Każde powtórzenie. Czarno na białym.

Stuknij w kółko, zablokuj dzień.

Dziennik treningowy ma jedno zadanie: zapisać serię, zanim wyleci z głowy. Reps to dziennik, jakiego chciałem dla siebie. Otwiera się na dzisiejszym dniu, pokazuje zaplanowany split i zapisuje serię jednym stuknięciem w kółko. Nie ma tu feedu ani cudzych wyników, bo między seriami i tak nigdy bym z nich nie korzystał.

Seria to ciężar i liczba powtórzeń. RPE, timery przerw i notatki istnieją dla tych, którzy ich chcą, a pozostałym nie wchodzą w drogę. Rekordy życiowe liczą się same z ukończonych serii: najwyższy ciężar oraz szacowany maks na jedno powtórzenie (wzór Brzycki).

Funkcja, którą zostawiłbym, gdybym musiał wyciąć całą resztę, to blokowane dni. Kończysz dzień, blokujesz go i aplikacja odmawia dalszych zmian, dopóki nie odblokujesz go samodzielnie. Odblokowanie to świadome działanie w aplikacji, a automatyzacja występująca w Twoim imieniu nie może edytować zablokowanego dnia w ogóle. Gdy przeglądasz miesiąc treningów, zablokowany dzień wygląda dokładnie tak, jak został zapisany.

Model biznesowy trzyma się tej samej zasady. Dziennik jest darmowy, na zawsze, a Twoje zapisy nigdy nie trafiają za paywall. Subskrypcja Reps Pro sprzedaje dokładnie jedną rzecz: zarządzane planowanie AI, dla tych, którzy chcą planera, ale nie chcą przynosić własnego klucza API.

Odręczne pismo na tablicy.

Papierowe dzienniki treningowe jedną rzecz robiły dobrze: data, ćwiczenie i nabazgrane pod spodem liczby. Reps zachowuje cały ten przedmiot. Daty i ciężary renderowane są w Bradley Hand i Noteworthy, paleta trzyma się atramentu na niemal czerni z jedną zielenią, a separatory nie są teksturą z zasobów. Falują, bo Shape złożony z szesnastu odcinków spycha każdy segment poza linię środkową:

struct RepsHandDrawnLine: Shape {
    func path(in rect: CGRect) -> Path {
        var path = Path()
        let segments = max(Int(rect.width / 12), 8)
        let segmentWidth = rect.width / CGFloat(segments)
        path.move(to: CGPoint(x: 0, y: rect.midY))

        for index in 1...segments {
            let x = CGFloat(index) * segmentWidth
            let y = rect.midY + (index.isMultiple(of: 2) ? -0.8 : 0.9)
            path.addLine(to: CGPoint(x: x, y: y))
        }

        return path
    }
}

Wypróbuj wiersz poniżej. Odtwarza on na tej stronie kluczową interakcję aplikacji: stuknij w kółko, żeby zaliczyć serię, potem zablokuj dzień i patrz, jak aplikacja odmawia.

Stuknij w kółka. Zablokuj dzień. Spróbuj ponownie.

Gdzie kończy się odręczne pismo.

Dziesięć z siedemnastu premierowych języków używa odręcznych krojów. Japoński, koreański, chiński, arabski, hindi i tajski przechodzą na SF Rounded, bo Bradley Hand nie ma glifów dla tych pism, a udający odręczność font CJK wygląda jak kostium. Kolor podlega tej samej dyscyplinie: zieleń marki jest jasna, więc tekst akcentowy na jasnych powierzchniach sam się przyciemnia, żeby utrzymać kontrast 5.4:1, a stany fokusu na tvOS mają własny atrament. Każdy cel dotyku trzyma wymagane przez Apple minimum 44-point, bo w te kontrolki trafiasz między seriami, ze zmęczeniem w dłoniach, a nie przy biurku.

Części, których nigdy nie widać, pochodzą z Kit941 — systemu projektowego SwiftUI, który dzielą aplikacje 941: tokeny odstępów, ruchu i haptyki, komponenty testowane snapshotami oraz Liquid Glass od Apple opakowany w jeden styl. Reps nigdy nie wywołuje .glassEffect() bezpośrednio. Notesowy wygląd należy do Reps; szkielet jest wspólny.

iPhone, iPad i Apple Watch, w siedemnastu językach.

Reps działa na iPhone, iPad i Apple Watch z jednej bazy kodu SwiftUI. Aplikacja na zegarku celowo pozostaje mała: pokazuje serie dnia i pozwala odhaczać je z nadgarstka, a WatchConnectivity przenosi każdą zmianę na telefon w kilka sekund. Na siłowni checklista wygrywa z klawiaturą.

Siri i Skróty podpinają się przez App Intents. Powiedz „zapisz serię”, a seria trafia do dziennika bez otwierania aplikacji, bo intencja przechodzi przez tę samą zwalidowaną ścieżkę zapisu, z której korzysta interfejs.

• English
• Deutsch
• Español
• Français
• Italiano
• Nederlands
• Português
• Svenska
• Bahasa Indonesia
• Tiếng Việt
• 日本語
• 한국어
• 简体中文
• 繁體中文
• العربية
• हिन्दी
• ไทย

Siedemnaście języków od pierwszego dnia, z metadanymi App Store w 22 lokalizacjach. Skrypt weryfikacyjny dopuszcza build tylko wtedy, gdy w 735 ciągach nie brakuje ani jednego klucza.

Wersje na komputery Mac i Apple TV istnieją i działają. Wyjdą, kiedy będą gotowe.

Jedne drzwi wejściowe.

Reps dostarczany jest z konektorem: CLI i serwerem MCP, które dają agentowi realny dostęp do Twojego dziennika. Claude czyta Twoją historię, widzi, co utknęło, i planuje piątek. Z poziomu terminala:

$ reps last
Friday, June 26 — Chest / Back  [locked]
  Barbell Bench Press   255 lb × 6, 6, 6, 5
  Weighted Pull-Up      25 lb × 5, 5, 4
  Weighted Dip          60 lb × 10, 10, 10

$ claude "I started BJJ twice a week. What should change?"
Reading your last 8 weeks via the reps connector… pulling
volume is high for a grappling schedule. Suggesting: drop one
row day, add hip hinge + neck work. Plan Friday around this?

Odczyty i zapisy idą różnymi drogami. Odczyty otwierają zsynchronizowaną lokalną replikę Twoich danych, tylko do odczytu, więc zapytanie niczego nie uszkodzi i działa offline. Zapisy nigdy nie dotykają tego magazynu. Każda mutacja trafia do aplikacji jako polecenie; aplikacja waliduje je tymi samymi regułami, które egzekwuje interfejs, stosuje, synchronizuje i zwraca pokwitowanie. Zablokowany dzień odmawia edycji agentowi dokładnie tak samo, jak odmawia palcowi.

Każde polecenie przyjmowane przez konektor przechodzi tę samą walidację co stuknięcie, a zablokowany dzień rzuca błąd, zanim cokolwiek dotknie magazynu:

guard let session = try sessionForDay(date, modelContext: modelContext) else {
    throw CommandError.validationFailed("no workout exists on \(dayLabel)")
}
guard !session.isLocked else {
    throw CommandError.dayIsLocked(dayLabel)
}
guard let target = (session.sets ?? []).first(where: {
    $0.exerciseName.caseInsensitiveCompare(exerciseName) == .orderedSame
        && $0.setNumber == setNumber
}) else {
    throw CommandError.validationFailed("no set \(setNumber) of \(exerciseName)")
}

Planer AI traktowany jest tak samo. Model — zarządzany albo na Twoim własnym kluczu — jedynie odczytuje intencję: jaki rodzaj dnia, co zaakcentować, czego unikać. Właściwe programowanie wykonuje deterministyczny silnik na telefonie: wybiera ćwiczenia z 42-elementowego korpusu, dobiera schematy powtórzeń do Twojego celu, progresuje obciążenia na podstawie zapisanej historii i lintuje wynik, zanim w ogóle trafi on do dziennika. AI nigdy nie zapisuje treningu bezpośrednio.

Po drodze umarły dwie działające architektury: oparte na plikach rozszerzenie Claude Desktop, a potem parowany serwer w sieci lokalnej z pinningiem TLS i własną szyną RPC. Każda dodawała drugie drzwi do danych, więc każda wyleciała. Wydana aplikacja ma jedne.

Konektor udostępnia 23 narzędzia MCP, od get_exercise_history po set_custom_program. Cały rok pisałem o oprogramowaniu, którego pierwszym czytelnikiem jest asystent; Reps to ten argument w wydanej postaci. Get Bananas umieściło serwer MCP w liście zakupów. Reps wręcza agentowi planer i nie zdejmuje barierek.

Gdzie mieszkają dane.

Deklaracje o prywatności są tanie, więc oto sama konfiguracja magazynu danych. Dane treningowe mają lustrzaną kopię w Twojej prywatnej bazie iCloud; metryki zdrowotne mieszkają w drugim magazynie, który nigdy się nie synchronizuje i nigdy nie trafia do backupu:

// No explicit name: the synced configuration keeps the historical
// default.store path, which the Mac connector reads directly.
let modelConfiguration = ModelConfiguration(
    schema: syncedSchema,
    isStoredInMemoryOnly: false,
    cloudKitDatabase: .private("iCloud.com.941apps.Reps")
)
let healthCacheConfiguration = ModelConfiguration(
    "Reps-healthcache",
    schema: localSchema,
    isStoredInMemoryOnly: false,
    cloudKitDatabase: .none
)