Przewodnik po Claude Code CLI: instalacja, konfiguracja, polecenia, zmienne środowiskowe

W skrócie: Claude Code to agentowy CLI, który odczytuje bazę kodu, uruchamia polecenia i edytuje pliki, a jego działaniem zarządza pięć systemów: konfiguracja, uprawnienia, hooks, MCP i subagents. Wszystko, co musi być wykonywane za każdym razem, należy implementować za pomocą hooks, a nie promptów.

Aktualny stan (CLI v2.1.292, 6 października 2026; wersje npm latest i next to 2.1.292, a stable to 2.1.285):²³⁴

• Domyślny model: Claude Opus 5.5 (claude-opus-5-5) w planach Pro, Max, Team i Enterprise oraz w Anthropic API, a także na Claude Platform w AWS, Amazon Bedrock i Agent Platform od Google Cloud. Wyjątkiem jest Microsoft Foundry: domyślnie używa Sonnet 4.5, a jego alias opus oznacza Opus 4.6.²²¹
• Opus 5.5 w skrócie: 4/20 USD za milion tokenów i 0,20 USD za odczyty z pamięci podręcznej, kontekst 1M domyślnie w Anthropic API, a od v2.1.287 również w Bedrock, Agent Platform i Foundry, domyślny poziom wysiłku medium oraz myślenie, którego nie można wyłączyć. Tryb szybki uruchamia go w cenie 8/40 USD. Sonnet 5.5 (2/10 USD; alias sonnet w Anthropic API od v2.1.284) jest tańszym wyborem, gdy zadanie nie wymaga Opus.^{220222223228232}
• Tryb Auto jest początkowym trybem uprawnień dla interaktywnych sesji terminalowych i sesji VS Code we wszystkich planach i u wszystkich dostawców (v2.1.283–284), natomiast sesje claude -p oraz Agent SDK rozpoczynają się w trybie Manual, chyba że zostanie przekazany parametr --permission-mode auto (v2.1.302 wycofała automatyczne uruchamianie wprowadzone w v2.1.285 u zewnętrznych dostawców i przy wyłączonej telemetrii).²⁷⁵ Kontrole bezpieczeństwa są przeprowadzane na serwerze bez dodatkowych opłat dla kont Enterprise i Claude API, na Claude Platform w AWS, Bedrock, Agent Platform i Foundry oraz za pośrednictwem bram; płatne kontrole lokalne stanowią rozwiązanie rezerwowe.^{219227228229230}
• AGENTS.md: od v2.1.277 plik AGENTS.md jest odczytywany jako instrukcje projektu, jeśli projekt nie zawiera pliku CLAUDE.md. Wyjątek stanowią środowiska, w których nie są pobierane flagi funkcji (takie jak Bedrock), oraz pierwsza sesja po instalacji lub aktualizacji.²¹⁹²²³

Historię poszczególnych wydań można znaleźć w dzienniku zmian.

Claude Code działa jako system agentowy, a nie interfejs czatu dysponujący wiedzą programistyczną. CLI odczytuje bazę kodu, wykonuje polecenia, modyfikuje pliki, zarządza procesami pracy z git, łączy się z usługami zewnętrznymi za pośrednictwem MCP i deleguje złożone zadania wyspecjalizowanym subagents. Wszystko odbywa się przez interfejs wiersza poleceń, który wpisuje się w rzeczywisty sposób pracy programistów. Według stanu na luty 2026 roku Claude Code tworzy 4% publicznych commitów w GitHub (około 135 000 dziennie) — to wzrost 42 896 razy w ciągu 13 miesięcy od wersji badawczej — a 90% własnego kodu Anthropic zostało napisane przez AI.¹⁰³

Różnica między sporadycznym a skutecznym korzystaniem z Claude Code sprowadza się do pięciu kluczowych systemów. Ich opanowanie sprawia, że Claude Code zwielokrotnia efektywność:

1. Hierarchia konfiguracji: steruje zachowaniem
2. System uprawnień: kontroluje dostęp do operacji
3. System hooks: umożliwia deterministyczną automatyzację
4. Protokół MCP: rozszerza możliwości
5. System subagents: obsługuje złożone zadania wieloetapowe

Najważniejsze wnioski

• O skuteczności decyduje pięć systemów: hierarchia konfiguracji, uprawnienia, hooks, MCP i subagents kontrolują wszystko — od zachowania po automatyzację.
• Pracę warto przenosić do warstwy delegowania: subagents zapobiegają nadmiernemu rozrostowi kontekstu, izolując analizę w czystych oknach kontekstowych i zwracając wyłącznie podsumowania.
• Hooks gwarantują wykonanie, a prompty nie: do lintowania, formatowania i kontroli bezpieczeństwa, które muszą działać za każdym razem niezależnie od zachowania modelu, należy używać hooks.
• Dobór poziomu modelu obniża koszty bez pogarszania jakości: analizę prowadzoną przez subagents należy kierować do tańszych modeli, a Opus zarezerwować dla zadań rzeczywiście wymagających rozumowania architektonicznego — albo ujednolicić pracę na Opus, jeśli jakość jest jedyną zmienną.
• MCP łączy Claude z używanym zestawem narzędzi: bazy danych, GitHub, Sentry i ponad 3 000 integracji rozszerzają możliwości Claude poza odczytywanie plików i polecenia bash.

Przez wiele miesięcy sprawdzałem granice możliwości Claude Code w produkcyjnych bazach kodu, potokach CI/CD i wdrożeniach korporacyjnych. Ten przewodnik zawiera esencję tych doświadczeń i stanowi kompletne źródło wiedzy, którego brakowało mi na początku. Każda funkcja została opisana z użyciem rzeczywistej składni, praktycznych przykładów konfiguracji oraz przypadków brzegowych, które sprawiają trudność nawet doświadczonym użytkownikom.

Wybór ścieżki

Jak korzystać z tego przewodnika

To dokumentacja licząca ponad 5 000 wierszy — nie trzeba czytać jej od deski do deski. Najlepiej rozpocząć od miejsca odpowiadającego poziomowi doświadczenia:

Aby wyszukać konkretne flagi, polecenia lub klucze konfiguracji, można użyć w przeglądarce skrótu Ctrl+F / Cmd+F. Znajdująca się na końcu karta szybkiego dostępu zawiera przejrzyste podsumowanie wszystkich najważniejszych poleceń.

Powiązane analizy szczegółowe

Poniższe wpisy na blogu szczegółowo omawiają wybrane aspekty Claude Code:

Szybki start w 60 sekund

Aby po prostu uruchomić Claude Code i zobaczyć wynik, należy wykonać kolejno następujące czynności:

# 1. Install (pick one)
npm install -g @anthropic-ai/claude-code          # npm users
brew install anthropic/claude/claude              # macOS + Homebrew
curl -sL claude.ai/install.sh | sh                # native installer

# 2. Launch in any project directory
cd ~/your-project && claude

# 3. Authenticate (browser opens automatically on first run)
/login

# 4. Ask your first question
> What does this repo do? Read the key files and summarize.

To wszystko. Dalsza część przewodnika szczegółowo omawia opcje instalacji, konfigurację uprawnień i hooks, podłączanie serwerów MCP oraz wdrożenia korporacyjne — jednak żadna z tych informacji nie jest potrzebna na początek.

Wymagania wstępne: Node 22+ jest wymagany wyłącznie w przypadku starszej metody instalacji przez npm (wymaganie podniesiono z wersji 18 w v2.1.198; aktualna dokumentacja instalacji podaje „Node.js 22 lub nowszy”, zweryfikowano 7 sierpnia 2026); zalecany instalator natywny nie wymaga Node. Obsługiwane są macOS, Linux i Windows 10+. Korzystanie z usługi obejmuje subskrypcja Claude Pro, Max, Team lub Enterprise albo rozliczany za tokeny klucz Anthropic API. Szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych platform, rozwiązywania problemów i instalacji za pomocą natywnego pliku binarnego (domyślnej od v2.1.113) zawiera sekcja Jak zainstalować Claude Code?. Informacje o najnowszym wydaniu są aktualizowane w tym przewodniku przy każdej wersji; bieżącą datę weryfikacji można znaleźć w najnowszym wierszu dziennika zmian.²⁶⁷

Jak działa Claude Code: model mentalny

Przed zapoznaniem się z funkcjami warto zrozumieć, jak architektura Claude Code wpływa na wszystkie wykonywane w nim działania. System działa w trzech warstwach:

┌─────────────────────────────────────────────────────────┐
│                    CLAUDE CODE LAYERS                    │
├─────────────────────────────────────────────────────────┤
│  EXTENSION LAYER                                         │
│  ┌─────────┐  ┌─────────┐  ┌─────────┐  ┌─────────┐    │
│  │   MCP   │  │  Hooks  │  │ Skills  │  │ Plugins │    │
│  └─────────┘  └─────────┘  └─────────┘  └─────────┘    │
│  External tools, deterministic automation, domain       │
│  expertise, packaged extensions                          │
├─────────────────────────────────────────────────────────┤
│  DELEGATION LAYER                                        │
│  ┌─────────────────────────────────────────────────┐    │
│  │           Subagents (20 concurrent default)      │    │
│  │   Explore | Plan | General-purpose | Custom      │    │
│  └─────────────────────────────────────────────────┘    │
│  Isolated contexts for focused work, returns summaries  │
├─────────────────────────────────────────────────────────┤
│  CORE LAYER                                              │
│  ┌─────────────────────────────────────────────────┐    │
│  │         Main Conversation Context                │    │
│  │   Tools: Read, Edit, Bash, Glob, Grep, etc.     │    │
│  └─────────────────────────────────────────────────┘    │
│  Your primary interaction; limited context; costs money │
└─────────────────────────────────────────────────────────┘

Warstwa podstawowa: Główna konwersacja. Każda wiadomość, odczyt pliku i wynik działania narzędzia zajmują miejsce we współdzielonym oknie kontekstu (standardowo 200 tys. tokenów⁹¹, a w przypadku Opus 4.6 lub modeli z rozszerzonym kontekstem — 1 mln tokenów). Po zapełnieniu kontekstu Claude traci orientację we wcześniejszych decyzjach, a jakość odpowiedzi spada. Koszt tej warstwy jest naliczany za każdy token.

Warstwa delegowania: Subagents są uruchamiane z czystym kontekstem, wykonują konkretne zadania i zwracają podsumowania. Wyniki eksploracji nie rozdymają głównej konwersacji — wracają do niej tylko wnioski. Zadania eksploracyjne można kierować do tańszych klas modeli albo używać wszędzie modelu podstawowego, jeśli jakość jest ważniejsza niż koszt.

Warstwa rozszerzeń: MCP łączy usługi zewnętrzne (bazy danych, GitHub, Sentry). Hooks gwarantują wykonanie poleceń powłoki niezależnie od zachowania modelu. Skills zawierają wiedzę dziedzinową, którą Claude stosuje automatycznie. Plugins łączą wszystkie te elementy w pakiety przeznaczone do dystrybucji.

Najważniejszy wniosek: Większość użytkowników pracuje wyłącznie w warstwie podstawowej, obserwując rozrastanie się kontekstu i wzrost kosztów. Zaawansowani użytkownicy przenoszą eksplorację i specjalistyczne zadania do warstwy delegowania, konfigurują warstwę rozszerzeń pod kątem własnego przepływu pracy, a warstwy podstawowej używają jedynie do koordynacji i podejmowania ostatecznych decyzji.

Spis treści

1. Jak zainstalować Claude Code?
2. Szybki start: pierwsza sesja
3. Podstawowe tryby interakcji
4. Szczegółowe omówienie systemu konfiguracji
5. Który model wybrać?
6. Ile kosztuje Claude Code?
7. Struktury podejmowania decyzji
8. Jak działa system uprawnień?
9. Jak działają hooks?
10. Czym jest MCP (Model Context Protocol)?
11. Czym są subagents?
12. Czym jest tryb rozszerzonego rozumowania?
13. Style odpowiedzi
14. Polecenia ukośnikowe
15. Jak działają skills?
16. System plugins
17. Jak działa pamięć?
18. Obrazy i dane multimodalne
19. Tryb głosowy
20. Jak działa integracja z Git?
21. Jak korzystać z Claude Code w IDE?
22. Zaawansowane wzorce użycia
23. Agenci zdalni i działający w tle [WERSJA BADAWCZA]
24. Claude w Chrome
25. Claude Code w Slack [WERSJA BADAWCZA]
26. Claude Code w przeglądarce [WERSJA BADAWCZA]
27. Claude w Microsoft 365 (maj 2026)
28. Optymalizacja wydajności
29. Jak diagnozować problemy?
30. Wdrożenie korporacyjne
31. Skróty klawiaturowe
32. Najlepsze praktyki
33. Gotowe przepływy pracy
34. Przewodnik po migracji
35. Wskazówki dla poszczególnych grup odbiorców
36. Podręczna karta informacyjna
37. Dziennik zmian
38. Źródła

Jak zainstalować Claude Code?

Wymagania systemowe

Claude Code działa w systemach macOS 13+, Ubuntu 20.04+/Debian 10+ oraz Windows 10+ (natywnie lub przez WSL). System wymaga co najmniej 4 GB pamięci RAM oraz aktywnego połączenia z internetem.⁹² Najlepszą zgodność zapewniają powłoki Bash, Zsh i Fish.

W systemie Windows działają zarówno WSL 1, jak i WSL 2. Jeśli preferowane jest natywne środowisko Windows, można również użyć Git Bash. Alpine Linux i inne systemy oparte na musl wymagają dodatkowych pakietów:

apk add libgcc libstdc++ ripgrep
export USE_BUILTIN_RIPGREP=0

Macierz obsługiwanych platform

Instalacja, aktualizacja i odinstalowanie w skrócie

Szybki przegląd — wszystkie metody, wszystkie polecenia i sprawdzanie wersji na jednym ekranie. Poniższe podsekcje opisują szczegóły poszczególnych metod oraz rozwiązywanie problemów.

Od wersji v2.1.113 kanoniczny CLI uruchamia natywny plik binarny Claude Code za pośrednictwem opcjonalnej zależności właściwej dla danej platformy, zamiast dołączonego JavaScript — w przypadku testowanej dystrybucji należy używać instalatora natywnego. Metoda npm nadal działa, ale wyświetla komunikat o wycofywaniu, wprowadzony po raz pierwszy w wersji v2.1.15.

Metody instalacji

Instalacja natywna (zalecana)

Natywny plik binarny zapewnia najprostsze środowisko bez zależności od Node.js:

# macOS and Linux
curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash

# Homebrew alternative
brew install --cask claude-code

# Windows PowerShell
irm https://claude.ai/install.ps1 | iex

# Windows CMD
curl -fsSL https://claude.ai/install.cmd -o install.cmd && install.cmd && del install.cmd

Aby zainstalować określoną wersję:

# Install specific version
curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash -s 1.0.58

# Install latest explicitly
curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash -s latest

# Windows PowerShell - specific version
& ([scriptblock]::Create((irm https://claude.ai/install.ps1))) 1.0.58

Jedna wersja, której nigdy nie należy przypinać za serwerem proxy ani bramą: 2.1.275. W tej kompilacji każde żądanie kończy się błędem 400 ... Input tag 'advisor_20260301', gdy ANTHROPIC_BASE_URL wskazuje serwer proxy lub bramę; wersja 2.1.276 naprawia tę regresję.²¹⁸

Instalacja przez NPM (wycofywana)

Uwaga: Od wersji v2.1.15 instalacje npm wyświetlają komunikat o wycofywaniu. Zalecaną metodą instalacji jest obecnie natywny plik binarny. Migrację można przeprowadzić za pomocą claude install.

W starszych środowiskach, w których npm jest nadal potrzebny:

npm install -g @anthropic-ai/claude-code

Podczas instalacji przez npm nigdy nie należy używać sudo. Powoduje to problemy z uprawnieniami, które komplikują wszystkie kolejne działania.

Migracja z istniejącej instalacji

Starszą instalację opartą na npm można przenieść na natywny plik binarny:

claude install

Opcje uwierzytelniania

Claude Code obsługuje trzy metody uwierzytelniania, z których każda wiąże się z innymi kompromisami:

Konsola Claude (rozliczenia API)

Można połączyć się bezpośrednio z usługą API firmy Anthropic za pośrednictwem platform.claude.com (wcześniej console.anthropic.com). Należy utworzyć konto, skonfigurować rozliczenia i uwierzytelnić się przez CLI. Konsola oferuje rozliczenia zależne od użycia oraz pełny dostęp do API. Automatycznie tworzony jest dedykowany obszar roboczy „Claude Code”; nie można utworzyć dla niego kluczy API, ale można monitorować użycie. Od wersji v2.1.243 opcja /login → Konsola Anthropic udostępnia również ścieżkę bez klucza — „Zaloguj się za pomocą konta Konsoli” (zalecane) — obok możliwości utworzenia klucza API. Dzięki temu organizacje, które nie zezwalają na klucze API, mogą nadal logować się przy użyciu danych dostępowych do Konsoli.²⁵⁰

Subskrypcja Claude Pro lub Max

Należy użyć danych logowania do konta claude.ai. Subskrypcja obejmuje zarówno interfejs internetowy, jak i korzystanie z CLI w ramach jednego miesięcznego planu. Ułatwia to rozliczenia użytkownikom indywidualnym, którym zależy na przewidywalnych kosztach.

Platformy korporacyjne

AWS Bedrock, Google Vertex AI i Microsoft Foundry zapewniają dostęp klasy korporacyjnej z wykorzystaniem istniejących rozliczeń chmurowych. Kreator konfiguracji Bedrock (v2.1.92+): interaktywny kreator na ekranie logowania prowadzi przez uwierzytelnianie AWS, wybór regionu, weryfikację danych dostępowych i przypinanie modelu.¹³⁷ Kreator konfiguracji Vertex AI (v2.1.98+): analogiczny kreator dla Google Cloud prowadzi przez uwierzytelnianie GCP, konfigurację projektu i regionu, weryfikację danych dostępowych oraz przypinanie modelu.¹⁴² Vertex AI mTLS Workload Identity Federation (v2.1.121+): Vertex AI obsługuje teraz Workload Identity Federation opartą na certyfikatach X.509 (mTLS Application Default Credentials) — krótkoterminowe tokeny GCP generowane na podstawie certyfikatu klienta, bez konieczności używania JSON konta usługi.¹⁵⁴ Zaufanie do certyfikatów CA systemu operacyjnego (v2.1.101+): korporacyjne serwery proxy TLS działają teraz domyślnie — Claude Code ufa magazynowi certyfikatów systemu operacyjnego. Aby używać wyłącznie dołączonych certyfikatów CA, należy ustawić CLAUDE_CODE_CERT_STORE=bundled.¹⁴³

# AWS Bedrock
export CLAUDE_CODE_USE_BEDROCK=1
export AWS_REGION=us-east-1
export AWS_PROFILE=your-profile

# Google Vertex AI
export CLAUDE_CODE_USE_VERTEX=1
export CLOUD_ML_REGION=us-east5
export ANTHROPIC_VERTEX_PROJECT_ID=your-project

# Microsoft Foundry
export CLAUDE_CODE_USE_FOUNDRY=1
export ANTHROPIC_FOUNDRY_RESOURCE=your-resource-name
# Optional: API key auth (otherwise uses Entra ID)
export ANTHROPIC_FOUNDRY_API_KEY=your-key

# Amazon Bedrock via Mantle (v2.1.94+)
export CLAUDE_CODE_USE_MANTLE=1

W przypadku wdrożeń korporacyjnych za serwerami proxy lub korzystających z bram LLM:

# Corporate proxy
export HTTPS_PROXY='https://proxy.example.com:8080'

# LLM gateway (skip native auth)
export CLAUDE_CODE_USE_BEDROCK=1
export ANTHROPIC_BEDROCK_BASE_URL='https://your-gateway.com/bedrock'
export CLAUDE_CODE_SKIP_BEDROCK_AUTH=1

Nagłówki ze wskazówkami dla bramy (v2.1.273): Claude Code może dodawać nagłówki żądań, których brama LLM może używać do routingu i obserwacji — x-claude-code-request-class, x-claude-code-agent-type, x-claude-code-prev-tool-durations, x-claude-code-compaction, x-claude-code-context-compacted oraz, od wersji v2.1.283, x-claude-code-prompt-id, czyli losowy UUID wspólny dla każdego żądania obsługującego jeden prompt użytkownika, w tym dla tur subagents.²¹⁷²²⁶ W przypadku niestandardowego bazowego adresu URL lub zewnętrznego dostawcy, takiego jak Bedrock, nagłówki pozostają wyłączone do czasu ustawienia CLAUDE_CODE_GATEWAY_HINT_HEADERS=1. Dokumentacja protokołu bramy podaje również, że bezpośrednie połączenie z API firmy Anthropic wysyła je domyślnie, natomiast CLAUDE_CODE_GATEWAY_HINT_HEADERS=0 wyłącza je dla każdego połączenia.²²⁷

Weryfikacja

claude doctor

Polecenie wyświetla typ instalacji, wersję, konfigurację systemu oraz wszystkie wykryte problemy.

Zarządzanie uwierzytelnianiem (v2.1.41+)

Uwierzytelnianiem można zarządzać bez uruchamiania REPL:⁹⁰

claude auth login          # Log in or switch accounts
claude auth status         # Check current auth state (account, plan, expiry)
claude auth logout         # Clear stored credentials

Od wersji v2.1.268 wynik polecenia claude auth status --json zawiera configDirectory — katalog konfiguracyjny, z którego faktycznie korzysta CLI. Jest to przydatne, gdy pośrednie wskazanie przez CLAUDE_CONFIG_DIR powoduje niejednoznaczność.²¹⁶

Od wersji v2.1.273 logowanie za pomocą konta Claude żąda również dostępu do plugins powiązanych z kontem claude.ai.²¹⁷

Od wersji v2.1.286 polecenie claude auth status zgłasza zapisany klucz API używany do logowania w Konsoli jako api_key, a nie claude.ai.²³¹

Typowy sposób przełączania się między kontami lub organizacjami:

claude auth logout && claude auth login

Zob. również: Jak debugować problemy?, aby uzyskać informacje o rozwiązywaniu problemów z uwierzytelnianiem.

Aktualizacje

Claude Code domyślnie aktualizuje się automatycznie, sprawdzając dostępność aktualizacji podczas uruchamiania oraz okresowo w trakcie sesji. Aktualizacje są pobierane w tle i stosowane przy następnym uruchomieniu.

Aby wyłączyć aktualizacje automatyczne:

export DISABLE_AUTOUPDATER=1

Lub w pliku settings.json:

{
  "env": {
    "DISABLE_AUTOUPDATER": "1"
  }
}

Aktualizacja ręczna:

claude update

Odinstalowanie

Instalacja natywna (macOS/Linux/WSL):

rm -f ~/.local/bin/claude
rm -rf ~/.claude-code

Instalacja natywna (Windows PowerShell):

Remove-Item -Path "$env:LOCALAPPDATA\Programs\claude-code" -Recurse -Force
Remove-Item -Path "$env:LOCALAPPDATA\Microsoft\WindowsApps\claude.exe" -Force

Czyszczenie konfiguracji (usuwa wszystkie ustawienia):

rm -rf ~/.claude
rm ~/.claude.json
rm -rf .claude
rm -f .mcp.json

Szybki start: pierwsza sesja

1. Instalacja i uruchomienie:

claude                           # Launch in current directory

2. Przejście do projektu:

cd ~/my-project && claude        # Or launch from any git repo

3. Poproszenie Claude o wykonanie zadania:

> "Explain the architecture of this project"
> "Find all TODO comments and create a summary"
> "Add input validation to the signup form"

4. Korzystanie ze skrótów klawiszowych podczas sesji:

/cost                            # Check token usage and cost
/compact                         # Free up context when it gets large
Alt+T                            # Toggle extended thinking for hard problems
Ctrl+C                           # Cancel current response

5. Kontynuowanie pracy później:

claude -c                        # Resume your most recent session
claude --resume                  # Pick from session list

Wskazówka dla ekspertów: W katalogu głównym projektu warto utworzyć plik CLAUDE.md zawierający polecenia kompilacji, konwencje kodowania i uwagi dotyczące architektury. Claude odczytuje go podczas każdej sesji — to jedna zmiana, która może przynieść największą poprawę jakości.

Podstawowe tryby interakcji

Interaktywny REPL

Uruchomić Claude Code bez argumentów, aby przejść do interaktywnej pętli odczytu, wykonania i wyświetlania wyników:

cd your-project
claude

REPL zachowuje kontekst rozmowy między kolejnymi turami. Wystarczy bezpośrednio wpisywać zapytania, odbierać odpowiedzi i kontynuować pracę aż do zakończenia sesji za pomocą /exit lub Ctrl+D.

Aby ukierunkować sesję, można rozpocząć od początkowego promptu:

claude "explain the authentication flow in this project"

Wskazówka ekspercka: REPL zachowuje stan między operacjami kompaktowania. Gdy kontekst staje się zbyt obszerny, Claude automatycznie podsumowuje starszą część rozmowy, zachowując kluczowe decyzje i fragmenty kodu. Można uruchomić ten proces ręcznie za pomocą /compact lub dodać własne instrukcje określające, co należy zachować.

Tryb nieinteraktywny

Tryb wyświetlania (-p) wykonuje pojedyncze zapytanie, a następnie kończy działanie:

# Direct query
claude -p "list all TODO comments in this project"

# Process piped input
cat error.log | claude -p "identify the root cause of these failures"

# Chain with other tools
claude -p "generate a README" > README.md

Aby uzyskać ustrukturyzowane dane wyjściowe odpowiednie do przetwarzania w skryptach:

claude -p "count lines by file type" --output-format json

Dane wyjściowe JSON zawierają wszystko, co jest potrzebne do automatyzacji:

{
  "type": "result",
  "subtype": "success",
  "total_cost_usd": 0.0034,
  "is_error": false,
  "duration_ms": 2847,
  "duration_api_ms": 1923,
  "num_turns": 4,
  "result": "Response text here...",
  "session_id": "abc-123-def"
}

Do przetwarzania strumieniowych danych wyjściowych w czasie rzeczywistym:

claude -p "build the application" --output-format stream-json | while read line; do
  echo "$line" | jq -r 'select(.result) | .result'
done

Opcje formatu danych wyjściowych:

Tekst subagents w stream-json (v2.1.211+): Domyślnie dane wyjściowe stream-json zawierają wyłącznie zdarzenia sesji głównej — praca wykonana wewnątrz subagents jest przedstawiana w formie podsumowania. Flaga --forward-subagent-text (lub CLAUDE_CODE_FORWARD_SUBAGENT_TEXT=1) przekazuje do strumienia również tekst i tok rozumowania subagents, dzięki czemu środowiska testowe i potoki rejestrowania mogą obserwować delegowaną pracę na bieżąco, zamiast widzieć jedynie raport końcowy.¹⁸⁸

Zagnieżdżone subagents są teraz również przekazywane (v2.1.219). Początkowo widoczne były tylko subagents na głębokości 1. Obecnie w przekazywanym strumieniu pojawiają się także subagents utworzone na głębokości 2 i większej — każde z nich jest identyfikowane za pomocą identyfikatora tool_use wywołania Agent, które je utworzyło. Dzięki temu potok może odtworzyć drzewo delegowania zamiast wyświetlać płaską listę tekstu. Zmiana ta bezpośrednio uzupełnia przywrócone w tym samym wydaniu domyślne zagnieżdżone tworzenie na głębokości 3: bez niej dwa z trzech poziomów pozostałyby niewidoczne.¹⁹⁶

Subagents działające w tle nie znikają już z widoku (v2.1.273): Dane wyjściowe SDK i stream-json przestały pomijać pozostałe wiadomości oraz raport końcowy subagent po przeniesieniu go do tła w trakcie działania (na przykład przez CLAUDE_AUTO_BACKGROUND_TASKS).²¹⁷

Zawieszone wykonanie -p kończy się teraz błędem (v2.1.277): Sesje claude -p i Agent SDK, w których wystąpił błąd wewnętrzny, mogły wcześniej zawiesić się bez wyniku — był to najgorszy możliwy tryb awarii potoku, ponieważ wykonanie kończyło się dopiero po upłynięciu zewnętrznego limitu czasu. Teraz zgłaszają błąd i kończą działanie z kodem 1, dzięki czemu poniższa tabela kodów zakończenia ponownie opisuje pełny kontrakt. To samo wydanie sprawia również, że sesje headless zapisują przy zakończeniu łączne koszty i wykorzystanie: wznowienie headless (claude -p --resume, SDK, ponowne wczytanie okna rozszerzenia VS Code) nie rozpoczyna już naliczania wartości sesji od zera, dzięki czemu rozliczanie kosztów wznowionych wykonań headless nie zaniża ich zużycia.²¹⁹

Kody zakończenia:

Sterowanie zachowaniem agentycznym w trybie -p:

# Limit autonomous turns (prevents runaway loops)
claude -p "refactor the auth module" --max-turns 10

# Allow specific tools without prompting
claude -p "fix lint errors" --allowedTools "Edit,Bash(npm run lint)"

# Use with a specific model
claude -p "explain this code" --model claude-sonnet-5

# Bare mode: skip hooks, LSP, plugin sync, skill walks (v2.1.81+); only CLI-named MCP servers (v2.1.286)
claude -p "count files" --bare

# Channel permission relay: send approval prompts to Telegram/Discord (v2.1.81+)
claude --channels

# Restricted mode for eval harnesses and shared machines (v2.1.248+)
claude --restricted -p "query" --tools "Read,Grep,Glob"

# Unattended hosts: deny anything that would prompt (v2.1.259+)
claude -p "run the nightly checks" --permission-prompts none

Tryb ograniczony (v2.1.248+): Opcja --restricted (lub CLAUDE_CODE_RESTRICTED=1) jest przeznaczona dla środowisk testowych uruchamiających claude na współdzielonej maszynie. Usuwa wbudowane narzędzia wykonujące polecenia lub kod oraz WebFetch, chyba że zostaną wskazane pojedynczo w --tools — ustawienie wstępne default się nie liczy — ogranicza wbudowane narzędzia plikowe do katalogów roboczych, wczytuje wyłącznie ustawienia zarządzane i --settings (pliki ustawień użytkownika, projektu i lokalnych są ignorowane), odrzuca bypassPermissions oraz odmawia tworzenia sesji w chmurze.²⁰⁶²⁰⁹

--permission-prompts none (v2.1.259): opcja uzupełniająca dla hostów bez nadzoru. Wszystko, co wywołałoby monit o uprawnienia, jest automatycznie odrzucane, natomiast aktywny tryb uprawnień — w tym tryb automatyczny — nadal samodzielnie podejmuje wszystkie możliwe decyzje. Nie należy mylić tej opcji z --permission-prompt-tool, która deleguje monity do narzędzia MCP, zamiast je odrzucać. Dokumentacja CLI nie zawiera jeszcze nowej flagi; źródłem informacji jest CHANGELOG.²¹¹

cd zachowuje stan między turami w sesjach nieinteraktywnych (v2.1.265): Sesje -p otrzymujące dane wejściowe stream-json, sesje Agent SDK oraz sesje w chmurze nie resetują już katalogu roboczego powłoki po każdej nowej wiadomości użytkownika — polecenie cd wykonane w jednej turze obowiązuje także w następnej.²¹⁵

--system-prompt-snapshot off (v2.1.267): Domyślnie rozmowa przy każdym żądaniu ponownie wykorzystuje zapisany prompt systemowy. Ta flaga powoduje natomiast ponowne generowanie promptu systemowego dla każdego żądania — jest to przełącznik przydatny podczas iteracyjnego dopracowywania treści promptu, gdy każde wykonanie powinno uwzględniać najnowszą zmianę zamiast migawki, kosztem stabilności pamięci podręcznej promptu, którą migawka ma chronić.²¹⁶

--bare przestrzega swoich ograniczeń (v2.1.286): Opcja --bare łączy się teraz wyłącznie z serwerami MCP wskazanymi w wierszu poleceń, nie wysyła modelowi żadnych przypomnień systemowych i nie uruchamia zadań w tle; polecenie powłoki, które osiągnie limit czasu, zatrzymuje się zamiast przechodzić do tła. Dokumentacja trybu headless informuje, że przed wersją v2.1.286 ograniczenia te obowiązywały tylko częściowo, i zaleca stosowanie --bare w wywołaniach skryptowych oraz SDK.²³¹²³³

Wzorzec integracji z CI/CD:

# In a GitHub Action or CI pipeline
result=$(claude -p "review this diff for security issues" --output-format json 2>/dev/null)
is_error=$(echo "$result" | jq -r '.is_error')
if [ "$is_error" = "true" ]; then
  echo "Review failed"
  exit 1
fi
echo "$result" | jq -r '.result'

Zarządzanie sesjami

Sesje zachowują historię rozmowy, aby można było ją kontynuować. Trwałość sesji jest niezbędna w przypadku złożonej pracy obejmującej wiele sesji:

# Continue most recent session
claude -c

# Continue with additional prompt
claude -c -p "now add error handling"

# Resume specific session by ID
claude -r "abc123" "implement the remaining tests"

# Fork a session for parallel exploration
claude -r "base-session" --fork-session "try a different approach"

# Open the Claude desktop app on this directory, or on a session (v2.1.285)
claude --desktop
claude --desktop --continue

Przenoszenie aktywnej sesji za pomocą /cd (v2.1.169+; natychmiastowe zastosowanie konfiguracji od v2.1.246): Polecenie /cd path zmienia katalog roboczy bez naruszania pamięci podręcznej promptu. Od wersji v2.1.246 ustawienia projektu, hooks, serwery z .mcp.json (po standardowym monicie o zatwierdzenie), skills i agenci z nowego katalogu zaczynają obowiązywać natychmiast po przeniesieniu, zamiast dopiero po użyciu --resume.²⁶²²⁴⁹

Sesje powiązane z PR (v2.1.27+, rozszerzone w v2.1.119+): Można rozpocząć sesję powiązaną z konkretnym pull requestem lub merge requestem. Od wersji v2.1.119 opcja --from-pr akceptuje — oprócz adresów github.com — także adresy URL MR z GitLab, PR z Bitbucket oraz PR z GitHub Enterprise:⁷⁴¹⁵²

claude --from-pr 123                                                # GitHub PR number (assumes current repo's remote)
claude --from-pr https://github.com/org/repo/pull/123               # GitHub URL
claude --from-pr https://gitlab.com/org/repo/-/merge_requests/45    # GitLab MR (v2.1.119+)
claude --from-pr https://bitbucket.org/org/repo/pull-requests/67    # Bitbucket PR (v2.1.119+)
claude --from-pr https://ghe.example.com/org/repo/pull/89           # GitHub Enterprise (v2.1.119+)

Sesje są także automatycznie wiązane z PR, gdy zostaną one utworzone podczas sesji za pomocą gh pr create. Ułatwia to późniejsze wznowienie pracy nad konkretnym PR. Znacznik PR w stopce może prowadzić do niestandardowego adresu URL przeglądu kodu dzięki ustawieniu prUrlTemplate (v2.1.119+) — jest to przydatne, gdy zespół łączy PR z osobnym narzędziem do przeglądu.¹⁵²

/resume akceptuje adresy URL PR (v2.1.122+). Wklejenie adresu URL PR do pola wyszukiwania /resume pozwala teraz znaleźć sesję, w której pierwotnie utworzono ten PR — działa to z github.com, GitHub Enterprise, gitlab.com (oraz samodzielnie hostowanym GitLab) i bitbucket.org.¹⁵⁴

Nazwane sesje: Sesjom można nadawać nazwy podczas uruchamiania lub w trakcie sesji:

# Name session at startup (v2.1.76+)
claude -n "auth-refactor"                  # --name flag sets display name[^125]

# Name current session
> /rename auth-refactor

# Resume by name or number
> /resume 1                    # Resume first session
> /resume auth-refactor        # Resume by name
claude --resume auth-refactor  # Resume from terminal
claude -r 3                    # Resume by number from terminal

# Fork for parallel exploration
claude --resume auth-refactor --fork-session

Uwaga: Opcja --session-id wymaga prawidłowego UUID (np. 550e8400-e29b-41d4-a716-446655440000). Aby nadawać sesjom nazwy czytelne dla człowieka, należy zamiast tego używać /rename i --resume.

/fork tworzy sesję w tle, a /subtask jest rozwidleniem w ramach sesji (v2.1.212). Polecenie /fork kopiuje teraz bieżącą rozmowę do nowej sesji w tle — otrzymuje ona własny wiersz w claude agents, dzięki czemu kopię można skierować do zbadania alternatywnego rozwiązania, podczas gdy sesja główna będzie kontynuowana. Poprzednie zachowanie — rozwidlenie w ramach bieżącej sesji — jest nadal dostępne pod nową nazwą /subtask.¹⁸⁹ Od wersji v2.1.214 sesja uruchomiona jako rozwidlenie zgłasza źródło hook SessionStart jako "fork" (wcześniej "resume"), dzięki czemu hooks dopasowujące źródło mogą je rozróżnić.¹⁹⁰ Wersja v2.1.216 skraca potwierdzenie /fork do jednego wiersza zawierającego nazwę nowej sesji oraz jej identyfikator claude attach.¹⁹² Od wersji v2.1.221 rozwidlona sesja tworzy własny worktree, zamiast pracować w kopii roboczej pierwotnej sesji — rozwidlenie badające alternatywne rozwiązanie nie może już kolidować z niezatwierdzonymi plikami sesji głównej, co wcześniej stanowiło istotne ryzyko podczas wysyłania kopii do eksperymentowania.¹⁹⁹ W wersji v2.1.232 rozwidlanie staje się domyślne również dla subagents: subagent typu subagent_type: "fork" dziedziczy pełną rozmowę i pamięć podręczną promptu, a agenci niebędący członkami zespołu, utworzeni w sesjach interaktywnych, domyślnie działają teraz w tle.²⁵⁵

Claude Code przechowuje sesje jako transkrypcje JSONL. Wykonanie Agent przypisuje unikatowe wartości agentId, a transkrypcje są zapisywane jako agent-{agentId}.jsonl. Wznowienie zachowuje pełny kontekst wcześniejszych rozmów.

Tryb planowania

Tryb planowania ogranicza Claude do eksploracji tylko do odczytu — bez edycji plików, wykonywania poleceń bash ani działań destrukcyjnych. Claude opracowuje podejście do implementacji, zapisuje je w pliku planu i czeka na zatwierdzenie przed wykonaniem jakichkolwiek działań.

Przechodzenie do trybu planowania:

# Cycle through modes during a session
Shift+Tab           # Cycles: normal → plan → auto-accept

# Or use the /plan command with an optional description (v2.1.72+)
/plan                                     # Enter plan mode
/plan refactor the auth module            # Enter plan mode with a description

# Or ask Claude directly
"Plan how to refactor the auth module"   # Claude may enter plan mode automatically

Jak to działa:

1. Claude przechodzi do trybu planowania (automatycznie w przypadku złożonych zadań lub za pomocą Shift+Tab)
2. Eksploruje bazę kodu przy użyciu narzędzi tylko do odczytu: Read, Glob, Grep, WebSearch, WebFetch
3. Zapisuje plan w .claude/plans/{session-slug}.md
4. Opuszcza tryb planowania za pomocą ExitPlanMode, przedstawiając plan do weryfikacji
5. Można zatwierdzić plan, poprosić o zmiany lub go odrzucić

Narzędzia dostępne w trybie planowania: Read, Glob, Grep, LS, WebSearch, WebFetch, AskUserQuestion. Narzędzia do edycji (Edit, Write, Bash, NotebookEdit) są zablokowane.

Po zatwierdzeniu planu (v2.1.32+): Claude oferuje trzy opcje: - „Tak, wyczyść kontekst i automatycznie akceptuj zmiany” (Shift+Tab) — rozpoczyna od nowa z pełnym kontekstem planu - „Tak, i ręcznie zatwierdzaj zmiany” — zachowuje kontekst; każda zmiana wymaga zatwierdzenia - „Tak, automatycznie akceptuj zmiany” — zachowuje kontekst; Claude wykonuje plan bez zatwierdzania każdej zmiany

Automatyczne czyszczenie kontekstu po zatwierdzeniu jest zalecanym sposobem pracy. Zapewnia planowi świeże okno kontekstu, co znacznie poprawia zgodność realizacji z planem — Claude dłużej trzyma się wyznaczonego kierunku, ponieważ wcześniejsza rozmowa nie zakłóca pracy.

Kiedy używać trybu planowania: - Implementowanie nowych funkcji wymagających decyzji architektonicznych - Refaktoryzacje obejmujące wiele plików, gdy najpierw warto zweryfikować podejście - Nieznane bazy kodu, w których eksploracja powinna poprzedzać modyfikacje - Każde zadanie, dla którego istnieje kilka prawidłowych rozwiązań i potrzebna jest możliwość wniesienia uwag

Wskazówka ekspercka: Im więcej czasu poświęci się na tryb planowania, tym większa szansa, że Claude pomyślnie zrealizuje implementację. Tryb planowania zapewnia w praktyce bezpłatną eksplorację — bez ryzykownych wywołań narzędzi i zmarnowanych edycji. Warto korzystać z niego często.

Tryb czytnika ekranu (v2.1.208)

Claude Code udostępnia specjalny tryb czytnika ekranu, który dostosowuje interfejs terminala do technologii wspomagających. Można go włączyć na jeden z trzech sposobów:¹⁸⁶

# Flag at launch
claude --ax-screen-reader

# Environment variable
export CLAUDE_AX_SCREEN_READER=1

# Or persistently in settings.json
{ "axScreenReader": true }

Anthropic opisuje ten tryb — wraz ze sposobami interakcji — na nowej stronie poświęconej dostępności w oficjalnej dokumentacji.¹⁸⁶

Bez pauzy przed każdym wierszem (v2.1.287): Tryb czytnika ekranu zapisuje teraz nowe lub zmienione wiersze bez wcześniejszego zatrzymywania kursora na początku wiersza. CLAUDE_AX_PREPARK_MS określa tę pauzę w milisekundach; jej domyślna wartość wynosi teraz 0 (wcześniej 50), dlatego aby ją przywrócić, należy ustawić CLAUDE_AX_PREPARK_MS=50. To samo wydanie usuwa również szereg problemów z czytnikami ekranu, w tym umieszczanie kursora z dala od wpisywanego tekstu w polach wyszukiwania oraz pomijanie zmienionych wierszy w monitach o zatwierdzenie edycji.²³²²³³

Szczegółowe omówienie systemu konfiguracji

Claude Code korzysta z warstwowego systemu konfiguracji. Zrozumienie tej hierarchii jest kluczowe, ponieważ wyższe poziomy nadpisują niższe, a ustawień korporacyjnych nie da się w żaden sposób obejść.

Hierarchia konfiguracji

Ustawianie konfiguracji z poziomu promptu: /config key=value (v2.1.181)

Od wersji v2.1.181 polecenie /config key=value ustawia dowolne ustawienie bezpośrednio z poziomu promptu — np. /config thinking=false — bez otwierania interaktywnego interfejsu /config. Działa w sesjach interaktywnych, w trybie -p oraz w sesjach Remote Control. /config --help (v2.1.183) wyświetla listę dostępnych kluczy skróconych. Wersja v2.1.183 zmieniła również interaktywny interfejs /config: zarówno Enter, jak i Spacja przełączają zaznaczone ustawienie, a Esc zapisuje zmiany i zamyka okno (wcześniej je cofał).¹⁷⁴

Pełna dokumentacja settings.json

Kompletna konfiguracja prezentująca wszystkie najważniejsze opcje:

{
  "$schema": "https://json.schemastore.org/claude-code-settings.json",
  "model": "claude-sonnet-5",
  "permissions": {
    "allow": [
      "Read",
      "Glob",
      "Grep",
      "Bash(npm run:*)",
      "Bash(git:*)",
      "Bash(make:*)",
      "Edit(src/**)",
      "mcp__github"
    ],
    "deny": [
      "Read(.env*)",
      "Read(secrets/**)",
      "Bash(rm -rf:*)",
      "Bash(sudo:*)",
      "Edit(package-lock.json)",
      "Edit(.git/**)"
    ],
    "ask": [
      "WebFetch",
      "Bash(curl:*)",
      "Bash(docker:*)"
    ],
    "additionalDirectories": [
      "../shared-lib",
      "../docs"
    ],
    "defaultMode": "acceptEdits"
  },
  "env": {
    "NODE_ENV": "development",
    "DEBUG": "app:*"
  },
  "hooks": {
    "PostToolUse": [
      {
        "matcher": "Edit|Write",
        "hooks": [
          {
            "type": "command",
            "command": "jq -r '.tool_input.file_path' | xargs npx prettier --write"
          }
        ]
      }
    ]
  },
  "sandbox": {
    "enabled": false,
    "autoAllowBashIfSandboxed": true,
    "excludedCommands": ["git", "docker"]
  },
  "statusLine": {
    "type": "command",
    "command": "~/.claude/statusline.sh"
  },
  "cleanupPeriodDays": 30,
  "outputStyle": "Explanatory",
  "language": "en",
  "respectGitignore": true,
  "showTurnDuration": true,
  "plansDirectory": ".claude/plans",
  "spinnerVerbs": ["Thinking", "Processing", "Analyzing"],
  "spinnerTipsOverride": {
    "label": "Team tips",
    "tips": [
      "Custom tip 1",
      {"id": "tip-2", "text": "Custom tip 2", "cooldownSessions": 5, "priority": 1}
    ],
    "tipsFile": "~/.claude/team-tips.json",
    "excludeDefault": true
  },
  "skillOverrides": {
    "legacy-skill": "off",
    "manual-only-skill": "user-invocable-only",
    "compact-skill": "name-only"
  },
  "includeGitInstructions": false,
  "modelOverrides": {
    "claude-opus-5-5": "arn:aws:bedrock:us-east-2:123456789012:application-inference-profile/opus-prod",
    "claude-sonnet-5": "arn:aws:bedrock:us-east-2:123456789012:application-inference-profile/sonnet-prod"
  },
  "autoMemoryDirectory": ".claude/memory",
  "sandbox": {
    "enableWeakerNetworkIsolation": true
  }
}

skillOverrides przydaje się, gdy zespół dysponuje dużą biblioteką skills, ale chce ściślej kontrolować, które z nich są dostępne w czasie działania. Wartość off ukrywa skill zarówno przed modelem, jak i w selektorze poleceń slash; user-invocable-only pozwala wywołać go po nazwie, ale wyklucza go z wyboru przez model; name-only pozostawia widoczną wyłącznie nazwę skilla, bez pełnego opisu.¹⁵⁶

Nowsze ustawienia (v2.1.174–176):

• availableModels / enforceAvailableModels (zarządzane, v2.1.175+): lista dozwolonych availableModels ogranicza, które modele można wybrać w sesji. Przy enforceAvailableModels: true lista ta obejmuje także model Default — jeśli Default wskazywałby na niedozwolony model, następuje powrót do pierwszego dozwolonego — a ustawienia użytkownika i projektu nie mogą już rozszerzać zarządzanej listy availableModels. Towarzysząca poprawka (v2.1.176) zamyka lukę, przez którą wybór aliasu mógł przekierować na zablokowany model za pośrednictwem ANTHROPIC_DEFAULT_*_MODEL, a /fast odmawia teraz przełączenia na model spoza listy dozwolonych.¹⁷² Od wersji v2.1.187 organizacje mogą egzekwować ograniczenia modeli bezpośrednio w selektorze /model, w --model, /model oraz ANTHROPIC_MODEL — wybór zastrzeżonego modelu wyświetla komunikat „restricted by your organization’s settings”.¹⁷⁶
• language (doprecyzowanie w v2.1.176): oprócz ustawiania języka odpowiedzi, tytuły sesji są teraz domyślnie generowane w języku prowadzonej rozmowy; ustawienie language pozwala wymusić konkretny język tytułów.¹⁷²
• footerLinksRegexes (v2.1.176): plakietki z linkami dopasowywanymi wyrażeniami regularnymi w wierszu stopki, konfigurowane w ustawieniach użytkownika lub zarządzanych.¹⁷²
• wheelScrollAccelerationEnabled (v2.1.174): wartość false wyłącza przyspieszenie przewijania kółkiem myszy w trybie pełnoekranowym.¹⁷²

Nowsze ustawienia (v2.1.207–v2.1.212):

• vimInsertModeRemaps (v2.1.208): niestandardowe przemapowania klawiszy w trybie wstawiania vim — klasycznym przykładem jest przypisanie jj do Escape (zob. Tryb Vim).¹⁸⁶
• axScreenReader (v2.1.208): trwałe włączenie trybu czytnika ekranu (zob. Tryb czytnika ekranu).¹⁸⁶
• processWrapper (v2.1.208): kieruje każdy proces uruchamiany przez Claude Code na własne potrzeby przez wskazany plik wykonywalny opakowania — rozwiązanie stworzone z myślą o korporacyjnych launcherach (zob. Launcher korporacyjny).¹⁸⁶
• Ograniczenie źródła autoMode (v2.1.207): ustawienie autoMode nie jest już odczytywane z pliku .claude/settings.local.json repozytorium — należy je skonfigurować w ~/.claude/settings.json. Zamyka to furtkę, przez którą sklonowane repozytorium mogło dostarczać konfigurację trybu automatycznego.¹⁸⁵

Nowsze ustawienia (v2.1.217):

• emojiCompletionEnabled (v2.1.217): autouzupełnianie kodów skrótowych emoji w polu promptu — wpisanie :heart: wstawia ❤️, a fragment w rodzaju :hea wyświetla podpowiedzi. Domyślnie włączone; wartość false je wyłącza.¹⁹⁴

Nowsze ustawienia (v2.1.219):

• sandbox.network.strictAllowlist (v2.1.219): odrzuca hosty spoza listy dozwolonych dla poleceń w piaskownicy bez pytania, zamiast wyświetlać okno dialogowe uprawnień. Zob. Tryb piaskownicy.¹⁹⁶
• workflowSizeGuideline (v2.1.219): ustawia doradczą wytyczną rozmiaru Dynamic workflow z dowolnego pliku ustawień — użytkownika, projektu lub zarządzanego — a nie wyłącznie przez /config. Dynamic workflows domyślnie stosują wytyczną medium („aim for fewer than 15 agents”); wiersz w /config ukrywa się, gdy wartość pochodzi z pliku ustawień. Ma charakter doradczy, nie jest egzekwowanym limitem. Zob. Subagents.¹⁹⁶

Nowsze ustawienia (v2.1.242–243):

• modelPicker (użytkownika lub zarządzane, v2.1.242+): pozwala dopracować selektor /model za pomocą uporządkowanej, opisanej listy modeli. Jest to obiekt z tablicą options (każdy wiersz zawiera wymagane pole model oraz opcjonalne label i description; wartość model jest przyjmowana dosłownie, więc działają aliasy, identyfikatory Anthropic oraz identyfikatory Bedrock/Vertex/Foundry/bramek) i opcjonalną wartością logiczną replaceBuiltInOptions (false, domyślnie, dołącza wiersze po wbudowanym zestawie; true pokazuje wyłącznie własne wiersze, Default oraz model, na którym sesja już działa). Claude Code odczytuje ten klucz z ustawień zarządzanych, --settings i ustawień użytkownika, ignorując go w ustawieniach projektu i lokalnych — dzięki temu sklonowane repozytorium nie może zmienić etykiet w selektorze; cały zestaw dostarcza źródło najwyższego poziomu, które ten klucz ustawia. Lista dozwolonych availableModels nadal obowiązuje dla każdego wiersza, a etykieta zmienia jedynie to, co wyświetla selektor, nie zaś to, który model faktycznie działa.²⁵⁰²⁴⁸
• promptCacheTtl / subagentPromptCacheTtl (dowolny plik, v2.1.242+): "5m" lub "1h" dla każdej kategorii żądań, dzięki czemu użytkownicy kluczy API i dostawców chmurowych mogą utrzymywać godzinną pamięć podręczną dla głównej konwersacji, podczas gdy subagents pozostają przy pięciu minutach. Zob. Strategie buforowania.²⁵⁰²⁴⁸
• modelPricing (zarządzane, v2.1.243+): wynegocjowane przez organizację stawki dla poszczególnych modeli oraz mnożnik rabatu, używane przez /cost, wiersz statusu i dane kosztowe w telemetrii zamiast cen katalogowych. Zob. Przeglądanie kosztów.²⁵⁰

Nowsze ustawienia (v2.1.247): - feedbackDrafts (v2.1.247): steruje nowym narzędziem SendFeedback — gdy w sesji coś pójdzie nie tak, Claude może przygotować szkic zgłoszenia, który można przejrzeć i wysłać z poziomu /feedback; tworzenie szkiców wyłącza się tym ustawieniem. Zob. wiersz /feedback w sekcji Polecenia z ukośnikiem.²⁴⁵ - Rozszerzony kształt spinnerTipsOverride (v2.1.247): wpisy podpowiedzi mogą teraz być obiektami {id, text, cooldownSessions, priority} obok zwykłych ciągów znaków, a sam obiekt zyskuje klucze tipsFile i label, dzięki czemu organizacje mogą rotować własne podpowiedzi obok wbudowanych (powyższy przykład pokazuje rozszerzony kształt). Dokumentacja ustawień opisuje już nowe klucze.²⁴⁵²²⁷

Nowsze ustawienia (v2.1.248–251):

• desktopSessionCleanupPeriodDays (v2.1.248): ogranicza, jak długo sesje zapisane przez aplikację desktopową pozostają wyłączone z czyszczenia transkryptów. Ważniejsza od samego przełącznika jest poprawka, z którą przyszedł: sesje Claude Desktop i Cowork znikały wcześniej po upływie cleanupPeriodDays (domyślnie 30 dni); teraz czyszczenie zachowuje je, dopóki znajdują się w aplikacji, chyba że retencją zarządza polityka organizacji.²⁰⁶
• Ograniczenia projektowego env (v2.1.251): blok env w projektowym .claude/settings.json nie może już ustawiać CLAUDE_CONFIG_DIR, CLAUDE_CODE_TMPDIR ani TMPDIR/TMP/TEMP — należy je ustawić w powłoce, w ustawieniach użytkownika lub w ustawieniach zarządzanych, tak aby sklonowane repozytorium nie mogło przekierować miejsca, w którym Claude Code zapisuje konfigurację i pliki tymczasowe.²⁰⁶

Nowsze ustawienia (v2.1.257-259):

• timeFormat / timeZone (v2.1.257): określają, jak Claude Code wyświetla czas — zegar zakończenia na końcu tury oraz znaczniki czasu w transkrypcie. timeFormat przyjmuje format 12-godzinny, 24-godzinny, 24-godzinny UTC albo jawny wzorzec strftime; timeZone wskazuje strefę czasową.²¹¹ Dokumentacja ustawień opisuje już oba klucze.²²⁷
• permissions.blockReadsOutsideWorkingDirectories (v2.1.257): bezwarunkowo odrzuca odczyty plików spoza katalogów roboczych sesji. Bez tego ustawienia tryb auto pyta teraz raz, przed pierwszym takim odczytem w sesji (zob. Tryb auto).²¹¹ Wersja v2.1.273 zamyka dwie luki: polecenie Bash, którego mechanizm sprawdzający nie potrafi w pełni przeanalizować, wywołuje monit zamiast pominięcia kontroli, a katalog pamięci wskazany przez ustawienia repozytorium nie jest przy tym ustawieniu ładowany, przywoływany ani indeksowany.²¹⁷
• managedMcpServers / managedSourcesBehavior: klucze zakresu zarządzanego, omówione w sekcji Wdrożenie korporacyjne — organizacje udostępniające serwery MCP wszystkim użytkownikom (v2.1.259) oraz opcjonalne scalanie źródeł zarządzanych (dopracowane w v2.1.257).²¹¹²⁴⁴

Nowsze ustawienia (v2.1.261):

• bashOutputMaxChars / taskOutputMaxChars (v2.1.261): zwiększają ilość wyjścia poleceń (odpowiednio: wyjścia zadań w tle), którą Claude otrzymuje bezpośrednio, zanim reszta zostanie zapisana do pliku — maksymalnie do 128K znaków. To inny mechanizm niż zmienna środowiskowa BASH_MAX_OUTPUT_LENGTH, która ustala okno odczytu z roboczego pliku wyjściowego polecenia (domyślnie 30 000 znaków, maksymalnie 150 000): te klucze wyznaczają próg między wyjściem wstawianym bezpośrednio a utrwalanym w pliku — po jego przekroczeniu wyjście trafia do pliku, który Claude może odczytać na żądanie, zamiast zostać ucięte.²¹⁴ Od v2.1.265 również strona utrwalona ma swój limit: wyniki narzędzi zapisywane na dysku są ograniczone do 1 GB, a podgląd w rozmowie informuje, gdy zapisany plik został przycięty.²¹⁵ Część dotycząca zadań wycofana w v2.1.277: usunięto przestarzałe narzędzie TaskOutput — Claude odczytuje plik wyjściowy zadania w tle narzędziem Read — a taskOutputMaxChars i TASK_MAX_OUTPUT_LENGTH nie mają już żadnego efektu. bashOutputMaxChars pozostaje bez zmian.²¹⁹

Nowsze ustawienia (v2.1.267-269):

• maxEffortLevel (v2.1.267): ogranicza poziom effort, jaki mogą wybrać użytkownicy — globalnie lub osobno dla modelu w modelSettings — i obowiązuje u każdego dostawcy, łącznie z Bedrock, Vertex i Foundry. Użytkownicy nadal mogą wybrać poziom poniżej limitu; to administracyjne uzupełnienie /effort.²¹⁶
• advisorModel: zapisany model doradcy (fable, opus, sonnet lub pełny identyfikator), który /advisor zapisuje w ustawieniach użytkownika; --advisor nadpisuje go na jedną sesję, a CLAUDE_CODE_DISABLE_ADVISOR_TOOL=1 wyłącza narzędzie. Zob. Narzędzie Advisor.²⁷⁴
• sandbox.allowNestedUserNamespaces (v2.1.305): pozwala poleceniom w piaskownicy na Linuksie i WSL2 tworzyć przestrzenie nazw użytkownika (Chromium, rootless podman); umożliwia im to obejście ochrony plików piaskownicy, dlatego klucz jest odczytywany wyłącznie z ustawień użytkownika lub zarządzanych. Zob. Tryb piaskownicy.²⁷⁸²⁷⁹
• bashEditDiffEnabled (v2.1.269): gdy narzędzie Bash wykonuje edycję pliku, wynik narzędzia zawiera diff plików zmienionych przez polecenie, więc rozmowa pokazuje, co faktycznie zrobiła edycja w stylu sed.²¹⁶

Nowsze ustawienia (v2.1.275):

• syncClaudeAiSkills / syncClaudeAiPlugins (v2.1.275): skills i plugins włączone na koncie claude.ai synchronizują się teraz z sesjami terminalowymi zalogowanymi na to konto. Ustawienie któregokolwiek klucza na false ogranicza sesje terminalowe wyłącznie do lokalnych skills i plugins. Zob. Skills oraz System pluginów.²¹⁸

Nowsze ustawienia (v2.1.282-283):

• maxProseWidth (v2.1.282): ogranicza szerokość tekstu Claude w szerokim terminalu. Akapity, nagłówki, listy i cytaty zawijają się w obrębie podanej liczby kolumn, natomiast tabele i bloki kodu zachowują pełną szerokość. Wartością jest liczba całkowita kolumn, co najmniej 40.²²⁵²²⁷
• deniedModels / availableModelsMatch (zarządzane, v2.1.283): deniedModels blokuje konkretne modele nawet wtedy, gdy availableModels na nie zezwala. Alias rodziny, np. "opus", blokuje całą rodzinę, a "claude-opus-5" blokuje także Opus 5.5 (dla samego Opus 5 należy wpisać "claude-opus-5-0"). Domyślnie wpis availableModels taki jak "claude-opus-5" dopuszcza również późniejsze wersje, które go rozszerzają; availableModelsMatch: "exact" sprawia, że każdy wpis dopuszcza tylko wskazaną wersję, więc nowe wydanie pozostaje zablokowane, dopóki nie zostanie dopisane do listy. Claude Code odczytuje oba klucze wyłącznie z ustawień zarządzanych.²²⁶²²⁷
• allowClaudeInChromeWithManagedMcp (zarządzane, v2.1.282): pozwala uruchamiać claude --chrome obok wyłącznego managed-mcp.json; komunikat o błędzie wyświetlany przy zablokowaniu Chrome podaje teraz nazwę klucza.²²⁵ Dokumentacja ustawień opisuje go już: klucz jest odczytywany wyłącznie z własnych ustawień zarządzanych urządzenia, a wpis deniedMcpServers dla claude-in-chrome nadal blokuje serwer.²³³

Nowsze ustawienia (v2.1.285):

• allowedProviders (zarządzane, v2.1.285): ogranicza, z których dostawców API może korzystać dana maszyna: Anthropic API, własny endpoint, Bedrock, Mantle, Vertex AI, Foundry, Claude Platform on AWS lub bramka Cloud.²²⁹ Dokumentacja ustawień opisuje ten klucz; lista pochodząca z własnych źródeł administracyjnych maszyny nadal obowiązuje, gdy ustawienia zarządzane z serwera również dostarczają listę, więc sesja może używać tylko dostawców obecnych na obu listach.²³³

Wyszukiwarka ustawień: najczęściej szukane flagi

Jeśli trafili Państwo tutaj w poszukiwaniu konkretnego ustawienia po nazwie, oto skrócony indeks. Przy każdym wpisie podano wydanie, w którym się pojawił, oraz — jeśli dotyczy go określony zakres — który:

Gdzie znaleźć oficjalną dokumentację dla każdego tematu?

Ten przewodnik to podręcznik praktyka, a nie dokumentacja referencyjna. Gdy potrzebna jest kanoniczna strona Anthropic dotycząca danego podsystemu, oto oficjalne lokalizacje (każda sekcja tego przewodnika zawiera odnośnik do własnej):

Zmienne środowiskowe — dokumentacja referencyjna

Uwierzytelnianie i API:

ANTHROPIC_API_KEY=sk-ant-...                    # Direct API authentication
ANTHROPIC_AUTH_TOKEN=token                      # Custom authorization header
ANTHROPIC_CUSTOM_HEADERS="X-Key: val"           # Additional request headers; credential/org/routing/API-behavior headers set from managed or project settings require approval (v2.1.251)[^238]

Konfiguracja modelu:

ANTHROPIC_MODEL=claude-opus-4-7                 # Override default model (Apr 16, 2026)
ANTHROPIC_DEFAULT_MODEL=claude-opus-5-5         # Model new sessions START on; a /model pick overrides + persists (v2.1.236)
ANTHROPIC_DEFAULT_OPUS_MODEL=claude-opus-5-5    # What the `opus` alias resolves to (Opus 5.5 since v2.1.280; Opus 5 v2.1.219-278)
ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL=claude-sonnet-4-6
ANTHROPIC_DEFAULT_HAIKU_MODEL=claude-haiku-4-5-20251001  # pin the haiku alias; on the Anthropic API it resolves to Haiku 5.5 (claude-haiku-5-5) as of v2.1.293[^274][^275]
CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL=sonnet               # Default model for subagents; an agent's model: field and per-spawn picks win (v2.1.251 demoted it from override to default)[^238]
CLAUDE_CODE_DISABLE_ADVISOR_TOOL=1             # Turn the advisor tool off: /advisor becomes unavailable, advisorModel is ignored, --advisor is accepted but does nothing[^282]
CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL_FORCE=1              # Force every subagent onto CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL (or the main model), ignoring agent-definition and per-spawn overrides -- the pre-v2.1.251 behavior, opt-in (v2.1.257)[^243]
CLAUDE_CODE_DISABLE_WORKFLOWS=1                 # Turn dynamic workflows off for one session; same effect as "disableWorkflows": true, and whichever of the two turned them off, the other cannot turn them back on. Workflows are on by default except on Pro, where "enableWorkflows": true (the Dynamic workflows row in /config) turns them on; the v2.1.147 opt-in CLAUDE_CODE_WORKFLOWS=1 no longer appears in the env-vars reference[^291]
MAX_THINKING_TOKENS=10000                       # (Opus 4.6 and Sonnet 4.6 only — removed in Opus 4.7)
CLAUDE_CODE_MAX_OUTPUT_TOKENS=4000              # Limit output length
CLAUDE_CODE_MAX_TURNS=10                        # Cap agentic turns when no --max-turns is passed; the flag wins when both are set, and a value that is not a positive integer is rejected at startup[^291]
CLAUDE_CODE_EXPERIMENTAL_AGENT_TEAMS=1          # Enable agent teams (v2.1.32+)

Konfiguracja dostawcy chmury:

CLAUDE_CODE_USE_BEDROCK=1                       # Use AWS Bedrock
CLAUDE_CODE_USE_VERTEX=1                        # Use Google Vertex AI
CLAUDE_CODE_USE_FOUNDRY=1                       # Use Microsoft Foundry
ANTHROPIC_BEDROCK_BASE_URL=https://...          # Custom Bedrock endpoint
ANTHROPIC_BEDROCK_SERVICE_TIER=priority         # Bedrock service tier (v2.1.122+): 'default', 'flex', or 'priority'; sent as X-Amzn-Bedrock-Service-Tier header[^162]
CLAUDE_CODE_SKIP_BEDROCK_AUTH=1                 # Skip Bedrock auth (for gateways)
CLAUDE_CODE_SKIP_VERTEX_AUTH=1                  # Skip Vertex auth
AWS_BEARER_TOKEN_BEDROCK=token                  # Bedrock bearer token
VERTEX_REGION_CLAUDE_3_7_SONNET=us-west1        # Override Vertex region
VERTEX_REGION_CLAUDE_HAIKU_5_5=us-east5          # Vertex region for Claude Haiku 5.5 (v2.1.293+)[^276]
CLAUDE_CODE_ENABLE_GATEWAY_MODEL_DISCOVERY=1    # Opt in gateway /v1/models discovery for /model picker (v2.1.129+)[^164]
CLAUDE_CODE_GATEWAY_MODEL_DISCOVERY_TIMEOUT_MS=3000  # Extend the LLM gateway /v1/models discovery timeout (default 3s; v2.1.269+)[^252]
CLAUDE_CODE_GATEWAY_HINT_HEADERS=1              # Send the x-claude-code-* hint headers (request-class, agent-type, prev-tool-durations, compaction, context-compacted, and prompt-id from v2.1.283) through a gateway or third-party provider; a direct Anthropic API connection sends them by default, and =0 stops them everywhere (v2.1.273+)[^253][^262][^263]
CLAUDE_CODE_AUTO_MODE_SERVER=0                  # Opt out of the server-side auto-mode checks, the default since v2.1.278 for Enterprise and Claude API accounts, Claude Platform on AWS, Bedrock, Agent Platform, Foundry, and gateways (not charged when the server performs them; =1 was the v2.1.273-277 opt-in); also applies on a direct Anthropic API connection since v2.1.281, where server-side is the default with telemetry off since v2.1.282; the docs call it temporary[^253][^255][^259][^260][^261]
CLAUDE_CODE_AUTO_MODE_MODEL=claude-sonnet-5-5   # Model the client-side auto mode classifier uses; no effect on server-side auto mode (v2.1.302+)[^283]

Sterowanie zachowaniem:

DISABLE_AUTOUPDATER=1                           # Prevent automatic background updates
DISABLE_UPDATES=1                               # Block ALL update paths including manual `claude update` (v2.1.118+, stricter than DISABLE_AUTOUPDATER)[^160]
CLAUDE_CODE_PACKAGE_MANAGER_AUTO_UPDATE=1       # Homebrew/WinGet installs run package-manager upgrade in background, then prompt restart (v2.1.129+)[^164]
DISABLE_TELEMETRY=1                             # Opt out of usage telemetry
DISABLE_ERROR_REPORTING=1                       # Disable Sentry
DISABLE_BUG_COMMAND=1                           # Disable /bug command
CLAUDE_CODE_DISABLE_WEB_FETCH=1                 # Turn off the WebFetch tool; WebSearch stays available (v2.1.285+)[^265][^269]
CLAUDE_CODE_DISABLE_ARTIFACT=1                  # Turn the Artifact tool off for one session; while it is set, no settings file turns artifacts back on[^291]
CLAUDE_CODE_ARTIFACT_AUTO_OPEN=0                # Do not open the browser when a new artifact is published[^291]
CLAUDE_CODE_NONSTREAMING_TIMEOUT_RETRIES=2      # Cap re-sends of a non-streaming fallback request that timed out (v2.1.285+)[^265]
CLAUDE_CODE_OVERLOADED_RETRY_BASE_DELAY_MS=5000 # Starting delay of the exponential backoff between retries of a 529 overloaded request, default 500; whole milliseconds from 500 to 32000; no effect with CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG=1 or in fast mode (v2.1.292+)[^272][^276]
CLAUDE_CODE_OVERLOADED_RETRY_MAX_DELAY_MS=60000 # Ceiling of that backoff, default 32000 ms (v2.1.296+; in the env-vars docs since October 14)[^274][^280]
CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG=1                     # Unattended sessions: retry 429 and 529 capacity errors indefinitely, backing off up to 5 minutes or until the limit resets (v2.1.186+)[^276]
CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG_MAX_WAIT_MS=1800000   # Cap, per request, on how long the watchdog waits out 429 and 529 errors; unset means no limit (v2.1.295+)[^274][^276]
CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG_MAX_USAGE_LIMIT_WAIT_MS=3600000 # Under the watchdog, end a request at a usage limit that resets further away than this instead of waiting it out (v2.1.301+)[^283]
CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG_USAGE_LIMIT_RECHECK_MS=60000 # Minimum interval between checks that a usage limit was lifted before its reset, while the watchdog waits on it (v2.1.305+)[^286][^287]
CLAUDE_CODE_RESTRICTED=1                        # Restricted mode: no command/code tools or WebFetch unless named in --tools; only managed settings load (v2.1.248+)[^238]
CLAUDE_CODE_DISABLE_DANGEROUS_RM_TIMEOUT=1      # Keep the dangerous-rm prompt waiting in auto mode and --dangerously-skip-permissions instead of denying after 2 minutes (v2.1.281+)[^260]
CLAUDE_CODE_DISABLE_SUBSTITUTION_RM_PROMPT=1    # Skip the prompt for a recursive rm whose target is only command-substitution output, such as rm -rf "$(pwd)" (v2.1.281+)[^260]
CLAUDE_CODE_STRICT_INLINE_SHELL_RM_PROMPT=1     # Keep prompting for an rm built at run time inside a shell -c script Claude Code cannot read; such scripts no longer prompt by default (v2.1.299+; release-notes only as of 2026-10-14)[^279][^280]
DISABLE_COST_WARNINGS=1                         # Hide cost warnings
DISABLE_PROMPT_CACHING=1                        # Disable prompt caching globally
DISABLE_PROMPT_CACHING_SONNET=1                 # Disable for Sonnet only
DISABLE_PROMPT_CACHING_OPUS=1                   # Disable for Opus only
DISABLE_NON_ESSENTIAL_MODEL_CALLS=1             # Skip non-critical API calls
ENABLE_PROMPT_CACHING_1H=1                      # Opt into 1-hour prompt cache TTL (v2.1.108+, API/Bedrock/Vertex/Foundry)
ENABLE_PROMPT_CACHING_1H_BEDROCK=1              # Deprecated alias for the above; v2.1.108+ still honors it on Bedrock but logs a deprecation notice
FORCE_PROMPT_CACHING_5M=1                       # Force 5-minute cache TTL (v2.1.108+)
CLAUDE_CODE_PROMPT_CACHE_TTL=1h                 # Main-conversation cache TTL, 5m or 1h; beats the promptCacheTtl setting (v2.1.242+)[^234]
CLAUDE_CODE_SUBAGENT_PROMPT_CACHE_TTL=5m        # TTL for subagents, workflows, forks, compaction, titles; beats subagentPromptCacheTtl (v2.1.242+)[^234]
ENABLE_TOOL_SEARCH=true                         # Re-enable tool search on Vertex AI (disabled by default v2.1.119+ to avoid unsupported beta header). Valid values: true, false, auto, auto:N[^160]
CLAUDE_CODE_HIDE_CWD=1                          # Hide the working directory in the startup logo (v2.1.119+)[^160]
CLAUDE_CODE_FORK_SUBAGENT=0                     # Turn fork subagents off; on by default in the terminal and, since v2.1.302, in claude -p, the Agent SDK, the desktop app, and VS Code (=1 was the external-build opt-in from v2.1.117; claude mcp serve never offers them)[^160][^283]
CLAUDE_CODE_FORCE_SYNC_OUTPUT=1                 # Force synchronized terminal output when auto-detection misses it, such as Emacs eat (v2.1.129+)[^164]
CLAUDE_CODE_SESSION_ID=...                      # Read-only: present in the Bash tool subprocess; matches the session_id passed to hooks (v2.1.132+)[^168]
CLAUDE_CODE_DISABLE_ALTERNATE_SCREEN=1          # Skip the fullscreen alternate-screen renderer; keep the conversation in the terminal's native scrollback (v2.1.132+)[^168]
CLAUDE_EFFORT=...                               # Read-only: current effort level inside hooks and Bash tool subprocess (v2.1.133+)[^169]
CLAUDE_CODE_FORWARD_SUBAGENT_TEXT=1             # Include subagent text + thinking in stream-json output; pairs with --forward-subagent-text (v2.1.211+). Covers depth-2+ nested subagents as of v2.1.219[^205][^213]
CLAUDE_CODE_MAX_WEB_SEARCHES_PER_SESSION=200    # Per-session WebSearch cap (default 200; v2.1.212+). Since v2.1.290 an interactive session's budget refills instead of ending at 200 (next line); the env-vars docs, fetched Oct 6, still describe the 200 cap[^206][^271][^273]
CLAUDE_CODE_WEB_SEARCH_REFILLS_PER_HOUR=100     # WebSearch budget refill rate: 100 calls/hour by default in an interactive session, 0 (off) in a non-interactive one (v2.1.290+)[^271][^276]
CLAUDE_CODE_DISABLE_ATTACHMENTS=1               # Send @-mentions as plain text instead of expanding file content; a repo's .claude/settings.json or settings.local.json can no longer set it (v2.1.290)[^271][^273]
CLAUDE_CODE_DISABLE_FILE_MENTIONS=1             # Hand Claude the path of an @ mention to read with its file tools, not the file's contents, so PreToolUse hooks see the read; ignored in project and local settings (v2.1.299+)[^279][^280]
CLAUDE_CODE_WEBFETCH_CACHE_TTL_MS=900000        # WebFetch per-URL session cache TTL (default 15 min; v2.1.233+)[^226]
CLAUDE_CODE_WEBFETCH_DEADLINE_MS=300000         # WebFetch hard deadline: a server that never finishes its response fails the fetch after 300s by default; 0 disables (v2.1.268+)[^252]
CLAUDE_CODE_PROJECT_DIR_NAME=myproj             # Short name for the per-project transcript directory, for hosts that give each session its own config dir (v2.1.234+)[^227]
CLAUDE_CODE_GOAL_CHECKIN_MINUTES=30             # How long background tasks may keep a /goal waiting before Claude checks in on them; 0 disables (v2.1.234+)[^227]
CLAUDE_CODE_MAX_SUBAGENTS_PER_SESSION=200       # Per-session subagent-spawn cap (default 200 in v2.1.212–223; the default cap was REMOVED in v2.1.224 — set this to reimpose one)[^206][^218]
CLAUDE_CODE_MAX_CONCURRENT_SUBAGENTS=20         # Cap on concurrently-RUNNING subagents (default 20; distinct from the per-session total above; v2.1.217+)[^211]
CLAUDE_CODE_WORKFLOW_PREFIX_STAGGER_MS=0        # Disable the v2.1.229 workflow fan-out stagger (same-prefix sibling agents launch staggered so they read the cached prompt prefix instead of re-paying it)[^224]
CLAUDE_CODE_WORKFLOW_MAX_CONCURRENT_AGENTS=64   # Raise the Workflow tool's per-run concurrent agent limit, 1-256, for inference-bound fan-outs (v2.1.269+)[^252]
CLAUDE_CODE_WORKFLOW_SUBAGENT_MODEL=sonnet         # Run every workflow agent on one model while other subagents keep theirs (v2.1.296; release-notes only as of 2026-10-14)[^274][^280]
CLAUDE_CODE_MAX_SUBAGENT_SPAWN_DEPTH=3          # Nested subagent spawn depth. Default 3 as of v2.1.219; set 1 to disable nesting. Default history: 5 (v2.1.172–v2.1.216) → 1 (v2.1.217) → 3 (v2.1.219). Set it explicitly[^211][^213]

Konfiguracja narzędzi:

BASH_DEFAULT_TIMEOUT_MS=30000                   # Bash command timeout (30s)
BASH_MAX_TIMEOUT_MS=600000                      # Maximum bash timeout (10min)
BASH_MAX_OUTPUT_LENGTH=50000                    # Read-back window from the Bash working output file (default 30,000 chars, hard ceiling 150,000)
CLAUDE_BASH_MAINTAIN_PROJECT_WORKING_DIR=1     # Reset CWD after each bash
MCP_TIMEOUT=5000                                # MCP server startup timeout
MCP_TOOL_TIMEOUT=30000                          # MCP tool execution timeout
MAX_MCP_OUTPUT_TOKENS=25000                     # MCP output limit
CLAUDE_CODE_MAX_MCP_DESCRIPTION_LENGTH=8192     # Override the cap on MCP tool descriptions and server instructions, every server in the session: 4,096 chars since v2.1.296, 2,048 in v2.1.280-295; Anthropic's first-party servers at api.anthropic.com are uncut since v2.1.299[^279][^256][^274]
CLAUDE_CODE_MCP_AUTO_BACKGROUND_MS=120000       # Threshold before a long MCP tool call moves to the background (default 2 min; v2.1.212+)[^206]
CLAUDE_CODE_MCP_STARTUP_WAIT_MS=10000           # Bound how long the FIRST non-interactive turn waits for still-connecting MCP servers; 0 = don't wait (v2.1.274+)[^254]
CLAUDE_CODE_TOOL_MEMORY_LIMIT=4096              # Opt-in Linux memory cgroup (MB) for Bash tool commands — a runaway build can't stall the session (v2.1.233+)[^226]
CLAUDE_CODE_ENABLE_TODO_TOOLS=1                 # Offer the TodoWrite/TaskCreate-family tools on models outside v2.1.268's allowlist (Claude 3.x, Opus 4.0-4.7, Sonnet 4.0-4.6, Haiku 4.5); elsewhere they are off unless set (first turned off on newer models in v2.1.233)[^226][^252]
SLASH_COMMAND_TOOL_CHAR_BUDGET=15000            # Slash command context limit

Limit czasu dla poleceń w tle (v2.1.285, zawężony w v2.1.288): polecenia Bash i PowerShell uruchomione w tle są zatrzymywane po upływie limitu czasu, czyli ich timeout przy uruchomieniu z run_in_background (domyślnie 30 minut, maksymalnie 2 godziny), a Claude otrzymuje powiadomienie, gdy któreś z nich zostanie zatrzymane.²²⁹ Od wersji v2.1.288 limit obowiązuje wyłącznie w sesjach nienadzorowanych (-p, Agent SDK, CI oraz sesje w chmurze); w sesjach terminalowych, w aplikacji desktopowej i w VS Code polecenia w tle nie mają limitu. Potwierdza to dokumentacja narzędzi: „Before v2.1.288, it applied in every session.”²³⁴²³⁷

Sieć i proxy:

HTTP_PROXY=http://proxy:8080                    # HTTP proxy
HTTPS_PROXY=https://proxy:8080                  # HTTPS proxy
CLAUDE_CODE_GZIP_REQUEST_BODIES=0              # Turn off gzip compression of large request bodies sent to api.anthropic.com, on even with telemetry off since v2.1.300[^281][^282]
NO_PROXY=localhost,example.com                  # Bypass proxy for domains
CLAUDE_CODE_CLIENT_CERT=/path/to/cert           # mTLS certificate
CLAUDE_CODE_CLIENT_KEY=/path/to/key             # mTLS private key
CLAUDE_CODE_CLIENT_KEY_PASSPHRASE=pass          # mTLS passphrase

Interfejs i terminal:

CLAUDE_CODE_DISABLE_TERMINAL_TITLE=1            # Don't update terminal title
CLAUDE_CODE_IDE_SKIP_AUTO_INSTALL=1             # Skip IDE extension install
CLAUDE_CODE_SHELL=/bin/zsh                      # Override shell detection
USE_BUILTIN_RIPGREP=1                           # Use included ripgrep (default)
CLAUDE_CONFIG_DIR=~/.myconfig                   # Custom config directory; not settable from project-settings env (v2.1.251)[^238]
IS_DEMO=1                                       # Hide sensitive UI elements[^37]
CLAUDE_CODE_DISABLE_BACKGROUND_TASKS=1          # Disable background tasks and Ctrl+B[^46]
CLAUDE_CODE_TMPDIR=/path/to/tmp                 # Override temp directory; not settable from project-settings env, nor are TMPDIR/TMP/TEMP (v2.1.251)[^50][^238]
CLAUDE_CODE_DISABLE_1M_CONTEXT=1               # Hold ALL native-1M models to 200K via auto-compaction (v2.1.223 widened scope); also the opt-out for the v2.1.287 1M default on Bedrock/Vertex/Foundry/Claude apps gateway[^103][^217][^268]
CLAUDE_CODE_AUTO_COMPACT_WINDOW=200k           # Auto-compact window, 100000 to 1000000 tokens; k and M suffixes since v2.1.304 (200k had set a 100K window), out-of-range values warn[^286][^287]
CLAUDE_CODE_DISABLE_ULTRAREVIEW_TRUST_CHECK=1  # Let claude ultrareview run in a folder you have not trusted where it cannot ask, such as CI; environment only, not a settings env block (v2.1.309+)[^286][^287]
CLAUDE_CODE_IDLE_COMPACT_MIN_TOKENS=150000     # Context size at which idle compaction applies, default 200000; values below 100000 are raised to 100000; "idleCompaction": false in settings.json turns the feature off (v2.1.299; the docs date both to v2.1.290+)[^279][^280]
CLAUDE_CODE_DISABLE_UNKNOWN_MODEL_WINDOW_ENFORCEMENT=1  # Let unrecognized model IDs exceed the assumed context window (v2.1.223)[^217]
CLAUDE_CODE_PLUGIN_GIT_TIMEOUT_MS=120000       # Plugin marketplace git timeout (default 120s, was 30s)[^105]
CLAUDE_CODE_DISABLE_GIT_INSTRUCTIONS=1        # Remove built-in commit/PR instructions[^117]
CLAUDE_CODE_DISABLE_CRON=1                    # Stop scheduled cron jobs mid-session[^121]
CLAUDE_CODE_SESSIONEND_HOOKS_TIMEOUT_MS=30000 # SessionEnd hooks timeout (default varies)[^123]
CLAUDE_CODE_USE_POWERSHELL_TOOL=1             # Enable Windows PowerShell tool on Linux/macOS (requires pwsh on PATH; v2.1.111+)[^153]
CLAUDE_CODE_DISABLE_MOUSE_CLICKS=1           # Disable mouse click/drag/hover in fullscreen mode; wheel scroll still works (v2.1.195+)[^196]
CLAUDE_ENABLE_STREAM_WATCHDOG=0              # Disable the streaming idle watchdog (on by default for all providers since v2.1.196: aborts+retries after 5 min of silence)[^198]
CLAUDE_CODE_DISABLE_BG_SHELL_PRESSURE_REAP=1 # Turn off automatic memory-pressure reaping of idle background shell commands (v2.1.193+)[^196]
CLAUDE_CODE_ENABLE_AWAY_SUMMARY=1             # Force Session Recap when telemetry disabled (v2.1.108+)[^153]
CLAUDE_CODE_BG_TASKS_REPORT_RUNNING=0         # Restore pre-v2.1.269 behavior: remote/headless sessions may report "waiting for your input" while background agents still run[^252]
CLAUDE_AX_SCREEN_READER=1                     # Enable screen reader mode; same as --ax-screen-reader or "axScreenReader": true (v2.1.208+)[^203]
CLAUDE_AX_PREPARK_MS=50                       # Screen reader mode: pause before writing a changed line; default 0 since v2.1.287 (was 50)[^268][^269]
OTEL_LOG_RAW_API_BODIES=1                     # Emit full API request/response bodies as OTel log events (v2.1.111+)[^153]
TRACEPARENT=00-...                            # W3C Trace Context parent (v2.1.110+, SDK/headless)[^153]
TRACESTATE=vendor=value                       # W3C Trace Context state (v2.1.110+, SDK/headless)[^153]

Eksportery OpenTelemetry + kontrola dostępu do pól wrażliwych:²⁶⁸

OTEL_LOGS_EXPORTER=none                       # OTel logs exporter (supports 'none' for disable; v2.1.85 fixed crash)
OTEL_METRICS_EXPORTER=none                    # OTel metrics exporter (supports 'none'; v2.1.85 fixed crash)
OTEL_TRACES_EXPORTER=none                     # OTel traces exporter (supports 'none'; v2.1.85 fixed crash)
OTEL_LOG_TOOL_CONTENT=1                       # Opt in to emitting tool content in OTel spans (v2.1.101+, sensitive by default)
OTEL_LOG_TOOL_DETAILS=1                       # Opt in to tool_parameters in OTel tool_result events (v2.1.85+); as of v2.1.273 also puts real agent, skill, plugin, and MCP server names on cost and token metrics[^253]
OTEL_LOG_USER_PROMPTS=1                       # Opt in to emitting user prompts in OTel traces (v2.1.101+, sensitive by default)
OTEL_LOG_ASSISTANT_RESPONSES=0                # Gate the claude_code.assistant_response log event holding the model's response text (v2.1.193+)
OTEL_METRICS_INCLUDE_REPOSITORY=1             # Tag OTel metrics and events with vcs.* repository attributes; with OTEL_LOG_TOOL_DETAILS, commit events carry vcs.ref.head.* (v2.1.269+)[^252]
CLAUDE_CODE_OTEL_CONTENT_MAX_LENGTH=60000     # Truncation limit for OTel content attributes (default 60 KB; v2.1.214+)[^207]
CLAUDE_CODE_DISABLE_NONESSENTIAL_TRAFFIC=1    # Disable release-notes fetch (v2.0.17+); v2.1.110 also stopped the auto-title Haiku request in headless/SDK when set; v2.1.290 also skips the startup connection warm-up[^271]
CLAUDE_CODE_ATTRIBUTION_HEADER=0              # Omit the system-prompt attribution block; behind a Claude apps gateway, set it in the env of the gateway's code or cli policy (v2.1.299+)[^279][^280]

Ustawienia projektu nie mogą włączyć telemetrii (v2.1.282): pliki ustawień projektu i ustawień lokalnych ignorują teraz zmienne OpenTelemetry, które włączają eksport, ustawiają jego endpoint lub przechwytują treść, takie jak CLAUDE_CODE_ENABLE_TELEMETRY, selektory OTEL_*_EXPORTER oraz OTEL_LOG_*. Wartości, które coś wyłączają (none dla selektora eksportera, 0 dla flagi treści), nadal obowiązują z tych plików. Pozostałe należy ustawić w powłoce, w ustawieniach użytkownika lub w ustawieniach zarządzanych. Gdy plik projektu ustawia którąś z tych zmiennych, sesja interaktywna wyświetla komunikat przy starcie, a /status i claude doctor wymieniają zignorowane nazwy. Sesje -p i Agent SDK nie pokazują żadnego komunikatu, dlatego po aktualizacji warto sprawdzić, czy kolektor nadal otrzymuje dane.²²⁵²²⁷

Atrybuty spanów LLM-request w v2.1.121+: stop_reason, gen_ai.response.finish_reasons i user_system_prompt są teraz emitowane w spanach LLM-request. user_system_prompt wymaga ustawienia OTEL_LOG_USER_PROMPTS=1, ponieważ może zawierać dane osobowe (PII).¹⁵⁴

Zmiany na poziomie zdarzeń w v2.1.122+: atrybuty liczbowe w zdarzeniach logów api_request i api_error są teraz emitowane jako liczby (wcześniej jako ciągi znaków), co naprawia działanie kolektorów OTel, które ściśle typowały schemat. Nowe zdarzenie logu claude_code.at_mention jest wyzwalane, gdy Claude Code rozwiązuje wzmiankę @.¹⁵⁴

Atrybuty w v2.1.300: zdarzenia api_request rozdzielają zapisy do cache na cache_creation_5m_tokens i cache_creation_1h_tokens; spany śladów zawierają atrybuty konwencji semantycznych GenAI (gen_ai.provider.name, gen_ai.conversation.id, gen_ai.tool.name, error.type); zdarzenia user_prompt i spany interakcji zapisują prompt w postaci, w jakiej przepisał go hook prompt.submit modu; a zdarzenia tool_result zawierają git_commit_id po git commit -q w repozytoriach reftable.²⁷³

Atrybuty w v2.1.301 i v2.1.302: zdarzenia tool_decision zawierają classifier_verdict i permission_mode, dzięki czemu decyzję klasyfikatora trybu auto można odróżnić od reguły uprawnień, a przy OTEL_LOG_TOOL_DETAILS=1 także classifier_category, wskazujący wbudowaną regułę, do której dopasowała się blokada klasyfikatora (v2.1.301). Wersja v2.1.302 wypełnia classifier_category dla większości blokad klasyfikatora, gdzie wcześniej go brakowało, i zachowuje w zdarzeniu tool_use_id, tool_source oraz tool_parameters, gdy OTEL_LOGRECORD_ATTRIBUTE_COUNT_LIMIT ma niską wartość. Dokumentacja monitorowania nie wymienia jeszcze tych trzech atrybutów.²⁷⁵²⁷⁶

Zdarzenie w v2.1.307: claude_code.safety_event jest wyzwalane dla każdego wywołania narzędzia, które reguła uprawnień, tryb auto, kontrola bezpieczeństwa, hook lub sandbox zatrzymały, poprzedziły pytaniem o zgodę lub odesłały z powrotem; zawiera tool_use_id, z wyjątkiem zdarzeń końca tury. Dokumentacja monitorowania wymienia je, a obecnie wymienia także classifier_verdict (v2.1.301+).²⁷⁸²⁷⁹

Zdarzenie logu claude_code.assistant_response w v2.1.193+: Claude Code może emitować pełny tekst odpowiedzi modelu jako zdarzenie logu OTel, sterowane zmienną OTEL_LOG_ASSISTANT_RESPONSES. To sterowanie kryje pułapkę przy aktualizacji, o której warto wiedzieć: gdy OTEL_LOG_ASSISTANT_RESPONSES nie jest ustawiona, dziedziczy wartość OTEL_LOG_USER_PROMPTS, więc każde wdrożenie, które już loguje treść promptów, po aktualizacji zacznie otrzymywać także treść odpowiedzi asystenta. Aby telemetria obejmowała wyłącznie prompty, należy ustawić OTEL_LOG_ASSISTANT_RESPONSES=0.¹⁷⁹

Dodatki do telemetrii w v2.1.214: zdarzenia logów OTel zawierają teraz atrybuty message.uuid, client_request_id i tool_source, służące do korelacji na poziomie wiadomości i ustalania pochodzenia narzędzi; payload subagentStatusLine obejmuje poziom wysiłku rozumowania subagenta, dzięki czemu niestandardowe wiersze paska stanu mogą wyświetlać model i wysiłek razem; a nowa zmienna środowiskowa CLAUDE_CODE_OTEL_CONTENT_MAX_LENGTH konfiguruje limit obcinania 60 KB dla atrybutów treści OTel.¹⁹⁰

Telemetria bramy w v2.1.265: sesje bramy aplikacji Claude eksportują teraz OpenTelemetry bezpośrednio do kolektora, gdy ustawienia zarządzane bramy wskazują go w OTEL_EXPORTER_OTLP_ENDPOINT, zamiast kierować dane przez przekaźnik bramy; sesje bez wskazanego kolektora nadal korzystają z przekaźnika. To samo wydanie dodaje user.email i user.groups do telemetrii, którą Claude Desktop i Cowork wysyłają przez bramę aplikacji Claude, tak samo jak w sesjach terminalowych.²¹⁵

Telemetria hooków w v2.1.280: zdarzenie OTel hook_execution_complete zawiera teraz rozmiary wyjścia hooków oraz liczbę zbyt dużych wyjść zapisanych do pliku.²²⁰

prompt_text w v2.1.287: zdarzenie user_prompt zawiera teraz prompt_text, kopię prompt dla backendów zagnieżdżających klucze z kropkami. Wszędzie tam, gdzie potok usuwa lub maskuje prompt, należy zrobić to samo z prompt_text.²³²

API / Kontrola modelu:²⁶⁸

CLAUDE_CODE_EXTRA_BODY='{...}'                # Inject extra body fields into API calls; v2.1.113 fixed 400 errors with output_config.effort on Vertex/subagent calls
CLAUDE_CODE_MAX_CONTEXT_TOKENS=200000         # Override max context tokens (pre-existing var; v2.1.98 fixed handling of DISABLE_COMPACT when both are set)
CLAUDE_CODE_FILE_READ_MAX_OUTPUT_TOKENS=25000 # Override default token limit for file read operations (v2.1.0+); a Read call with allow_large can pass it when the context has room (v2.1.296+)[^274][^276]
CLAUDE_CODE_DISABLE_NONSTREAMING_FALLBACK=1   # Do not fall back to non-streaming API on streaming failures (v2.1.83+)
CLAUDE_CODE_DISABLE_STRUCTURED_OUTPUTS=1      # Stop sending structured outputs, for Mantle or gateways that reject them; session titles, memory recall, and prompt hooks failed there before (v2.1.288+)[^270][^273]
ANTHROPIC_BETAS=beta1,beta2                   # Enable beta API headers; v2.1.78 fixed silent ignore on Haiku models
ANTHROPIC_SMALL_FAST_MODEL=arn:...            # Fast model ID (Bedrock ARN supported; v0.2.125 stopped escaping slashes in ARN)

Plugins / MCP:²⁶⁸

CLAUDE_CODE_PLUGIN_CACHE_DIR=~/.claude/plugins # Plugin cache directory (v2.1.72 fixed literal '~' dir on some shells)
CLAUDE_CODE_PLUGIN_KEEP_MARKETPLACE_ON_FAILURE=1 # Preserve plugin marketplace cache when git pull fails (offline-friendly; v2.1.90+)
CLAUDE_CODE_MCP_SERVER_NAME=server1           # Passed to MCP headersHelper scripts so one helper can serve multiple servers (v2.1.85+)
CLAUDE_CODE_MCP_SERVER_URL=https://...        # Passed to MCP headersHelper scripts alongside the name (v2.1.85+)
MCP_SDK_GENERATION=v1                         # Opt out of the v2 MCP client; v2.1.274 made v2 the default on the last holdouts (Bedrock/Vertex/Foundry + telemetry-disabled installs)[^254]
MCP_PROTOCOL_NEGOTIATION=legacy               # Opt out of MCP 2026-07-28 protocol negotiation: with direct HTTP servers (default everywhere as of v2.1.274) and, since v2.1.292, with local (stdio) servers on every install, Bedrock, Vertex, and Foundry included and, since v2.1.299, with cloud session and Remote Control connectors[^279][^254][^272]

Powłoka / IDE:²⁶⁸

CLAUDE_CODE_SHELL_PREFIX="time "              # Wrap every Claude-invoked shell command with a prefix (v1.0.61+)
CLAUDE_CODE_GIT_BASH_PATH=C:\Program\ Files\Git\bin\bash.exe  # Custom Git Bash path on Windows (v2.1.98+)
CLAUDE_CODE_EXIT_AFTER_STOP_DELAY=60000       # SDK: exit after N ms idle (v2.0.35+)
CLAUDE_CODE_AUTO_CONNECT_IDE=false            # Disable IDE auto-connection (v1.0.61+)

Enterprise / uwierzytelnianie:²⁶⁸

CLAUDE_CODE_PROXY_RESOLVES_HOSTS=1            # Opt into proxy-side DNS resolution (v2.0.55 moved this from default-on to opt-in)
CLAUDE_CODE_API_KEY_HELPER_TTL_MS=300000      # TTL for dynamically generated API keys via apiKeyHelper (apiKeyHelper refresh added v0.2.74 with 5-min default; env var added v0.2.117)
CLAUDE_CODE_PROCESS_WRAPPER=/path/to/wrapper  # Route all Claude Code self-spawned processes through a wrapper executable; same as the processWrapper setting (v2.1.208+)[^203]

Zmienne skills (v2.1.69+):

${CLAUDE_SKILL_DIR}                            # Self-reference for skills to locate their own directory[^117]

Tożsamość wywołującego SDK (v2.1.51+):

CLAUDE_CODE_ACCOUNT_UUID=uuid                  # Provide account UUID synchronously for SDK callers
CLAUDE_CODE_USER_EMAIL=user@example.com        # Provide user email for SDK callers
CLAUDE_CODE_ORGANIZATION_UUID=uuid             # Provide organization UUID for SDK callers

Debugowanie:

ANTHROPIC_LOG=debug                             # Enable API request logging

Który model wybrać?

Wybór odpowiedniego modelu do każdego zadania znacząco wpływa zarówno na koszty, jak i na jakość. Claude Code umożliwia elastyczne przełączanie modeli na wielu poziomach.

Dostępne modele

Claude Sonnet 5.5 (28 września 2026): Domyślny model Sonnet w Anthropic API od v2.1.284, która kieruje na niego alias sonnet; domyślnym modelem we wszystkich planach pozostaje Opus 5.5. Identyfikator modelu: claude-sonnet-5-5 (Bedrock: anthropic.claude-sonnet-5-5). 2 USD za mln tokenów wejściowych, 10 USD za mln tokenów wyjściowych, tak samo jak w Sonnet 5, z odczytami z pamięci podręcznej po 0,10 USD za mln tokenów (0,05 ceny wejścia według strony z cennikiem, taki sam współczynnik jak w Opus 5.5; v2.1.296 koryguje własne wyliczenia kosztów w Claude Code, które wcześniej stosowały stawkę 0,20 USD). Okno kontekstu 1 mln tokenów, maksymalnie 128 tys. tokenów wyjściowych (do 300 tys. w Batches API z nagłówkiem beta output-300k-2026-03-24). Granica wiarygodnej wiedzy: czerwiec 2026, tak samo jak w Opus 5.5 i Fable 5.1. Wycofanie nie wcześniej niż 28 września 2027. W Claude Code domyślna wartość effort dla Sonnet 5.5 to medium (w samym Claude API domyślną wartością jest high), a rozumowania nie można wyłączyć. Mechanizm zastępczy zależny od treści: żądanie oznaczone jako dotyczące cyberbezpieczeństwa jest ponownie wykonywane przez Sonnet 5, natomiast żądanie oznaczone jako dotyczące biologii kończy się odmową, ponieważ Sonnet 5.5 nie ma modelu zastępczego dla biologii. Wymaga Claude Code v2.1.284 lub nowszej; aby pozostać przy Sonnet 5, należy przypiąć ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL=claude-sonnet-5.²²⁸²³⁰

Strona modelu wymienia pięć zmian naruszających zgodność wsteczną przy migracji kodu korzystającego z API z Sonnet 5: wstępne rozumowanie jest wyłączone przy between_tools, wymuszone użycie narzędzia zwraca błąd, bloki rozumowania są powiązane z modelem i rozmową, computer_20251124 nie jest akceptowany w Claude API ani w Google Cloud, a narzędzie doradcze odrzuca Opus 4.8, Opus 4.7 i Sonnet 5 jako doradców. Tekst między wywołaniami narzędzi również jest zwracany w blokach thinking, więc interfejs, który wyświetla go strumieniowo, przestaje pokazywać tekst, dopóki nie zostanie ustawiona wartość display umożliwiająca jego zwracanie.²³⁰

Claude Opus 5.5 (22 września 2026): Nowy domyślny model Opus w Claude Code od v2.1.280 — a według tabeli według planów w dokumentacji konfiguracji modeli także domyślny model we wszystkich planach i u dostawców własnych usług: Pro, Max, Team, Enterprise, Anthropic API, Claude Platform on AWS, Amazon Bedrock i Agent Platform od Google Cloud (Microsoft Foundry pozostaje przy Sonnet 4.5, a jego alias opus wskazuje Opus 4.6). To samo wydanie zmienia domyślny model w Pro i Team Standard z Sonnet na Opus, „ujednolicając go z Max, Team Premium i Enterprise” — co kończy podział między planami utrzymujący się od przejścia planów premium na Opus. Identyfikator modelu: claude-opus-5-5 (Bedrock: anthropic.claude-opus-5-5) — przypięta wersja bez daty w identyfikatorze, według tego samego schematu co claude-opus-5. Ceny spadają poniżej poziomu Opus 5: 4 USD za mln tokenów wejściowych, 20 USD za mln tokenów wyjściowych (Opus 5: 5/25 USD), z odczytami z pamięci podręcznej po 0,20 USD za mln tokenów — 5% ceny wejścia, czyli połowa standardowych 10% (niższy współczynnik mają tylko Fable 5.1 i Mythos 5.1: 2,5%). Okno kontekstu 1 mln tokenów, maksymalnie 128 tys. tokenów wyjściowych (do 300 tys. w Batches API z nagłówkiem beta output-300k-2026-03-24). Adaptacyjne rozumowanie zawsze włączone — tabela przeglądu modeli przypisuje mu to samo oznaczenie „Adaptacyjne (zawsze włączone)” co Fable, w odróżnieniu od Opus 5, gdzie rozumowanie było domyślnie włączone, ale można je było wyłączyć. Domyślna wartość effort to medium (w Opus 5 było to high), a v2.1.280 odpowiednio zmienia regułę przenoszenia ustawień: poziom wysiłku zapisany przed wprowadzeniem osobnych ustawień /effort dla każdego modelu nie jest już stosowany do nowo wydanych modeli, takich jak Opus 5.5 — model zaczyna od własnej wartości domyślnej, dopóki nie zostanie wybrany poziom. Granica wiarygodnej wiedzy: czerwiec 2026 (dane treningowe również do czerwca 2026), co stawia go na równi z Fable 5.1 jako modelem o najbardziej aktualnej wiedzy spośród obecnych modeli. Wycofanie nie wcześniej niż 22 września 2027. Wymaga Claude Code v2.1.280 lub nowszej.²²⁰²²¹

Zmiany naruszające zgodność wsteczną przy migracji kodu korzystającego z API z Opus 5 do Opus 5.5:²²²

1. Nie można wyłączyć rozumowania. Zarówno thinking: {type: "disabled"}, jak i thinking: {type: "enabled", budget_tokens: N} zwracają błąd 400. Należy usunąć pole thinking i zamiast tego wybrać poziom wysiłku.
2. Wymuszone użycie narzędzia zwraca błąd. tool_choice akceptuje tylko auto i none; any i tool zwracają błąd 400, także w punkcie końcowym zliczania tokenów. Należy użyć auto z rygorystycznym trybem użycia narzędzi lub ustrukturyzowanymi danymi wyjściowymi.
3. Bloki rozumowania są powiązane z modelem. Router lub mechanizm zastępczy, który przenosi rozmowę z Opus 5.5 do innego modelu, przetwarza te tury bez bloków rozumowania Opus 5.5 (wyjątkiem są Fable 5.1 i Mythos 5.1 w Claude API).
4. computer_20251124 jest odrzucany w Claude API i Google Cloud. Zamiast tego należy zadeklarować zestaw narzędzi computer_toolset_20260801; Bedrock zachowuje starsze narzędzie. Jeszcze jedna zmiana nie powoduje błędów żądań, ale zmienia strukturę odpowiedzi: tekst, który model generuje między wywołaniami narzędzi, jest zwracany w blokach thinking, pustych przy domyślnym ustawieniu display. Interfejs, który strumieniowo wyświetla tę narrację, przestaje ją pokazywać, dopóki nie zostanie ustawione display: "updates" (beta) lub "summarized".²²²

Przełączanie na model zastępczy na podstawie treści w Claude Code. Opus 5.5 działa z klasyfikatorami bezpieczeństwa, które najczęściej oznaczają treści z zakresu biologii i cyberbezpieczeństwa. Gdy któryś z nich oznaczy żądanie, Claude Code ponownie wykonuje je przy użyciu innego modelu i wyświetla powiadomienie: żądania oznaczone jako biologiczne trafiają do Opus 5, a te dotyczące cyberbezpieczeństwa — do Opus 4.8. Sesja pozostaje na modelu zastępczym do czasu ponownego przełączenia za pomocą /model. Aby za każdym razem pojawiało się pytanie o zgodę, należy wyłączyć opcję Przełączaj modele po oznaczeniu wiadomości w /config (switchModelsOnFlag: false).²²³ Od v2.1.287 przełączenie zachowuje bieżący poziom wysiłku zamiast przyjmować domyślny poziom modelu zastępczego. Sesja z domyślnym dla Opus 5.5 poziomem medium pozostaje więc na poziomie medium w Opus 4.8, którego domyślny poziom to high.²³²²³³

Claude Opus 5 (lipiec 2026; poprzedni model z rodziny Opus): Model z rodziny Opus, na który wskazywał alias opus od v2.1.219 (24 lipca 2026) do wersji v2.1.280, w której domyślnym modelem Opus został Opus 5.5; poniższy opis przedstawia stan z premiery w lipcu 2026. Anthropic opisuje go jako bezpośredni zamiennik Opus 4.8: te same ceny — 5 USD/MTok na wejściu i 25 USD/MTok na wyjściu, „znacznie lepsze wyniki przy tym samym koszcie” i średnio około 26% mniej tokenów przy maksymalnym poziomie rozumowania niż w Opus 4.8. Był to domyślny model w Claude Max i najmocniejszy model w Claude Pro. Identyfikator modelu: claude-opus-5 — przypisana na stałe wersja bez daty w nazwie, według tego samego schematu co claude-opus-4-8 i claude-sonnet-5, a nie wskaźnik na stale aktualizowany model. Okno kontekstu o pojemności 1 mln tokenów (bez nagłówka beta, bez zmian względem Opus 4.8), maksymalnie 128 tys. tokenów wyjściowych (do 300 tys. w Batches API z nagłówkiem beta output-300k-2026-03-24). Wyłącznie adaptacyjne myślenie — rozszerzone myślenie z thinking.type: "enabled" nie jest obsługiwane. Data graniczna wiarygodnej wiedzy: maj 2026 (data graniczna danych treningowych również przypada na maj 2026) — najpóźniejsza spośród wszystkich ówczesnych modeli Claude, od premiery do pojawienia się Fable 5.1 (z datą graniczną w czerwcu 2026) 1 września 2026.²⁴¹ Wraz z premierą Opus 5 Opus 4.8 trafia w dokumentacji do tabeli starszych modeli obok 4.7 i 4.6 — nadal jest dostępny, ale nie jest już zalecanym wyborem domyślnym.¹⁹⁷

Dwie zmiany naruszające zgodność przy przenoszeniu środowiska sterującego agentem z Opus 4.8 na Opus 5:¹⁹⁷

1. Myślenie jest domyślnie włączone. W Opus 4.8 żądanie bez pola thinking było wykonywane bez myślenia; w Opus 5 to samo żądanie uruchamia adaptacyjne myślenie. max_tokens nadal stanowi bezwzględny limit całego wyjścia — myślenia i tekstu odpowiedzi — dlatego należy ponownie sprawdzić zapas tokenów we wszystkich zadaniach, które wcześniej wykonywano bez myślenia. Aby przywrócić poprzednie zachowanie, należy przekazać thinking: {type: "disabled"}, z zastrzeżeniem opisanym w następnym punkcie.
2. Przy wyłączonym myśleniu maksymalny poziom wysiłku to high. Połączenie thinking: {type: "disabled"} z poziomem wysiłku xhigh lub max zwraca błąd 400. Kontrola odbywa się dla każdego żądania — podniesienie poziomu wysiłku do xhigh przy wyłączonym myśleniu zostanie odrzucone, nawet jeśli wcześniejsze tury tej samej rozmowy zostały zaakceptowane.

W samym Claude Code: domyślna wartość effort dla Opus 5 to high (tak samo jak w Claude API), a dostępna jest pełna skala — low, medium, high, xhigh, max. W swoich zaleceniach dotyczących migracji Anthropic sugeruje przetestowanie poziomu wysiłku max tam, gdzie możliwości modelu mają większe znaczenie niż koszt tokenów. Tryb szybki obejmuje Opus 5 w cenie 10/50 USD za MTok (zob. Tryb szybki).¹⁹⁷¹⁹⁸

Claude Fable 5.1 (1 września 2026): Nowy najwyższy model z rodziny Fable, a od v2.1.257 także model, na który wskazuje alias fable (chyba że ANTHROPIC_DEFAULT_FABLE_MODEL przypisuje inny); best oznacza teraz „najnowszy dostępny dla danego użytkownika model Fable”. Minimalna wymagana wersja wymaga wyjaśnienia: dokumentacja konfiguracji modeli podaje, że alias zmienił się w v2.1.255, a strona modelu mówi, że Fable 5.1 „wymaga Claude Code v2.1.255 lub nowszej”, ale wersji 2.1.253–256 nigdy nie opublikowano w npm — v2.1.257 (1 września) to pierwsze dostępne do zainstalowania wydanie z jego obsługą. Identyfikator modelu: claude-fable-5-1 (Bedrock: anthropic.claude-fable-5-1). Ta sama klasa modelu i cena za token co w Fable 5 — 10 USD/MTok na wejściu, 50 USD/MTok na wyjściu, kontekst 1 mln tokenów, maksymalnie 128 tys. tokenów wyjściowych, stale włączone adaptacyjne myślenie, domyślny poziom effort równy high — z jedną zmianą cenową istotną dla długich sesji agentowych: odczyty z pamięci podręcznej kosztują 0,25 USD/MTok, czyli 0,025 ceny wejścia (2,5%), zamiast standardowych 10%; ta stawka obowiązuje tylko dla Fable 5.1 i Mythos 5.1, a zapisy do pamięci podręcznej zachowują standardowe ceny (12,50 USD dla 5 minut, 20 USD dla 1 godziny). Data graniczna wiarygodnej wiedzy: czerwiec 2026 (dane treningowe również do czerwca 2026) — najpóźniejsza spośród wszystkich obecnych modeli Claude; taką samą datę graniczną uzyskał Opus 5.5 22 września 2026, a następnie Sonnet 5.5 28 września. Wycofanie nie nastąpi przed 1 września 2027. Od v2.1.301, jeśli najnowszy model Fable nie jest dostępny dla danej organizacji, fable i best ponawiają żądanie jeden raz przy użyciu poprzedniego modelu Fable, zamiast zwracać błąd.²⁷⁵

Trzy zmiany naruszające zgodność z Fable 5: wymuszenie użycia narzędzia zwraca błąd, wcześniejsze modele nie mogą odczytywać jego bloków myślenia, a edycja wcześniejszych tur unieważnia bloki myślenia. Pięć nowych funkcji: poziom wysiłku ustawiany dla każdej wiadomości (beta), wiadomości systemowe obowiązujące tylko w danej turze (beta), informacje o postępie między wywołaniami narzędzi (display: "updates", beta), tańsze odczyty z pamięci podręcznej oraz informacje o pochodzeniu treści. Claude Mythos 5.1 to ten sam model o tych samych parametrach, dostępny wyłącznie na zaproszenie w ramach Project Glasswing. Wraz z premierą Fable 5 trafia w dokumentacji do tabeli starszych modeli obok Opus 4.8/4.7/4.6/4.5 i Sonnet 4.6/4.5.

Jedno zastrzeżenie dotyczące bramy z informacji o wydaniu: w sesjach korzystających z bramy aplikacji Claude aliasy fable i best na razie nadal wskazują na Fable 5 — brama, której jeszcze nie skonfigurowano pod kątem 5.1, odrzuca ten model — dlatego należy tam wybrać Fable 5.1 bezpośrednio w /model; przed v2.1.260 lista wyboru /model nie zawierała Fable 5.1, więc bezpośredni wybór wymagał wpisania pełnego polecenia /model claude-fable-5-1 (zob. poniższe poprawki po premierze). Domyślne modele w planach w chwili premiery: Opus 5 w planach premium, Sonnet 5 w Pro i Team Standard — zastąpione w v2.1.280 przez Opus 5.5 jako domyślny model we wszystkich planach (22 września 2026).^211241242221

Poprawki po premierze Fable 5.1 (v2.1.260, 3 września): pierwsze wydanie po premierze usuwa cztery niedociągnięcia. Lista wyboru /model teraz pokazuje Fable 5.1 organizacjom, które mogą z niego korzystać — przed tą poprawką model był akceptowany tylko po wpisaniu pełnego polecenia /model claude-fable-5-1. Buforowanie promptów w Fable 5.1 obejmuje teraz kontekst dołączany po wynikach narzędzi, który wcześniej był ponownie wysyłany jako niebuforowane dane wejściowe w każdej turze z wywołaniem narzędzia — niepostrzeżenie ograniczając korzyści z odczytów z pamięci podręcznej za 0,025 ceny wejścia właśnie w tych długich sesjach agentowych, dla których wprowadzono tę stawkę. Zmiana /effort w trakcie sesji nie unieważnia już pamięci podręcznej promptów. Agenci z ustawieniem model: fable respektują teraz znacznik [1m] w modelu przypisanym przez ANTHROPIC_DEFAULT_FABLE_MODEL, zamiast bez ostrzeżenia działać z oknem kontekstu o pojemności 200 tys. tokenów.²¹²

Claude Fable 5 (9 czerwca 2026; model starszej generacji od 1 września 2026): Nowa klasa modeli powyżej Opus — najpotężniejszy i najinteligentniejszy model Anthropic, osiągający czołowe wyniki w niemal każdym teście porównawczym, któremu go poddano, i zaprojektowany tak, by zachowywać spójność przy milionach tokenów kontekstu. Fable 5 to model „klasy Mythos” o czołowych możliwościach, przystosowany do bezpiecznego użytku ogólnego: zawiera klasyfikatory bezpieczeństwa, które przełączają obsługę zapytań z zakresu cyberbezpieczeństwa, biologii i chemii oraz destylacji modeli na Opus 4.8 (Claude Mythos 5 to ten sam model z tymi zabezpieczeniami zniesionymi dla upoważnionych badaczy). Możliwość wybrania go w Claude Code pojawiła się w v2.1.170 (9 czerwca 2026) — należy uruchomić claude update, a następnie /model fable (krótki alias, który od v2.1.257 wskazuje na Fable 5.1 — obecnie Fable 5 należy wybrać poleceniem /model claude-fable-5) — a udostępnianie w planach subskrypcyjnych zakończono 22 czerwca 2026. Identyfikator modelu: claude-fable-5. Fable 5 ma domyślnie okno kontekstu o pojemności 1 mln tokenów, więc przyrostek [1m] jest zbędny — a od v2.1.173 (11 czerwca 2026) nazwa modelu claude-fable-5[1m] jest automatycznie normalizowana do claude-fable-5 przez usunięcie przyrostka (przyrostek miał znaczenie wyłącznie w Opus/Sonnet, gdzie dostęp do 1 mln tokenów wymaga [1m]); maksymalna długość wyjścia to 128 tys. tokenów. Cena wynosi 10 USD/MTok na wejściu i 50 USD/MTok na wyjściu — około 2× więcej niż w Opus 4.8 — dlatego warto zachować go do naprawdę trudnych zadań wymagających rozumowania, zamiast używać do rutynowych edycji. Obsługuje te same parametry żądań co Opus 4.8 (wyłącznie adaptacyjne myślenie; usunięte temperature/top_p/top_k i budget_tokens), z jednym nowym szczegółem: jawne thinking: {type: "disabled"} zwraca błąd 400, więc aby uruchomić model bez myślenia, należy całkowicie pominąć parametr thinking.²⁶¹ W Claude Code Fable 5 obsługuje pełną skalę poziomów wysiłku (low/medium/high/xhigh/max, domyślnie high), podobnie jak Opus 5. W Fable 5 nie można wyłączyć rozumowania — przełącznik rozumowania w sesji, ustawienie alwaysThinkingEnabled ani MAX_THINKING_TOKENS=0 nie mają żadnego wpływu; model zawsze rozumuje adaptacyjnie. Pełny zestaw opcji konfiguracyjnych rodziny fable odpowiada opcjom Opus: ANTHROPIC_DEFAULT_FABLE_MODEL ustala model wskazywany przez alias fable (przydatne na platformach Bedrock/Vertex/Foundry), DISABLE_PROMPT_CACHING_FABLE wyłącza buforowanie promptów dla Fable, a w bramach korporacyjnych działa automatyczne przełączanie na model zapasowy na podstawie treści. /model opus wybiera teraz Opus 5.5 (v2.1.280; domyślny poziom wysiłku to medium, do najtrudniejszych zadań służy /effort xhigh), a ustawienie domyślne nie zależy już od planu – Opus 5.5 jest domyślnym modelem we wszystkich planach obsługiwanych przez Anthropic, z wyjątkiem Microsoft Foundry; aby uzyskać najwyższy dostępny poziom możliwości, należy świadomie wybrać Fable za pomocą /model fable – od v2.1.257 oznacza to Fable 5.1.^{261197207242220221}

Opus 4.7 (16 kwietnia 2026): Flagowy model poprzedniej generacji, nadal w pełni dostępny. Okno kontekstu o pojemności 1 mln tokenów w standardowej cenie — bez dopłaty za długi kontekst. Maksymalnie 128 tys. tokenów wyjściowych, wyłącznie rozumowanie adaptacyjne (rozszerzone rozumowanie usunięto) oraz nowy poziom wysiłku xhigh, zalecany jako punkt wyjścia do programowania i zadań agentowych.¹⁴⁵ Granica wiarygodnej wiedzy: styczeń 2026. Granica danych treningowych: styczeń 2026. Identyfikator modelu: claude-opus-4-7. Ceny są takie same jak dla Opus 4.6: 5/25 USD za milion tokenów, zapis w pamięci podręcznej na 5 minut kosztuje 6,25 USD, na 1 godzinę — 10 USD, a odczyt z pamięci podręcznej — 0,50 USD za milion tokenów.¹⁴⁴ Opus 4.7 rozwiązuje 3× więcej zadań produkcyjnych w SWE-Bench niż Opus 4.6, osiąga 70% w CursorBench (wobec 58% dla 4.6) i zwiększa odsetek rozwiązanych zadań o 13% w wewnętrznym benchmarku programistycznym Anthropic obejmującym 93 zadania.¹⁴⁴ Korzysta z nowego tokenizera — dla tego samego tekstu należy spodziewać się około 1–1,35 razy większej liczby tokenów; warto zwiększyć zapas w max_tokens i odpowiednio dostosować progi uruchamiania kompakcji.¹⁴⁵ Obsługa obrazów obejmuje rozdzielczości do 2 576 px / 3,75 MP ze współrzędnymi pikseli w skali 1:1.¹⁴⁵

Benchmarki programistyczne Opus 4.7 (kwiecień 2026):¹⁵¹

Domyślny model według planu (Claude Code):²⁰⁷²²¹

Od v2.1.280 (22 września 2026) podział według planów już nie obowiązuje: we wszystkich planach obsługiwanych przez Anthropic i u wszystkich bezpośrednich dostawców domyślnym modelem jest Opus 5.5, a jedynym pozostałym wyjątkiem jest Microsoft Foundry. Pytanie, które wcześniej miało tu największe znaczenie – „z którego planu korzystam?” – nie zmienia już odpowiedzi.

Zmiany w Messages API naruszające zgodność wsteczną w Opus 4.7 (widoczne po stronie wywołującej):¹⁴⁵

• Usunięto budget_tokens dla rozszerzonego rozumowania. Zamiast tego należy używać thinking: {type: "adaptive"}. Rozumowanie adaptacyjne jest domyślnie wyłączone; żądania bez pola thinking są wykonywane bez rozumowania.
• Ustawienie temperature, top_p lub top_k na wartość inną niż domyślna powoduje zwrócenie HTTP 400. Należy pominąć te parametry i sterować modelem za pomocą promptów.
• Treść rozumowania jest domyślnie pomijana w odpowiedziach. Aby przywrócić widoczne rozumowanie, należy ustawić thinking.display: "summarized" (wymagane, jeśli produkt przesyła użytkownikom rozumowanie strumieniowo).

Budżety zadań (nagłówek beta task-budgets-2026-03-13) pozwalają wskazać modelowi docelową liczbę tokenów dla całej pętli agentowej za pomocą output_config.task_budget; minimum to 20 tys. tokenów.¹⁴⁵

Opus 4.6 (starsza wersja): Nadal dostępny jako claude-opus-4-6, z kontekstem o pojemności 1 mln tokenów i maksymalnie 128 tys. tokenów wyjściowych. Warto rozważyć migrację do Opus 4.7, aby uzyskać lepsze wyniki w programowaniu agentowym. Opus 4.6 zadebiutował 5 lutego 2026.⁷⁹¹⁴⁴ Od v2.1.117 (22 kwietnia 2026) subskrybenci Pro i Max mają domyślnie poziom wysiłku high w Opus 4.6 i Sonnet 4.6 (wcześniej medium); Opus 4.7 pozostaje przy xhigh. Ta zmiana przywróciła poziom inteligencji po obniżeniu poziomu wysiłku w okresie od 4 marca do 7 kwietnia, opisanym w analizie incydentu z 23 kwietnia.¹⁵²¹⁵³

Sonnet 5 (30 czerwca 2026; poprzedni model z rodziny Sonnet): Model wybierany przez alias sonnet w Anthropic API od v2.1.197 do v2.1.284, kiedy alias przestawiono na Sonnet 5.5. W dniu premiery Anthropic przedstawiało go jako „najlepsze połączenie szybkości i inteligencji”. Według Anthropic jego możliwości są zbliżone do Opus 4.8, ale przy niższych cenach, a w porównaniu z Sonnet 4.6 stanowi znaczący postęp w rozumowaniu agentowym, korzystaniu z narzędzi, programowaniu i pracy opartej na wiedzy — przy ogólnie mniejszej częstotliwości niepożądanych zachowań i znacznie słabszych możliwościach w zakresie cyberbezpieczeństwa niż modele Opus (kompromis w zakresie bezpieczeństwa, który umożliwił jego udostępnienie bez blokad wynikających z kontroli eksportu). Identyfikator modelu: claude-sonnet-5 (przypięta wersja bez daty w nazwie). Okno kontekstu o pojemności 1 mln tokenów, maksymalnie 128 tys. tokenów wyjściowych (do 300 tys. w Batches API z nagłówkiem beta output-300k-2026-03-24), wyłącznie rozumowanie adaptacyjne. Granica wiarygodnej wiedzy: styczeń 2026. Cena: 2/10 USD za milion tokenów wejściowych/wyjściowych — obecnie standardowa cena katalogowa. W dniu premiery Anthropic ogłosiło cenę 2/10 USD jako ofertę wprowadzającą obowiązującą do 31 sierpnia 2026, a następnie ją utrzymało: strona z cennikiem informuje, że planowana na 1 września podwyżka do 3/15 USD „nie nastąpi”, a w v2.1.243 zaktualizowano selektor /model i dołączony skill claude-api, aby przedstawiały 2/10 USD jako cenę katalogową zamiast promocji ograniczonej czasowo.²⁵¹ To o 50% mniej niż 4/20 USD za Opus 5.5 (i o 60% mniej niż 5/25 USD za Opus 5). W Claude Code parametr effort ma domyślnie wartość high dla Sonnet 5 (aby ją zmienić, należy ustawić ją jawnie). Model można wybrać za pomocą /model claude-sonnet-5.¹⁸⁰²³⁰

v2.1.197 (30 czerwca 2026) ustanowiła Sonnet 5 domyślnym modelem w Claude Code dla nowych sesji w tamtym czasie. Pozostał on domyślnym modelem w standardowych planach (Pro, Team Standard), dopóki v2.1.280 nie przeniosła tych planów na Opus 22 września 2026. Sonnet 5 nie jest już domyślnym modelem żadnego planu w Claude Code, a od v2.1.284 /model sonnet wybiera w Anthropic API Sonnet 5.5; aby pozostać przy Sonnet 5, należy użyć /model claude-sonnet-5 lub ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL=claude-sonnet-5. Szczegóły znajdują się w tabeli planów powyżej.^{181207220221228}

Sonnet 4.6 (17 lutego 2026, obecnie zastąpiony przez Sonnet 5): Zrównoważony model; zastąpił Sonnet 4.5 jako model domyślny w claude.ai i Claude Cowork.⁹³ Ceny takie same jak dla Sonnet 4.5 (3/15 USD za milion tokenów). Lepsze wyniki wyszukiwania agentowego przy mniejszym zużyciu tokenów. Obsługuje rozszerzone rozumowanie, rozumowanie adaptacyjne i okno kontekstu o pojemności 1 mln tokenów (beta). Maksymalnie 64 tys. tokenów wyjściowych (górna granica 128 tys. w v2.1.77).¹¹⁹ Granica wiedzy: sierpień 2025 (wiarygodna wiedza), styczeń 2026 (dane treningowe). Identyfikator modelu: claude-sonnet-4-6. Claude Mythos Preview (7 kwietnia 2026): Najnowocześniejszy model udostępniony w badawczej wersji zapoznawczej do prac nad obroną w cyberprzestrzeni, oferowany w ramach Project Glasswing.¹³⁹ Dostępny wyłącznie na zaproszenie; bez powszechnego dostępu. Anthropic przedstawia Opus 4.7 jako celowo mniej zaawansowany niż Mythos w dziedzinie cyberbezpieczeństwa — to kompromis na rzecz bezpieczeństwa — i uruchomiło Cyber Verification Program pod adresem https://claude.com/form/cyber-use-case dla badaczy bezpieczeństwa prowadzących legalne prace, którzy potrzebują szerszego dostępu.¹⁴⁶

Dlaczego te różnice cen mają znaczenie: Typowa sesja programistyczna zużywa 50–200 tys. tokenów wejściowych i 10–50 tys. tokenów wyjściowych. W przypadku Haiku 5.5, przy stawkach dla promptów do 100 tys. tokenów, daje to około 0,01–0,05 USD za sesję. W przypadku Opus 5.5, przy stawkach 4/20 USD, ta sama sesja kosztuje 0,40–1,80 USD, czyli około 40 razy więcej (przed uwzględnieniem rabatów za buforowanie promptów). W zadaniach, które nie wymagają Opus, warto korzystać z Sonnet lub Haiku.¹²²²

Kiedy korzystać z poszczególnych modeli

Haiku: Warto używać go do subagents zajmujących się rozpoznaniem, prostym wyszukiwaniem plików i szybkimi pytaniami. Przy stawkach dla promptów do 100 tys. tokenów jest około 40 razy tańszy niż Opus 5.5 (8 razy przy promptach powyżej 100 tys. tokenów) i odpowiada szybciej. Doskonale nadaje się do zadań w tle, które nie wymagają pogłębionego rozumowania.

Sonnet: Podstawowy model do codziennego programowania, gdy liczą się koszty – Sonnet 5.5 w Anthropic API od v2.1.284, z tymi samymi stawkami 2/10 USD co Sonnet 5²²⁸ – a odkąd w v2.1.280 plany Pro i Team Standard przeszły na Opus, nie jest już domyślnym modelem w żadnym planie (natywny kontekst 1 mln tokenów, standardowa cena katalogowa 2/10 USD za milion tokenów; podwyżka planowana na 1 września została odwołana).^181251207220 To właśnie tę zmianę warto zrozumieć: Sonnet jest teraz modelem, który się wybiera, a argument za jego wyborem wynika z rachunku kosztów – połowa ceny za token w porównaniu z Opus 5.5 przy tym samym kontekście 1 mln tokenów. Obsługuje większość zadań programistycznych: implementowanie funkcji, naprawianie błędów, pisanie testów i przegląd kodu. Historycznie: przez długi czas podawano – również tutaj – że v2.1.197 (30 czerwca 2026) uczyniła Sonnet 5 modelem domyślnym wszędzie, jednak opis poszczególnych planów w dokumentacji konfiguracji modeli wskazuje, że domyślnym modelem w planach premium i API był Opus 4.8 od v2.1.154, a Opus 5 od v2.1.219. „Wszędzie” oznaczało więc w rzeczywistości plany standardowe – a v2.1.280 zakończyła nawet ten stan rzeczy. Do końca czerwca 2026 rolę modelu Sonnet pełnił Sonnet 4.6.^93147207221 Warto wybierać Sonnet, gdy potrzebne są tańsze tokeny, krótszy czas odpowiedzi lub niższe koszty pracy subagents.

Opus: Model do pogłębionego rozumowania — od v2.1.280 alias opus wybiera Claude Opus 5.5 (4/20 USD za milion tokenów, kontekst 1 mln tokenów, domyślna wartość effort to medium), a od tego wydania Opus jest też modelem początkowym w każdym planie. Wybór dotyczy zatem tego, kiedy z niego zrezygnować: warto pozostać przy Opus podczas podejmowania decyzji architektonicznych, trudnego debugowania, analizowania złożonych systemów, analizy bezpieczeństwa i długotrwałej pracy agentowej, a przełączyć się poleceniem /model sonnet, gdy zadanie jest na tyle rutynowe, że dwukrotnie niższa cena tokenów ma większe znaczenie niż dodatkowe możliwości rozumowania.²²⁰²²¹ (Od v2.1.219 do v2.1.278 alias opus wskazywał Opus 5 ze stawkami 5/25 USD).¹⁹⁷ Dalsza część tego akapitu opisuje Opus 4.7 w momencie premiery 16 kwietnia 2026 i została zachowana jako zapis historyczny.¹⁴⁴¹⁴⁷ Opus 4.7 rozwiązuje 3× więcej zadań produkcyjnych w SWE-Bench niż Opus 4.6, osiąga 70% w CursorBench (w porównaniu z 58%) i poprawia odsetek rozwiązanych zadań o 13% w wewnętrznym benchmarku programistycznym obejmującym 93 zadania.¹⁴⁴ W Claude Code domyślny poziom wysiłku rozumowania dla Opus 4.7 to xhigh; można go zmienić za pomocą /effort (v2.1.111+).¹⁴⁶¹⁴⁷ Auto Mode jest dostępny dla subskrybentów Max korzystających z Opus 4.7 przez Anthropic API bez konieczności używania --enable-auto-mode; w pozostałych planach i u innych dostawców dostępność zależy od planu oraz ustawień administratora.¹⁴⁶ Kontekst 1 mln tokenów w standardowej cenie — bez dopłaty za długi kontekst. Zmiany w zachowaniu, które warto znać: Opus 4.7 bardziej dosłownie wykonuje instrukcje, dostosowuje długość odpowiedzi do złożoności zadania, domyślnie uruchamia mniej subagents i przyjmuje bardziej bezpośredni ton, rzadziej stosując sformułowania podkreślające aprobatę dla użytkownika. Jeśli prompty zawierają dodatkowe instrukcje wymuszające komunikaty o postępach lub ponowne sprawdzanie wyników, warto spróbować je usunąć.¹⁴⁵

Opusplan: Tryb hybrydowy, który wykorzystuje Opus do planowania (gdzie najważniejsza jest jakość rozumowania), a Sonnet do wykonania (gdzie liczy się szybkość). Doskonale sprawdza się przy złożonej refaktoryzacji, gdy potrzebny jest najlepszy plan, ale nie każda pojedyncza zmiana wymaga rozumowania na poziomie Opus.

Przełączanie modeli

W trakcie sesji:

> /model opus
> /model sonnet
> /model haiku

Przy uruchamianiu:

claude --model opus

Za pomocą zmiennych środowiskowych:

export ANTHROPIC_MODEL=opus

W settings.json:

{
  "model": "claude-sonnet-5"
}

Dostosowanie listy wyboru (modelPicker, v2.1.242+): w pliku ustawień użytkownika lub ustawień zarządzanych można określić modele oferowane przez /model, ich kolejność i etykiety, zamiast ograniczać menu do wbudowanej listy. Każdy wpis wskazuje model (dowolną nazwę akceptowaną przez --model, w tym identyfikatory Vertex i Bedrock) oraz opcjonalne label i description; ustawienie replaceBuiltInOptions na true wyświetla wyłącznie te wpisy oraz Default i bieżący model sesji. Dla tego klucza ustawienia projektu i ustawienia lokalne są ignorowane, a lista dozwolonych modeli availableModels nadal filtruje wpisy. Claude Code usuwa wpisy, których nie może obsłużyć, wyszarza te, których nie można jeszcze wybrać, podając przyczynę, i wraca do wbudowanej listy, jeśli nie pozostanie żaden wpis.²⁵⁰²⁴⁸

{
  "modelPicker": {
    "options": [
      { "model": "us.anthropic.claude-opus-4-8", "label": "Opus (production)" },
      {
        "model": "us.anthropic.claude-sonnet-4-6",
        "label": "Sonnet (production)",
        "description": "Day-to-day work"
      }
    ]
  }
}

Ustawienie modelu dla subagents:

export CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL=haiku

Od v2.1.251 CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL ustawia domyślny model dla subagents zamiast zastępować wszystkie inne ustawienia: pole model: w definicji agenta i model jawnie wskazany przy jego uruchamianiu mają pierwszeństwo.²⁰⁶ Od v2.1.257 CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL_FORCE przywraca poprzednie zachowanie jako opcję wymagającą włączenia: stosuje CLAUDE_CODE_SUBAGENT_MODEL (lub model głównej rozmowy, jeśli ta zmienna nie jest ustawiona) do wszystkich subagents, ignorując modele wybrane przy uruchamianiu i pole model: w definicjach agentów.²¹¹

Łańcuch modeli zapasowych (v2.1.166+): ustawienie fallbackModel pozwala skonfigurować maksymalnie trzy modele zapasowe, sprawdzane kolejno, gdy model podstawowy jest przeciążony lub niedostępny. Flaga --fallback-model (wcześniej działająca wyłącznie jako przełącznik w trakcie sesji) obejmuje teraz również sesje interaktywne od momentu uruchomienia.²⁶³

{
  "model": "claude-opus-4-8",
  "fallbackModel": ["claude-sonnet-4-6", "claude-haiku-4-5"]
}

Gdy API zwraca nieoczekiwany błąd niesklasyfikowany jako kwalifikujący się do ponowienia, Claude Code podejmuje teraz także jedną próbę ponowienia tury z modelem zapasowym, zanim zgłosi błąd. Dzięki temu przejściowy problem z modelem podstawowym powoduje płynne przejście na model zapasowy zamiast przerwania tury.²⁶³ Od v2.1.286, gdy Anthropic API odrzuca model wynikający z ustawienia domyślnego lub aliasu, Claude Code podejmuje jedną próbę z poprzednim modelem tej samej klasy zamiast kończyć każdą turę błędem. Ponowienia po odmowie oraz z użyciem --fallback-model, które trafiają do modelu nieobsługującego trybu szybkiego, odbywają się ze standardową prędkością.²³¹

Od v2.1.178 kompaktowanie również uwzględnia łańcuch modeli zapasowych — jeśli model podstawowy jest przeciążony lub niedostępny w trakcie kompaktowania, proces przechodzi na skonfigurowany łańcuch fallbackModel/--fallback-model zamiast kończyć turę błędem. Przy długiej autonomicznej pracy eliminuje to sytuację, w której przejściowy błąd modelu podczas kompaktowania przerywał sesję, choć możliwe było jej kontynuowanie.¹⁷³

Rozszerzony kontekst

Przy dużych bazach kodu lub długich sesjach warto włączyć kontekst 1 mln tokenów:

claude --model sonnet[1m]
claude --model opus[1m]           # 1M for a model that reaches it only through [1m], such as Opus 4.6

Lub w trakcie sesji:

> /model sonnet[1m]
> /model opus[1m]

Kiedy sufiks ma znaczenie (październik 2026): w Anthropic API modele Fable 5.1, Fable 5, Sonnet 5.5, Sonnet 5 oraz Opus 4.7 i nowsze (w tym Opus 5.5) korzystają z okna 1 mln tokenów w każdym planie, więc [1m] niczego tam nie zmienia. Od v2.1.287 to samo dotyczy Amazon Bedrock, Agent Platform od Google Cloud, Microsoft Foundry oraz bramy aplikacji Claude: Opus 4.7 i nowsze oraz Fable domyślnie korzystają z okna 1 mln tokenów bez sufiksu [1m], a CLAUDE_CODE_DISABLE_1M_CONTEXT=1 ogranicza je do 200 tys. tokenów. Przed v2.1.287 Opus 4.8 i nowsze działały u tych dostawców z kontekstem 200 tys. tokenów, chyba że identyfikator modelu ustawiony w ANTHROPIC_DEFAULT_OPUS_MODEL zawierał [1m]; strony dokumentacji Bedrock i Agent Platform, pobrane 1 października, nadal opisują sufiks jako sposób na uzyskanie tam 1 mln tokenów. Sonnet 5 ma kontekst 1 mln tokenów u każdego dostawcy. Sufiks nadal ma znaczenie dla Opus 4.6 i Sonnet 4.6, które osiągają 1 mln tokenów wyłącznie w wariancie [1m].^223232233

Opus 4.7, Opus 4.6 i Sonnet 4.6 oferują pełne okno kontekstowe 1 mln tokenów w standardowej cenie — bez dopłaty za długi kontekst.¹⁴⁸ Żądanie obejmujące 900 tys. tokenów jest rozliczane według tej samej stawki za token co żądanie obejmujące 9 tys. tokenów. Rabaty za buforowanie promptów i przetwarzanie wsadowe obowiązują według standardowych stawek w całym oknie kontekstowym. Dostęp do wariantów [1m] zależy od planu: Opus 4.6 z kontekstem 1M jest dostępny w ramach planów Max, Team i Enterprise, a Sonnet 4.6 z kontekstem 1M wymaga środków na dodatkowe użycie w każdym planie subskrypcyjnym, w tym Max.²³³ (Opus z kontekstem 1M stał się domyślnym modelem w planach Max, Team i Enterprise w wersji v2.1.75, 13 marca 2026 r.)¹¹⁷¹⁴⁷ Użytkownicy API oraz użytkownicy rozliczani według zużycia mają pełny dostęp do kontekstu 1M przy standardowych stawkach za token.¹⁴⁷

Aby wyłączyć warianty z kontekstem 1M w selektorze modeli, należy ustawić CLAUDE_CODE_DISABLE_1M_CONTEXT=1. Od wersji v2.1.223 zakres działania tej zmiennej uległ zmianie: dzięki automatycznej kompakcji ogranicza ona każdy model z natywnym oknem 1M do 200K — nie tylko stałą listę znanych wariantów — a podczas uruchamiania pojawia się ostrzeżenie, jeśli automatyczna kompakcja faktycznie nie utrzymuje sesji w granicach 200K. Jeśli ustawiono ją w celu zapewnienia przewidywalnych kosztów dla jednej rodziny modeli, teraz obejmuje również nowe modele 1M już w dniu ich udostępnienia, zamiast przestać działać bez ostrzeżenia. W tym samym wydaniu automatyczna kompakcja zaczęła utrzymywać sesje z nierozpoznanymi identyfikatorami modeli w granicach zakładanego okna kontekstu, zamiast pozwalać im je przekraczać; CLAUDE_CODE_DISABLE_UNKNOWN_MODEL_WINDOW_ENFORCEMENT=1 przywraca poprzednie zachowanie dla bram rejestrujących niestandardowe identyfikatory modeli, których rzeczywiste okna są większe.²⁰⁰ Od wersji v2.1.287 zmienna ta służy również do utrzymywania kontekstu modeli Opus 4.7 i nowszych oraz Fable na poziomie 200K na platformach Bedrock, Vertex i Foundry oraz w bramie aplikacji Claude, gdzie domyślną wartością stało się 1M.²³²

Od wersji v2.1.247 domyślne okno automatycznej kompakcji modelu Sonnet 5 obejmuje pełny kontekst 1M: sesje korzystające z okna 1M są teraz automatycznie kompaktowane przy około 967K tokenów zamiast około 934K.²⁴⁵ Wersja v2.1.260 rozszerza automatyczną kompakcję blisko limitu na pozostałe modele z oknem 1M: sesje modeli Opus i Fable również są teraz kompaktowane tuż przed limitem 1M tokenów, a kompakcja odzyskiwania przy bardzo dużych kontekstach nie kończy się już przekroczeniem limitu czasu po 10 minutach.²¹²

Niestandardowe bazowe adresy URL otrzymują okno 1M (v2.1.285). Sesje korzystające z niestandardowego ANTHROPIC_BASE_URL używają teraz okna kontekstu 1M w modelach, które je obsługują (Opus 4.7 i nowsze, Sonnet 5 i nowsze, Fable). Jeśli brama obsługuje najwyżej 200K, należy uruchomić /autocompact 200k.²²⁹²³³

Od wersji v2.1.271 polecenie --resume zachowuje okno [1m]: wznowienie sesji, której rodzina modeli różni się od skonfigurowanego modelu domyślnego, nie powoduje już usunięcia sufiksu [1m].²¹⁶

Wersja v2.1.273 naprawia błąd wskaźnika kontekstu i automatycznej kompakcji, które liczyły tury narzędzia doradczego jako zajmujące około dwukrotnie więcej kontekstu niż w rzeczywistości – automatyczna kompakcja uruchamiała się przy wykorzystaniu około połowy rzeczywistego okna.²¹⁷

Sprawdzanie bieżącego modelu

> /status

Polecenie wyświetla bieżący model, informacje o koncie, zastosowane ustawienia i inne dane o stanie sesji.

Etykiety w selektorze modeli (v2.1.51+): Selektor /model wyświetla teraz czytelne etykiety (np. „Sonnet 4.6”) zamiast surowych identyfikatorów przypiętych wersji modeli, wraz ze wskazówkami dotyczącymi aktualizacji, gdy dostępne są nowsze wersje.⁹⁸ Wersja v2.1.219 naprawia błąd, przez który scalony wiersz modelu Opus wyświetlał się jako samo „Opus” zamiast „Opus (kontekst 1M)”, i ogranicza wyróżnienie nowego wydania do samej nazwy najnowszego modelu, dzięki czemu wyróżniony jest faktycznie udostępniony model, a nie przypadkowy fragment listy.¹⁹⁶ Wersja v2.1.283 usuwa dopisek „(kontekst 1M)” z wiersza modelu Opus i nazwy modelu domyślnego tam, gdzie Opus już ma okno kontekstu 1M; samo okno pozostaje bez zmian.²²⁶

Tryb szybki (v2.1.36+)

Tryb szybki zapewnia znacznie szybsze generowanie odpowiedzi przez ten sam model; nie przełącza na tańszy model. Można go włączać i wyłączać podczas sesji poleceniem /fast.⁸⁶

> /fast            # Toggle fast mode on/off

Obsługiwane modele (stan na v2.1.280): tryb szybki działa z modelami Claude Opus 5.5, Opus 5 i Opus 4.8, a od wersji v2.1.280 domyślnym modelem tego trybu jest Opus 5.5 (od wersji v2.1.219 był nim Opus 5). W wersji v2.1.219 usunięto obsługę modelu Opus 4.7 w trybie szybkim; funkcja ta nigdy nie była dostępna dla modeli Sonnet, Haiku ani Fable. Nadal jest to eksperymentalna wersja poglądowa, dostępna wyłącznie w Claude API (w tym w Claude Managed Agents) — nie na platformach Amazon Bedrock, Google Cloud, Microsoft Foundry ani Claude Platform on AWS. Dostęp jest ograniczony: należy skontaktować się z opiekunem konta lub zapisać się na listę oczekujących.^196198223

Sesje zdalne (v2.1.271): tryb szybki obejmuje teraz sesje Claude Code Remote – sesje w chmurze i samodzielnie hostowane środowiska wykonawcze. Obowiązuje ustawienie trybu szybkiego na hoście; można też wpisać /fast w samej sesji. Obie metody działają tylko wtedy, gdy organizacja zezwala na tryb szybki. To samo wydanie naprawia /fast off: polecenie wyłącza teraz tryb szybki, zamiast zwracać komunikat „Tryb szybki niedostępny”, gdy organizacja ma ten tryb wyłączony.²¹⁶

Ceny (tryb szybki):^198222223

Pułapka modelu Opus 4.7 (v2.1.219). Nieobsługiwane modele zachowują się różnie. Żądanie do claude-opus-4-7 z speed: "fast" teraz zwraca błąd — nie przechodzi po cichu na standardową szybkość. Opus 4.6 stanowi wyjątek, o którym warto wiedzieć: przyjmuje speed: "fast", mimo to działa ze standardową szybkością, nalicza opłaty według standardowych stawek i raportuje usage.speed: "standard". Jeśli środowisko sterujące miało przypiętą wersję 4.7 i polegało na cichym przechodzeniu żądań trybu szybkiego na tryb standardowy, teraz takie żądania kończą się błędem; należy zmienić przypięty model na Opus 5.5, Opus 5 lub Opus 4.8.¹⁹⁸

Kiedy używać trybu szybkiego: - Przy szybkich iteracjach nad drobnymi zmianami, gdy opóźnienie jest wąskim gardłem - Przy generowaniu testów, szablonowego lub powtarzalnego kodu, gdy szybkość ma większe znaczenie niż koszt - Przy wykonywaniu kolejno listy podobnych zadań

Kiedy NIE używać trybu szybkiego: - Przy długotrwałych zadaniach agentowych (koszt nadal podwaja się w całym przebiegu) - Przy pracy subagents w tle (nikt nie czeka na wynik) - W sesjach wymagających oszczędnego gospodarowania budżetem

Tryb szybki obejmuje pełne okno kontekstu 1M (v2.1.50+). Stały mnożnik ceny obowiązuje dla całego kontekstu, również w żądaniach przekraczających 200K tokenów wejściowych — bez dodatkowej dopłaty za długi kontekst — i nakłada się na mnożniki związane z buforowaniem promptów oraz lokalizacją przechowywania danych.⁹⁶¹⁹⁸

Uwagi operacyjne. Tryb szybki ma własny limit przepustowości, niezależny od standardowych limitów modelu Opus; jego przekroczenie powoduje zwrócenie 429 z retry-after (nagłówki odpowiedzi anthropic-fast-*-tokens-* informują o pozostałym limicie). Przełączanie między trybem szybkim a standardowym unieważnia pamięć podręczną promptów — żądania o różnych szybkościach nie współdzielą zapisanych w niej prefiksów, więc przełączenie /fast w trakcie sesji powoduje brak trafienia w pamięci podręcznej i związany z tym koszt. Tryb szybki nie jest dostępny z Batch API ani w ramach zobowiązania Priority Tier.¹⁹⁸

Wskazówka eksperta: Tryb szybki nie współgra z opusplan (opusplan już łączy Opus i Sonnet; tryb szybki wpływa tylko na etap obsługiwany przez Opus). Warto go używać, gdy opóźnienie ma większe znaczenie niż koszt, i wyłączać do pracy autonomicznej lub wsadowej. /fast wymaga dodatkowego użycia; administratorzy Team/Enterprise mogą najpierw musieć je włączyć (poprawka w v2.1.37). Aby całkowicie wyłączyć tryb szybki, należy ustawić CLAUDE_CODE_DISABLE_FAST_MODE=1. Od wersji v2.1.218 Claude Code informuje, gdy zmiana modelu przez /config model=<x> lub Remote Control zmienia stan trybu szybkiego, a w wersji v2.1.219 naprawiono błąd, przez który klienci Remote Control zachowywali nieaktualny stan trybu szybkiego po przełączeniu, ponownym połączeniu lub nieudanej weryfikacji ustawień organizacji.^86149195196

Narzędzie doradcze (eksperymentalne)

Narzędzie doradcze umożliwia Claude konsultację z drugim, zwykle mocniejszym modelem w kluczowych momentach zadania: przed przyjęciem określonego podejścia, gdy błąd wciąż się powtarza lub przed uznaniem pracy za zakończoną. Doradca działa po stronie serwera w infrastrukturze Anthropic jako narzędzie serwerowe, otrzymuje pełną rozmowę wraz ze wszystkimi wywołaniami narzędzi i ich wynikami, a następnie zwraca wskazówki, które Claude stosuje przed kontynuowaniem pracy. O momencie wywołania decyduje Claude; można poprosić o konsultację w prompcie, ale nie ma ustawienia ograniczającego ani wymuszającego wywołania. To funkcja eksperymentalna, dostępna w Anthropic API dla kont subskrypcyjnych i kont rozliczanych przez API, która trafiła na Claude Platform on AWS w wersji v2.1.300 (strona dokumentacji nadal wymienia tę platformę jako nieobsługiwaną). Przy korzystaniu z bramy działanie zależy od tego, czy żądanie dociera do Anthropic API w niezmienionej postaci; funkcja wymaga też pobierania flag funkcji, więc zmienna taka jak DISABLE_TELEMETRY pozostawia ją wyłączoną.²⁷³²⁷⁴ Włączanie. Są trzy sposoby: /advisor <model> w trakcie sesji, co zapisuje wybór w advisorModel w ustawieniach użytkownika (samo /advisor otwiera selektor w terminalu i wyświetla bieżącego doradcę w sesjach -p, SDK, aplikacji desktopowej i Remote Control, gdzie forma tekstowa działa od v2.1.260; /advisor off wyłącza doradcę); "advisorModel": "opus" w pliku ustawień; lub claude --advisor <model> na jedną sesję — flaga niewymieniona w --help, która ma pierwszeństwo przed ustawieniem i powoduje zakończenie programu przy uruchomieniu, jeśli połączenie modeli jest nieprawidłowe. Dostępne aliasy to fable, opus i sonnet; można też podać pełny identyfikator modelu. CLAUDE_CODE_DISABLE_ADVISOR_TOOL=1 usuwa polecenie, powoduje ignorowanie ustawienia i sprawia, że flaga nie wywołuje żadnego efektu.²⁷⁴

Połączenia modeli, koszty i widoczne informacje. Doradca musi zajmować w hierarchii pozycję równą modelowi głównemu lub wyższą: Opus 4.7 i 4.8 akceptują Fable, Opus 4.7 lub nowszy oraz Sonnet 5.5 (od v2.1.287); Sonnet 5.5 akceptuje Fable, Opus 5 lub nowszy oraz Sonnet 5.5; Opus 5 i 5.5 akceptują Fable i Opus 5 lub nowszy; Fable 5.1 akceptuje wyłącznie Fable 5.1; Haiku 4.5 może wywoływać doradcę, ale nie może nim być. Doradca zajmujący niższą pozycję niż model główny nie zostaje dołączony, o czym informuje powiadomienie; doradca odrzucony przez API zostaje bez powiadomienia wyłączony do końca rozmowy. Subagents dziedziczą doradcę z zastosowaniem tej samej kontroli zgodności modeli, a lista dozwolonych modeli availableModels jest respektowana. Każde wywołanie jest rozliczane według stawek modelu doradcy za tokeny wejściowe i wyjściowe albo wliczane do limitów planu, z wyjątkiem doradcy Fable, który zużywa kredyty na wykorzystanie w planach, w których Fable jest tak rozliczany, po jednorazowym wyrażeniu zgody przez /model fable. Włączanie i wyłączanie doradcy zachowuje pamięć podręczną promptu modelu głównego; odczyt rozmowy przez samego doradcę nigdy nie jest zapisywany w pamięci podręcznej. W zapisie rozmowy wiersz Advising podaje status Reviewed, Declined lub Unavailable, a Ctrl+O wyświetla wskazówki. Mody widzą wywołania doradcy jako serverToolUses w turn.step (v2.1.290).²⁷⁴

Sterowanie poziomem wysiłku (v2.1.111+, Opus 4.7)

Opus 4.7 wprowadza nowy regulator poziomu wysiłku, który pozwala dostosować kompromis między szybkością a możliwościami rozumowania. W trakcie sesji należy użyć /effort:

> /effort              # opens an interactive slider (arrow keys + Enter)
> /effort xhigh        # set directly

Zapisywanie osobno dla każdego modelu (v2.1.251+): /effort zapisuje teraz domyślny poziom wysiłku osobno dla każdego modelu, dzięki czemu każdy zachowuje własne ustawienie przy przełączaniu — preferowany poziom xhigh w Opus nie przenosi się już na Haiku (CHANGELOG: „Zmieniono /effort tak, aby zapisywać domyślny poziom wysiłku osobno dla każdego modelu, dzięki czemu każdy model zachowuje własne ustawienie przy przełączaniu”). Wyjątek ograniczający max do bieżącej sesji nadal obowiązuje.²⁰⁶ Klawisze suwaka w v2.1.284: akcje przypisań klawiszy effortSlider:decreaseEffort, increaseEffort i toggleUltracode pozwalają zmienić przypisania strzałek i klawisza Tab obsługujących suwak w keybindings.json.²²⁸ v2.1.257 dopracowuje oba regulatory: /effort akceptuje s, aby wybrać ustawienie tylko na bieżącą sesję, zgodnie z konwencją /model, a flaga --effort jest teraz ograniczona do sesji — znosi wymuszenie domyślnego poziomu wysiłku nowego modelu tylko na tę sesję, a nie na stałe (dokumentacja CLI: „Zastępuje” wartość domyślną „na czas tej sesji i nie jest zapisywana na stałe”).²¹¹²⁴³

Tryb automatyczny w planie Max (v2.1.111+)

Tryb automatyczny jest wbudowanym początkowym trybem uprawnień dla interaktywnych sesji terminalowych i sesji VS Code we wszystkich planach i u wszystkich dostawców (v2.1.283–284), a od v2.1.285 do wycofania tej zmiany w v2.1.302 był nim również dla sesji claude -p i Python Agent SDK u zewnętrznych dostawców lub przy wyłączonej telemetrii; w planach Pro, Max i Team był domyślny od 14 sierpnia 2026 (zapowiedź opublikowano 7 sierpnia). W sekcji Tryby uprawnień znajdują się wyniki badania przytoczone w zapowiedzi, sposoby rezygnacji oraz informacje o sesjach, które nadal rozpoczynają się w trybie ręcznym.^{203226227228229}

Osobny model klasyfikujący, od v2.1.210 Claude Sonnet 5, sprawdza każdą czynność przed jej wykonaniem, oceniając zgodność z intencją użytkownika i bezpieczeństwo.¹⁸⁷ Aby rozpocząć sesję w trybie automatycznym, należy użyć --permission-mode auto; w v2.1.111 usunięto dawną flagę --enable-auto-mode.

Jak rozszerzała się dostępność:

• Rezygnacja: CLAUDE_CODE_AUTO_MODE_SERVER=0 pozostawia lokalny klasyfikator, którego żądania wliczają się do zużycia, a 1 włącza sprawdzanie po stronie serwera. Przed v2.1.281 zmienna nie była odczytywana przy bezpośrednim połączeniu z Anthropic API; od v2.1.281 jest uwzględniana również tam, a dokumentacja rozliczania trybu automatycznego podaje teraz, że przy połączeniu bezpośrednim wymagana jest wersja v2.1.281 lub nowsza.²²⁴²²⁷ Dokumentacja określa tę zmienną jako tymczasową. Ustawienie CLAUDE_CODE_DISABLE_EXPERIMENTAL_BETAS=1, gdy wspomniana zmienna nie jest ustawiona, również wyłącza sprawdzanie po stronie serwera.
• Gdy sprawdzanie po stronie serwera nie może objąć sesji: najczęstszą przyczyną jest brama lub serwer proxy, który usuwa pole safeguards z żądania, pomija safeguard_results w odpowiedziach albo zmienia identyfikatory wywołań narzędzi. Claude Code wyświetla jednorazowy komunikat („ta sesja nie kwalifikuje się”), wskazuje bramę, jeśli potrafi ją rozpoznać, i do końca sesji korzysta z własnych, rozliczanych żądań klasyfikatora. W trybie -p komunikat trafia do stderr, a wyjście stream-json emituje ostrzeżenie system. W sesjach Pro, Max i Team ten komunikat nigdy się nie pojawia. Rozwiązaniem po stronie bramy jest przekazywanie pól żądań i kluczy odpowiedzi bez zmian.
• Sprawdzanie sesji: /status wyświetla wiersz Serwer trybu automatycznego z wartością Enabled, gdy o działaniach w sesji decydują kontrole serwera, oraz Disabled po przełączeniu na lokalny klasyfikator.²¹⁹

Czym tryb automatyczny nie jest: granicą bezpieczeństwa. Większość opisanych poniżej mechanizmów wzmacnia klasyfikator, a klasyfikator nie jest piaskownicą. 26 sierpnia 2026 r. Johann Rehberger, badacz ataków typu prompt injection, opublikował działający łańcuch ataku na Claude Code Opus 5 w trybie automatycznym, podając skuteczność na poziomie 60–80% w małych próbach — 3 z 5 uruchomień dla głównego łańcucha, który uruchamia izolowany proces potomny python3, oraz 3 z 5 i 4 z 5 uruchomień dla dwóch konfiguracji wariantu, którego ładunek uruchamia instancję claude -p bez interfejsu — zastrzegając przy tym, że są to małe próby, a nie uniwersalny pomiar skuteczności ataku.²¹⁰ Warto zrozumieć ten łańcuch, ponieważ każdy pojedynczy krok wygląda rozsądnie: serwer odpowiada na żądanie WebFetch kodem HTTP 415, więc agent przechodzi na curl; pobrane archiwum zostaje rozpakowane do katalogu roboczego zawierającego manifest, siedem rekordów danych zakodowanych przy użyciu Base85/zlib, natywny plik binarny oraz struct.py; Claude odmawia uruchomienia niezaufanego pliku binarnego, po czym pisze własny dekoder w Python i uruchamia go z tego katalogu; dekoder importuje base64, base64 importuje struct, a Python w pierwszej kolejności znajduje plik struct.py napastnika. Żaden element tej sekwencji nie jest ewidentnie złośliwą instrukcją — wystarczy, że atak sprawi, iż przejście przez przejętą ścieżkę będzie najbardziej rozsądnym sposobem ukończenia zadania. Rehberger podaje również, że w kilku uruchomieniach Claude próbował zakończyć proces złośliwego oprogramowania po wykryciu naruszenia, a tryb automatyczny zablokował polecenie usuwające zagrożenie.²¹⁰ Całe odkrycie zestawia z liczbą wykorzystywaną przez Anthropic w marketingu: zlecona zewnętrznej firmie ocena wykazała skuteczność ataków typu prompt injection na poziomie 0,00% dla Opus 5 w trybie automatycznym w 72 scenariuszach, z których każdy uruchomiono dziesięć razy. Jego łańcucha nie było w tym zestawie, dlatego wynik testu 0,00% i działający łańcuch prowadzący do wykonania kodu mogą być jednocześnie prawdziwe; on sam uważa jednak, że te dwa przekazy do siebie nie pasują.²¹⁰ Warto też zwrócić uwagę na klasyfikację: w aktualizacji z 30 sierpnia Simon Willison zgadza się z uwagą czytelnika, że nie jest to klasyczny prompt injection — model nigdy nie odczytuje ani nie wykonuje instrukcji napastnika — lecz atak typu confused environment, wykorzystujący manipulację środowiskiem.²¹⁰

Anthropic zamknęło zgłoszenie jako Informative — zachowanie zgodne z założeniami — a stanowisko przytoczone przez Rehbergera należy uwzględnić przy projektowaniu zabezpieczeń: tryb automatyczny jest klasyfikatorem działającym na zasadzie najlepszych starań, a nie gwarancją bezpieczeństwa; celowo skonstruowane łańcuchy ataku złożone z pojedynczych, niegroźnych kroków wykraczają poza to, czego wykrywania oczekuje się od klasyfikatora; rzeczywistą granicę ograniczającą skutki ataku stanowią izolacja na poziomie systemu operacyjnego oraz kontrola wychodzącego ruchu sieciowego.²¹⁰ Nie przeczy to opisanym poniżej zabezpieczeniom — wyznacza właściwy kontekst ich oceny. Tryb automatyczny zmniejsza liczbę pytań o zgodę i blokuje udokumentowaną listę destrukcyjnych operacji; nie sprawia jednak, że sesja przetwarzająca niezaufane dane staje się bezpieczna. Jeśli sesja będzie miała kontakt z treściami, na które może wpływać napastnik — pobranymi stronami, archiwami, treścią zgłoszeń czy serwerami MCP innych dostawców — szkody faktycznie ograniczają zabezpieczenia poza modelem: kontener lub maszyna wirtualna, ograniczony ruch wychodzący, monitorowanie rzeczywistych działań agenta oraz katalog domowy niezawierający kluczy SSH i danych uwierzytelniających do chmury, których utrata byłaby dotkliwa. Zgoda trybu automatycznego nie jest dowodem, że działanie było bezpieczne.

Własne reguły bez utraty domyślnych (v2.1.118+). We wcześniejszych wersjach autoMode.allow, autoMode.soft_deny i autoMode.environment wymuszały wybór: zdefiniowanie własnej listy oznaczało utratę wbudowanych reguł bezpieczeństwa. Rozwiązuje to znacznik $defaults — rozwija się do wbudowanej listy dokładnie w miejscu, w którym został umieszczony, dzięki czemu można dodawać własne reguły przed nią i po niej:¹⁵²

// .claude/settings.json
{
  "autoMode": {
    "allow": [
      "Bash(npm test:*)",        // your additions, prepended
      "$defaults",                // built-in allow list inserted here
      "Bash(git push:origin/feature/*)"  // appended after
    ]
  }
}

Edycja reguł klasyfikatora przez /permissions (v2.1.246). Należy uruchomić /permissions i otworzyć kartę Tryb automatyczny, która pojawia się tylko wtedy, gdy tryb automatyczny jest dostępny w danej sesji. Zawiera ona wpisy allow, soft_deny, hard_deny i environment ze wszystkich zakresów odczytywanych przez klasyfikator oraz pokazuje, czy w poszczególnych sekcjach obowiązują reguły wbudowane; wpisy z ustawień zarządzanych lub --settings są dostępne tylko do odczytu, a każda zmiana jest zapisywana w ~/.claude/settings.json. Dodanie pierwszej reguły do sekcji wstawia również "$defaults", dzięki czemu reguły wbudowane nadal obowiązują. Można je włączać i wyłączać dla poszczególnych sekcji (sekcja musi zawierać co najmniej jedną własną regułę, zanim będzie można wyłączyć reguły wbudowane), a environment otwiera się w edytorze jako jeden dokument.²⁴⁹²⁴⁷

Opcja „Nie pytaj ponownie” przy włączaniu (v2.1.118+). Pytanie o włączenie trybu automatycznego oferuje teraz opcję „Nie pytaj ponownie”, dzięki czemu osoby często z niego korzystające mogą wyłączyć komunikat objaśniający bez ustawiania flagi w skrypcie.¹⁵²

Zabezpieczenia przed destrukcyjnymi poleceniami (v2.1.183). Tryb automatyczny bezwarunkowo blokuje teraz zestaw nieodwracalnych poleceń, chyba że użytkownik wyraźnie zażądał ich wykonania w danej sesji: destrukcyjne operacje git (git reset --hard, git checkout -- ., git clean -fd, git stash drop), gdy nie poproszono o odrzucenie lokalnej pracy; git commit --amend, gdy commit nie został utworzony przez agenta w tej sesji; oraz usuwanie infrastruktury (terraform destroy, pulumi destroy, cdk destroy), jeśli nie wskazano konkretnego stosu. Ogranicza to potencjalne szkody wynikające z decyzji klasyfikatora właśnie dla operacji, które bez ostrzeżenia niszczą pracę lub usuwają środowiska — agent nadal może je wykonać, ale wyłącznie na wyraźne polecenie użytkownika, nie z własnej inicjatywy.¹⁷⁴

Klasyfikacja każdego polecenia powłoki (v2.1.193). Domyślnie klasyfikator trybu automatycznego sprawdza tylko polecenia powłoki pasujące do wzorców wykonania dowolnego kodu; rutynowe polecenia go omijają. Nowe ustawienie autoMode.classifyAllShell kieruje przez klasyfikator wszystkie polecenia Bash/PowerShell, zapewniając dokładniejszą kontrolę kosztem niewielkiego opóźnienia, gdy wymagane jest sprawdzenie każdego wywołania powłoki. Ta sama wersja udostępnia również powody odmowy w trybie automatycznym w zapisie sesji, krótkim powiadomieniu o odmowie oraz w ostatnich odmowach w /permissions, dzięki czemu zablokowaniu polecenia towarzyszy teraz wyjaśnienie.¹⁷⁹

Trzy dodatkowe reguły wzmacniające zabezpieczenia (v2.1.205). Tryb automatyczny blokuje teraz ingerencję w pliki zapisu sesji — sam ślad audytowy pozostaje poza zasięgiem agenta; pyta o zgodę przed uruchomieniem rm -rf ze zmienną, której wartości nie potrafi ustalić na podstawie kontekstu — eliminując klasę wypadków związanych z rm -rf $DIR przy nieznanej wartości $DIR; a powiadomienia o zadaniach w tle wyraźnie wskazują teraz, że nie otrzymano żadnego komunikatu od człowieka, dzięki czemu sfałszowany wiersz „użytkownik zatwierdził” w zapisie sesji nie może zostać uznany za zgodę i doprowadzić do działania.¹⁸³ Trzecia reguła to ochrona przed prompt injection, którą warto przyswoić: zgoda musi dotrzeć kanałem zatwierdzania, a środowisko wykonawcze agenta wyraża teraz to założenie wprost. Podstawianie poleceń nie ukryje katastrofy (v2.1.208). Usuwanie o katastrofalnych skutkach, takie jak rm -rf ~, wymaga teraz potwierdzenia nawet wtedy, gdy jest ukryte w $(...), w grawisach lub w podstawianiu procesów (<(...)) — a monit pojawia się nawet przy --dangerously-skip-permissions i w trybie automatycznym. Umieszczenie destrukcyjnego polecenia w podstawieniu nie pozwala już przemycić go przez zabezpieczenia.¹⁸⁶

Resetowanie stanu trybu automatycznego: claude auto-mode reset (v2.1.212). Nowe podpolecenie resetuje stan trybu automatycznego z poziomu terminala; aby pominąć monit o potwierdzenie, należy przekazać --yes:¹⁸⁹

claude auto-mode reset          # Confirmation prompt
claude auto-mode reset --yes    # Skip confirmation (scripts)

Mniej okien dialogowych, ta sama dokładność kontroli (v2.1.218). Trzy kontrole, które wcześniej przerywały tryb automatyczny oknem dialogowym z prośbą o uprawnienia — niebezpieczne rm, wykonywanie w tle przez & oraz podejrzane ścieżki systemu Windows — już tego nie robią; rozstrzyga je teraz klasyfikator trybu automatycznego, więc kontrola bezpieczeństwa nadal się odbywa, ale nie wymaga angażowania użytkownika przy każdym wykryciu. Ta sama wersja rozszerza to zachowanie na tryb planowania z włączonym trybem automatycznym: polecenia Bash, dla których analizator statyczny nie potrafi wykazać, że służą wyłącznie do odczytu, nie wywołują już monitu — ocenia je klasyfikator, zamiast przekazywać decyzję do okna dialogowego.¹⁹⁵

Reguła wyjścia poza granice izolacji (v2.1.257). Lista działań, których klasyfikator nigdy nie zatwierdza automatycznie, zyskuje regułę „Containment Escape”: pobieranie danych uwierzytelniających z metadanych chmurowych, obchodzenie ograniczeń ruchu wychodzącego i uzyskiwanie dostępu do zasobów innych dzierżawców nie są już zatwierdzane automatycznie, chyba że środowisko oznaczy je jako oczekiwane. Należy to rozumieć w kontekście powyższego zastrzeżenia: to dalsze wzmacnianie klasyfikatora – kolejna udokumentowana kategoria odmowy, a nie zmiana istoty trybu automatycznego.²¹¹

Jednorazowy monit przy odczycie poza katalogami roboczymi (v2.1.257). Tryb automatyczny prosi teraz o zgodę przed pierwszym w danej sesji odczytem pliku spoza katalogów roboczych; od v2.1.284 monit oferuje także opcję Tak, ale zapytaj ponownie następnym razem.²²⁸ Powiązane ustawienie permissions.blockReadsOutsideWorkingDirectories zastępuje monit odmową – takie odczyty są całkowicie blokowane.²¹¹ v2.1.273 rozszerza oba zachowania na przypadki, których mechanizm kontroli nie potrafi przeanalizować: polecenie Bash, którego nie można w pełni przeanalizować, wywołuje monit zamiast pomijać kontrolę, a przy włączonym blokowaniu katalog pamięci wskazany w ustawieniach repozytorium nie jest już wczytywany do promptu, przywoływany, indeksowany ani wykorzystywany podczas wyodrębniania informacji do pamięci.²¹⁷

Adresy URL rendererów diagramów są traktowane jak przesyłanie danych (v2.1.261). Link umieszczający treść w adresie URL publicznego renderera diagramów – na wzór mermaid.live, z danymi zakodowanymi w samym adresie URL – nie jest już zatwierdzany automatycznie, chyba że użytkownik o niego poprosił. Klasyfikator traktuje taki link jak przesyłanie danych: zawarte w nim dane są przenoszone w samym adresie URL, skąd skrypty witryny renderera mogą je odczytać po otwarciu strony – linki w stylu mermaid.live zawierają dane we fragmencie adresu URL, który przeglądarka przekazuje do JavaScript strony, zamiast wysyłać go wraz z żądaniem sieciowym. Obowiązuje tu ten sam kontekst co w powyższym zastrzeżeniu: to kolejny zamknięty kanał wyprowadzania danych w ramach wzmacniania klasyfikatora, a nie nowa granica.²¹⁴

Dwa rodzaje niepowodzeń klasyfikatora zyskują warunki zatrzymania (v2.1.280). Do tej wersji tryb automatyczny nie potrafił sobie poradzić z kontrolą bezpieczeństwa, która nie zwracała użytecznego rozstrzygnięcia, a z perspektywy operatora obie luki wyglądały tak samo: tura zapętlała się, zużywając tokeny na działanie, które nigdy nie miało zostać zatwierdzone. v2.1.280 nadaje każdemu z tych przypadków stan końcowy.

Kontrola po stronie serwera obejmuje więcej poleceń (v2.1.281). Gdy ocena klasyfikatora odbywa się po stronie serwera, polecenia powłoki służące wyłącznie do odczytu oraz te uruchamiane w piaskownicy również czekają teraz na tę ocenę i są blokowane, jeśli wzbudzą zastrzeżenia. Zmieniono także komunikat odmowy, aby Claude traktował ją jako dotyczącą zamierzonego rezultatu, a nie tylko konkretnego polecenia. Po wznowieniu sesji w nowym procesie klasyfikator może ponownie wykorzystać wcześniejszą pamięć podręczną promptu zamiast zapisywać ją od nowa. Z kolei /insights zyskuje rekomendację dotyczącą trybu automatycznego, która szacuje, ile monitów o uprawnienia tryb ten mógłby obsłużyć w ostatnich sesjach.²²⁴

Sesje bez nadzoru przestają czekać na odpowiedzi na monity rm (v2.1.281). W trybie automatycznym i przy --dangerously-skip-permissions monit dotyczący niebezpiecznego rm czeka teraz 2 minuty na odpowiedź, po czym odrzuca polecenie ze wskazówką dotyczącą jego przeformułowania, dzięki czemu sesja bez nadzoru może działać dalej; CLAUDE_CODE_DISABLE_DANGEROUS_RM_TIMEOUT=1 wyłącza ten limit czasu. Rekurencyjne rm, którego cel pochodzi wyłącznie z wyniku podstawienia polecenia, na przykład rm -rf "$(pwd)", wcześniej wykonywało się bez monitu w obu trybach; teraz wymaga potwierdzenia nawet przy dopasowaniu reguły zezwalającej dla Bash, chyba że ustawiono CLAUDE_CODE_DISABLE_SUBSTITUTION_RM_PROMPT=1. Kontrola niebezpiecznego rm wykrywa także usuwanie, którego celem jest zmienna powłoki z następującą po niej nazwą katalogu najwyższego poziomu, zmienna wyprowadzona z katalogu roboczego lub cel złożony wyłącznie z ukośników odwrotnych.²²⁴ Od v2.1.299 skrypt powłoki uruchamiany przez -c, który nie wykonuje rm, nie wywołuje już monitu, a rm konstruowane w czasie wykonywania wewnątrz skryptu, którego Claude Code nie może odczytać, wywołuje monit tylko wtedy, gdy ustawiono CLAUDE_CODE_STRICT_INLINE_SHELL_RM_PROMPT=1.²⁷¹

Polecenia powłoki osadzone przez ! opuszczają klasyfikator; przekazywanie wyników przez subagents trafia pod jego kontrolę (v2.1.271). To dwie zmiany mechanizmu, a nie nowe kategorie odmowy. Polecenia powłoki osadzone przez ! w skills lub poleceniach ukośnikowych podlegają teraz regułom uprawnień trybu domyślnego zamiast klasyfikatorowi – polecenie, którego nie rozstrzyga żadna reguła, jest wykonywane jako wywołanie narzędzia podlegające ocenie. Z kolei subagent przekazuje teraz wynik do wywołującego za pomocą dedykowanego wywołania zwrotnego ocenianego przez klasyfikator bezpieczeństwa, zamiast poddawać swoją ostatnią wiadomość ocenie po fakcie – punkt kontrolny przeniesiono z momentu po przekazaniu wyniku na samo przekazanie.²¹⁶

Co nowego w v2.1.309 i v2.1.310

Claude Code 2.1.309 wydano 22 października 2026 (npm 20:34 UTC; wydanie w GitHub 22:18 UTC, 79 punktów), a 2.1.310 — 23 października (npm 21:20 UTC; wydanie w GitHub 23:39 UTC, 26 punktów); oba opisy są identyczne z kanonicznym CHANGELOG. W npm znaczniki latest i next wskazują 2.1.310, a stable przesunięto z 2.1.292 na 2.1.308, wydanie, którego cały opis brzmi „Poprawki błędów i ulepszenia niezawodności”; 2.1.303 (18 października) ma ten sam jednozdaniowy opis. Między 2.1.302 a 2.1.310 nie pominięto żadnego wydania.²⁷⁸

Poprawki piaskownicy i uprawnień (v2.1.309). Polecenia Bash uruchamiane w piaskownicy na macOS i Linux nie wykonują już plików startowych powłoki poza piaskownicą przed każdym poleceniem; na macOS wzorce glob denyWrite są stosowane do rzeczywistej lokalizacji ścieżki, gdy dostęp do folderu ze wzorca prowadzi przez dowiązanie symboliczne; polecenia uruchamiane w piaskownicy i automatycznie akceptowane edycje nie mogą już modyfikować pliku konfiguracji MCP przekazanego przez --mcp-config; na Linux zakazy zapisu nie przestają obowiązywać, gdy polecenie działające w tle trwa dłużej niż sesja; a polecenia wyłączone z piaskownicy w ustawieniach proszą teraz o zgodę przed zapisem do ścieżek z jej listy dozwolonego zapisu, gdy piaskownica jest włączona, ale nie może działać — w takim przypadku odmawia się wykonania awaryjnego poza piaskownicą. Kontrole uprawnień Bash przestają ufać zmiennej ustawionej przez polecenie, którego przekierowanie może się nie powieść, wyświetlają monit dla cd opakowanego w inne polecenie lub poprzedzonego prefiksem przed git i stosują regułę odmowy Edit(path) do przekierowania Bash wewnątrz podpowłoki; mechanizm ochrony izolacji worktree odrzuca więcej poleceń poprzedzonych ustawieniami regionalnymi oraz poleceń arytmetycznych zsh; ochrona przed zapisem do magazynu profili działa także wtedy, gdy katalog konfiguracji jest dowiązaniem symbolicznym. sed -i wywołuje teraz standardowy monit Bash i wykonuje się zgodnie z zapisem zamiast wyświetlać symulowany podgląd edycji pliku; podobnie jak inne edycje wykonywane przez Bash, jego zmian nie cofa już /rewind. Zob. Tryb piaskownicy.²⁷⁸ Zaufanie, drzewa robocze i skills (v2.1.309). claude ultrareview wymaga zaufania do obszaru roboczego: prosi o potwierdzenie w terminalu, a w pozostałych przypadkach odmawia działania; w skryptach należy przekazać --trust-workspace, które nie przyjmuje wartości, lub ustawić CLAUDE_CODE_DISABLE_ULTRAREVIEW_TRUST_CHECK=1. W trybie pomijania uprawnień w aplikacji desktopowej i VS Code mechanizm potwierdzania niebezpiecznych poleceń rm i rmdir od razu odrzuca polecenie i podpowiada, jak je zmienić, dzięki czemu sesje bez nadzoru mogą działać dalej. Tworzenie i ponowne używanie drzew roboczych nie powoduje już pobierania obiektów Git na żądanie (w przypadku częściowego klonu z piaskownicą Bash są one pobierane wcześniej), a drzewa robocze i operacje przełączania gałęzi ignorują referencje zastępujące Git. Zagnieżdżony plik CLAUDE.md przekraczający limit rozmiaru jest teraz wczytywany tylko od początku do limitu, co zapobiega wielokrotnej kompaktacji sesji po odczytaniu plików w jego zakresie. Skill w folderze --add-dir, którego nazwa jest już zajęta przez inny skill, jest dostępny jako <folder>:<name>, a /verify i /code-review znajdują skill należący do zagnieżdżonego pakietu. Agenci zespołowi działający w podzielonych panelach dziedziczą po liderze reguły zakazu używania narzędzi oraz reguły --tools, a /rewind wyświetla tury, w których pliki objęte punktami kontrolnymi zostały zmienione przez /code-review --fix, subagents lub polecenie powłoki.²⁷⁸

v2.1.310. Narzędzie Monitor i monitory plugins działają na Bedrock, Vertex i Foundry oraz przy wyłączonej telemetrii lub zbędnym ruchu sieciowym; w tych przypadkach blokowane są teraz również długie oczekiwania na pierwszym planie. Żądania kierowane przez bramy i zgodne serwery, które odrzucają wartość beta effort-2025-11-24 lub komunikaty systemowe w trakcie rozmowy, są ponawiane bez tych elementów. Kompaktacja po błędzie „Prompt is too long” nie zachowuje już nadmiernej ilości tekstu o dużej gęstości, takiego jak base64 lub SVG; czyszczenie w tle nie usuwa już niedawno utworzonych plików, takich jak wklejone obrazy, gdy cleanupPeriodDays ma bardzo dużą wartość; monity o zgodę na odczyt pliku pokazują cel dowiązania symbolicznego; monit trybu automatycznego przed pierwszym odczytem spoza katalogów roboczych informuje, kiedy zablokowanie takich odczytów spowoduje, że polecenia powłoki będą wymagały zgody; sesje nieinteraktywne zużywają mniej pamięci podczas kompaktacji bardzo dużego zapisu rozmowy; w Ubuntu /sandbox i ostrzeżenie przy uruchamianiu wskazują ograniczenie przestrzeni nazw użytkowników narzucone przez AppArmor oraz sposób jego zniesienia; element Image moda jest renderowany w tmux przy włączonych allow-passthrough i focus-events, a także w kitty, Ghostty i iTerm2 3.5+ przy renderowaniu pełnoekranowym; wywołanie narzędzia MCP, które przekroczy limit czasu w sesji nieinteraktywnej, gdy prośba serwera o dodatkowe dane pozostaje bez odpowiedzi, informuje Claude, aby go nie ponawiać. Uprawnienia do sesji w chmurze i Remote Control stają się częścią niestandardowych ról Enterprise.²⁷⁸

Nowości w v2.1.307

Claude Code 2.1.307 ukazał się 21 października 2026 (npm 20:47 UTC; wydanie GitHub 22:17 UTC; 43 punkty, identyczne z kanonicznym CHANGELOG), po wersji 2.1.306 (21 października, 02:28 UTC), która zawierała dwie poprawki: claude -p w sesjach w chmurze nie zgłasza już „Not logged in” przy braku zmiennych środowiskowych sesji, a błąd API nie jest już zastępowany komunikatem „prompt is too long” i zbędną kompaktacją w sesjach z wieloma narzędziami MCP. Wersja 2.1.308 (22 października, 04:19 UTC), opisana jednym wierszem dotyczącym niezawodności, trafiła do kanału stable.²⁷⁸

Telemetria i skill API. Zdarzenie OpenTelemetry claude_code.safety_event jest emitowane dla każdego wywołania narzędzia, które reguła uprawnień, tryb automatyczny, kontrola bezpieczeństwa, hook lub piaskownica zatrzymały, skierowały do potwierdzenia lub odesłały (zob. Opis zmiennych środowiskowych). /claude-api api-version przenosi kod API dla Claude na wersję API 2026-10-21, a /claude-api managed-agents-secure (v2.1.304) porównuje ustawienia agenta Managed Agents z opublikowanym przez Anthropic przewodnikiem bezpieczeństwa, nie wprowadzając żadnych zmian; skill tworzy teraz zespoły subagents Managed Agents przy użyciu multiagent_20261001, z domyślnie włączonymi dynamicznymi przepływami pracy (v2.1.309).²⁷⁸²⁷⁹

Poprawki i sposób działania. CLAUDE_CODE_DISABLE_1M_CONTEXT z aliasem zawierającym sufiks [1m], takim jak opus[1m], nie powoduje już błędu braku modelu; nagłówek beta prompt-caching-scope nie jest już wysyłany przez niestandardowe bramy ANTHROPIC_BASE_URL ani na Foundry; serwery MCP, z którymi nie można było się połączyć przy zablokowanym pęku kluczy logowania macOS, podają teraz przyczynę, a kolejne uruchomienie po odblokowaniu nawiązuje połączenie bez ponownego logowania; wywołania narzędzi MCP przez HTTP nie są już wysyłane dwukrotnie, gdy połączenie zostanie zamknięte w trakcie wywołania, ponieważ ponawiane są wyłącznie narzędzia tylko do odczytu lub idempotentne; naprawiono błędy „Autocompact is thrashing” w turach odczytujących wiele stron PDF lub obrazów; wywołania narzędzi, których nie można przeanalizować składniowo, są ponawiane maksymalnie dwukrotnie, zanim tura zakończy się błędem; subagents typu fork uruchomione razem otrzymują informację, które uruchomienie należy do każdego z nich; /permissions > Ostatnio odrzucone pokazuje odrzucone polecenie powłoki; ustawienie axScreenReader i CLAUDE_AX_SCREEN_READER w bloku env ustawień są uwzględniane wyłącznie w ustawieniach użytkownika, zarządzanych lub przekazanych przez --settings (od 2.1.305); hooks pobierające kod na samodzielnie hostowanych runnerach są domyślnie zatrzymywane po 30 minutach (--checkout-hook-timeout-min, 0 oznacza brak limitu). Code Review zyskuje polecenie @claude review stop (również off i pause) kończące subskrypcję @claude review always.²⁷⁸

Nowości w v2.1.304 i v2.1.305

Claude Code 2.1.304 ukazał się 19 października 2026 (npm 19:47 UTC; wydanie GitHub 21:34 UTC; 76 punktów), a 2.1.305 — 20 października (npm 19:29 UTC; wydanie GitHub 20:46 UTC; 38 punktów); oba opisy są identyczne z kanonicznym CHANGELOG; 2.1.303 (18 października) to wydanie opisane jednym wierszem dotyczącym niezawodności.²⁷⁸

Konfiguracja trybu automatycznego i poprawki /usage. /auto-mode-setup (v2.1.304) to konfigurator, który odczytuje projekt i ostatnie sesje, aby przygotować propozycje wpisów autoMode.environment; jest również dostępny na Bedrock, Vertex, Foundry, przez bramę aplikacji Claude oraz w sesjach z wyłączoną telemetrią; opisano go w dokumentacji konfiguracji trybu automatycznego. /usage (v2.1.305) zamienia każde ostrzeżenie w jednowierszową propozycję poprawki ze wskazaniem źródła problemu, a f stosuje poprawki, które pojawiają się także w VS Code i /doctor; /usage informuje również, kiedy przestanie obowiązywać ograniczenie częstotliwości pobierania danych o użyciu. W planach Pro i Max wznowienie nieaktywnej rozmowy, które zużyłoby zauważalną część 5-godzinnego limitu użycia, powoduje teraz wyświetlenie ostrzeżenia z możliwością rozpoczęcia nowej rozmowy (v2.1.304). Zob. Tryb automatyczny w planie Max oraz wiersz /usage w sekcji Polecenia ukośnikowe.²⁷⁸²⁷⁹

Ustawienia i środowisko. sandbox.allowNestedUserNamespaces (v2.1.305) pozwala poleceniom uruchamianym w piaskownicy w systemie Linux tworzyć przestrzenie nazw użytkowników (Chromium, podman bez uprawnień roota), ale jednocześnie umożliwia im obchodzenie zabezpieczeń plików piaskownicy. CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG_USAGE_LIMIT_RECHECK_MS (v2.1.305) sprawia, że tryb ponawiania bez nadzoru wykrywa zniesienie limitu użycia przed jego planowanym resetem. CLAUDE_CODE_AUTO_COMPACT_WINDOW przyjmuje sufiksy k i M, podobnie jak --autocompact, i ostrzega o wartościach spoza zakresu (200k wcześniej bez ostrzeżenia ustawiało okno 100K). allowedMcpServers przestaje filtrować serwery stdio z managed-mcp.json, które używają ${VAR} wyłącznie w env, więc po aktualizacji zostanie wczytany także serwer pominięty na liście dozwolonych (aby nadal go blokować, należy użyć deniedMcpServers). Wyszukiwanie narzędzi jest domyślnie włączone za niestandardową bramą ANTHROPIC_BASE_URL (v2.1.304), a v2.1.305 naprawiła regresję z 2.1.304, która powodowała niepowodzenie każdego żądania na Vertex, Bedrock i u innych dostawców, których punkt końcowy odrzuca wyszukiwanie narzędzi: Claude Code ponawia teraz żądanie bez niego. Plugins montowane przez Claude Desktop na podstawie ścieżki tracą swoje allowed-tools przy włączonym allowManagedPermissionRulesOnly. Według stanu na 23 października wszystkie te zmiany, poza domyślnym włączeniem wyszukiwania narzędzi, są opisane w dokumentacji.²⁷⁸²⁷⁹

Mody, skills i hooks. Zdarzenie tool.check moda zawiera e.isReadOnly, a jego odpowiedź może ustawić decider: "person", tak aby zgodę można było wyrazić wyłącznie w oknie uprawnień lub przez funkcję zwrotną hosta; hooks settings.read otrzymują każdą warstwę ustawień i modyfikują ustawienia po ich scaleniu; wiersz w zapisie rozmowy wskazuje plugin, który pominął jeden ze skonfigurowanych hooks; zadokowany panel zajmuje najwyżej 45% szerokości terminala (v2.1.305). Po kompaktacji lista skills jest ponownie przekazywana do Claude, a /reload-skills wysyła tylko nowe lub zmienione skills; skills z jednego źródła mogą zarejestrować maksymalnie 1 024 hooks i 16 384 znaki we wzorcach dopasowania na sesję; hook once jednego skill nie usuwa już identycznego hook innego skill. Przy wznawianiu przepływu pracy wyniki zakończonych agentów pipeline() i parallel() są pobierane z dziennika uruchomienia zamiast ponownego uruchamiania tych agentów (v2.1.305); samoczynnie planowane wybudzenia /loop przy maksymalnym odstępie 1 godziny nie przypadają już tuż po wygaśnięciu pamięci podręcznej promptu; claude --worktree nie usuwa już przy wyjściu drzewa roboczego i jego gałęzi bez pytania, gdy HEAD był odłączony lub wskazywał inną gałąź; rm -r dla zamontowanego dysku lub folderu na jego najwyższym poziomie wywołuje monit bezpieczeństwa; Code Review zyskuje poziomy przeglądu (szybki, standardowy, dogłębny) oraz opcję przeglądu każdego repozytorium w organizacji GitHub. W oknie /fast dla Opus 5.5 usunięto etykietę „(wersja badawcza)”.²⁷⁸

Nowości w v2.1.302

Claude Code 2.1.302 ukazał się 16 października 2026: w npm opublikowano go o 16:48 UTC, a wydanie w GitHub pojawiło się o 20:53 UTC z tymi samymi 63 punktami co w kanonicznym CHANGELOG. W npm zarówno latest, jak i next wskazują tę wersję, natomiast stable pozostaje przy 2.1.292. Wydanie następuje po 2.1.301 (15 października, 51 punktów); żadnej wersji nie pominięto. Dokumentacja pobrana 17 października uwzględnia polecenie ruchu vim i renderowanie wzorów matematycznych w VS Code z wersji 2.1.301, ale nie zawiera jeszcze żadnej z poniższych zmian, dlatego źródłem każdej z nich jest CHANGELOG.²⁷⁵²⁷⁶

claude -p i SDK znów uruchamiają się w trybie Manual. Sesja claude -p lub Agent SDK bez określonego trybu uprawnień uruchamia się teraz w trybie default (Manual), gdy korzysta z zewnętrznego dostawcy, gdy telemetria jest wyłączona oraz przy nowej instalacji; --permission-mode auto zachowuje tryb auto. To odwrócenie zasady z v2.1.285, zgodnie z którą takie sesje uruchamiały się w trybie auto. Sesje interaktywne w terminalu i VS Code działają jak dotychczas: w trybie auto we wszystkich planach i u wszystkich dostawców. Dokumentacja trybów uprawnień nadal opisuje zachowanie z v2.1.285. Zob. Tryby uprawnień.²⁷⁵²⁷⁶

Subagents typu fork i domyślne działanie w tle. Subagents typu fork (subagent_type: "fork") są domyślnie włączone w claude -p, Agent SDK, aplikacji desktopowej i VS Code, tak jak wcześniej w terminalu; CLAUDE_CODE_FORK_SUBAGENT=0 je wyłącza, a claude mcp serve nigdy ich nie udostępnia. Aplikacja desktopowa i VS Code zawsze uruchamiają teraz subagents głównej rozmowy w tle, podobnie jak terminal, zamiast pozostawiać ten wybór Claude. Z kolei własne wywołania Agent wykonywane przez subagent w claude -p, SDK, aplikacji desktopowej i VS Code domyślnie działają na pierwszym planie. Hooks typu prompt i agent wykonują teraz równocześnie najwyżej 12 wywołań dla jednego zdarzenia; pozostałe czekają na swoją kolej. Dokumentacja zmiennych środowiskowych i subagents nadal podaje, że tryb fork jest włączony tylko w sesjach interaktywnych. Zob. Czym są subagents?.²⁷⁵²⁷⁶

Tryb auto i kompaktowanie. CLAUDE_CODE_AUTO_MODE_MODEL wybiera model używany przez klasyfikator trybu auto po stronie klienta; nie zmienia modelu trybu auto po stronie serwera. W przypadku klasyfikatora po stronie serwera rozmowa zbyt długa do sprawdzenia bezpieczeństwa jest teraz kompaktowana, zamiast powodować odrzucanie każdego sprawdzanego wywołania narzędzia. W /config pojawia się pozycja Kompaktowanie podczas bezczynności, która pozwala wyłączyć lub ponownie włączyć tę funkcję, a komunikat wyświetlany po takim kompaktowaniu wyjaśnia, jak ją wyłączyć. Naprawiono błąd „Prompt jest zbyt długi” występujący przy zatrzymywaniu tury w trakcie kompaktowania. Ponadto /autocompact i /effort zapisują ustawienia dla właściwego modelu, gdy brama podaje nazwę Opus 4 lub 4.1 z prefiksem, na przykład anthropic/claude-opus-4-1.²⁷⁵

Claude Design zakończy działanie najpóźniej 14 grudnia 2026. /design-sync i /design-login wyświetlają teraz informację, że samodzielna usługa Claude Design (claude.ai/design) zakończy działanie do tej daty, a /design consent i /design revoke kierują sesje w chmurze do claude.ai/design/settings zamiast do /design-login. Zob. wiersz /design w sekcji Polecenia ukośnikowe.²⁷⁵

Poprawki, które warto znać. Narzędzie Read nie wczytuje już w całości do pamięci obrazów o dowolnym rozmiarze ani potoków czy urządzeń o nazwach sugerujących obraz: źródła obrazów większe niż 128 MB są odrzucane. Narzędzie dodane w trakcie sesji i ponownie załadowane przez ToolSearch lub po kompaktowaniu nie powoduje już chybienia pamięci podręcznej promptu. claude plugin i inne podpolecenia czekają przed zakończeniem na ukończenie zapisu ustawień lub konfiguracji oczekującego w kolejce, dzięki czemu zmiana nie ginie ani nie pozostaje w pliku .tmp. Gdy git domyślnie używa formatu referencji reftable, katalogi plugins nie są już klonowane od nowa przy każdym odświeżeniu, a plugins z git nie wyświetlają już wersji „nieznana”; izolacja worktree działa w git 2.56 i nowszych, gdy pozostawiony plik .git wskazuje nieistniejący katalog. Serwery MCP, które negocjują wersję protokołu 2026-07-28, lecz pomijają resultType, ttlMs lub cacheScope, udostępniają teraz swoje narzędzia. Sugestie promptów są pomijane po odpowiedzi rozliczonej z kredytów użytkowania. Po przełączeniu na Vertex lub Bedrock w trakcie sesji żądania nie kończą się już błędem „diagnostics: dodatkowe dane wejściowe są niedozwolone”. Uruchamianie z wieloma plugins jest szybsze, zwłaszcza w Windows, a zapis plików na dyskach exFAT lub FAT32 w Windows nie jest już odrzucany.²⁷⁵

Sesje w chmurze i Claude Tag. Na stronie procedury pojawia się baner wyjaśniający, dlaczego ostatnie wykonanie się nie rozpoczęło, na przykład z powodu limitu równoczesnych sesji w chmurze w organizacji; „Cofnij do tego miejsca” działa przy każdej wiadomości (samodzielnie hostowane środowiska wykonawcze wymagają v2.1.246 lub nowszej); wykonanie przerwane błędem nie jest już powtarzane od początku godzinę później; a koszt i zużycie sesji w chmurze nie są już liczone od zera po jej wznowieniu w nowym procesie. Ustawienia administracyjne Claude Tag uporządkowano w kartach Pakiety, Łączniki, Skills i plugins oraz Kanały; obrazy HEIC, SVG, TIFF i BMP załączone w Slack trafiają teraz do Claude jako pliki; rola menedżera zapewnia teraz również dostęp do Claude Tag w Slack w organizacjach, które ograniczają go według roli.²⁷⁵

Co nowego w v2.1.301

Claude Code 2.1.301 ukazał się 15 października 2026 (npm: 14:34 UTC; wydanie w GitHub z godziny 19:22 UTC zawiera te same 51 punktów co kanoniczny CHANGELOG). Następnego dnia npm latest wskazywał już 2.1.302, dlatego oba wydania omówiono tutaj razem.²⁷⁵

Automatyczne ponawianie prób z limitem oczekiwania na odnowienie limitu użycia. CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG_MAX_USAGE_LIMIT_WAIT_MS sprawia, że tryb ponawiania prób bez nadzoru (CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG) kończy żądanie po osiągnięciu limitu użycia, jeśli jego odnowienie nastąpi zbyt późno, zamiast czekać; zmienną opisano obok CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG_MAX_WAIT_MS w Wykazie zmiennych środowiskowych. Pozostałe zmiany istotne dla operatorów: przy przełączaniu na model z mniejszym oknem kontekstu rozmowę zbyt długą dla nowego modelu podsumowuje teraz poprzedni model, zamiast zużywać bez pytania kredyty użytkowania na podsumowanie; aliasy fable i best ponawiają próbę raz z poprzednim modelem Fable, gdy najnowszy nie jest dostępny w danej organizacji; rozmowa prowadzona przez bramę LLM, której odpowiedzi wskazują model inny niż żądany, nie jest już kompaktowana raz za razem.²⁷⁵

Telemetria, vim i mody. Zdarzenia OpenTelemetry tool_decision otrzymują pola classifier_verdict i permission_mode, dzięki czemu można odróżnić decyzje klasyfikatora trybu auto od reguł uprawnień. Przy OTEL_LOG_TOOL_DETAILS=1 otrzymują też pole classifier_category, wskazujące wbudowaną regułę, do której dopasowano blokadę klasyfikatora. W trybie vim pojawia się polecenie ruchu %: przejście do pasującego nawiasu, samodzielnie lub w połączeniu z d, c albo y (dokumentacja trybu interaktywnego już je wymienia). Mody otrzymują właściwość rows w Input, umożliwiającą wyświetlanie wielowierszowego pola tekstowego w terminalu, w którym Enter wysyła treść, a Shift+Enter lub ukośnik odwrotny przed Enter rozpoczyna nowy wiersz; procedura obsługi .catch w hook modu uruchamia się teraz tylko wtedy, gdy hook zgłosi wyjątek lub przekroczy limit czasu; $.env.set zwraca {} po ustawieniu lub usunięciu zmiennej albo { deny } z wyjaśnieniem przyczyny odmowy; $.model.fork nie zwraca już nothing-to-fork przed pierwszą odpowiedzią nowego procesu; w VS Code oraz aplikacjach desktopowej i mobilnej drzewo wyświetlane nad oknem dialogowym pytania może zawierać Markdown i do 48 wierszy. Zob. Mody i Tryb vim.²⁷⁵²⁷⁶

Poprawki, które warto znać. Zakończenie pracy nie usuwa już bez pytania worktree utworzonego przez hook WorktreeCreate, jeśli może on zawierać niewypchnięte commity. Grep i Glob zgłaszają błąd, gdy program wyszukujący zawiedzie, zamiast informować o „braku dopasowań”. Skills i polecenia z bardzo licznymi lub bardzo długimi nazwami argumentów nie powodują już kilkusekundowych przestojów: uzupełnianych jest tylko pierwszych 64 nazw, każda o długości do 64 znaków. Narzędzie Read nie odczytuje już plików binarnych, takich jak .xlsm, .parquet, .epub i .heic, jako tekstu. Po /rewind model ponownie otrzymuje listę skills. Wywołanie narzędzia przerwane wiadomością wysłaną w trakcie tury podczas sprawdzania uprawnień nie jest już przedstawiane modelowi jako odrzucone przez użytkownika. Esc w trybie vim nie odrzuca już wpisanej odpowiedzi AskUserQuestion: pole tekstowe obsługuje tryb NORMAL, a Esc anuluje odpowiedź tylko w tym trybie. Zapełnienie dysku powoduje teraz błąd wskazujący ten dysk zamiast mylącego komunikatu „Proszę uruchomić /login”. Samodzielnie hostowane środowiska wykonawcze uruchamiane ze Slack mogą dołączyć repozytorium, gdy zarządzane ustawienia ograniczają serwery MCP (aby te narzędzia pozostały wyłączone, należy użyć deniedMcpServers). VS Code renderuje w odpowiedziach wzory matematyczne LaTeX, w tym bloki $$ i \[ ... \], a na banerze limitu użycia w planach Pro i Max wyświetla odnośnik „Zwiększ limit użycia”.²⁷⁵

Co nowego w v2.1.300

Claude Code 2.1.300 ukazał się 14 października 2026, kilka godzin po 2.1.299: w npm opublikowano go o 14:27 UTC pod tagiem next, a wydanie w GitHub pojawiło się o 18:24 UTC z tymi samymi 88 punktami co w kanonicznym CHANGELOG. Wieczorem zarówno npm latest, jak i next wskazywały 2.1.300, a stable przeszedł z 2.1.287 na 2.1.292. Żadnej wersji nie pominięto.²⁷³ Narzędzie doradcze trafia na Claude Platform on AWS. /advisor działa teraz na Claude Platform on AWS; żaden doradca nie zostaje uruchomiony, dopóki nie zostanie wybrany za pomocą /advisor, advisorModel lub --advisor, a CLAUDE_CODE_DISABLE_ADVISOR_TOOL=1 wyłącza to narzędzie. Według stanu na 14 października strona dokumentacji doradcy nadal wymienia Claude Platform on AWS wśród nieobsługiwanych dostawców. Samo narzędzie, które pozwala Claude konsultować się z drugim modelem w momentach podejmowania decyzji, pojawiło się przed tym wydaniem i zostało opisane w sekcji Narzędzie doradcze.²⁷³²⁷⁴

Mody i telemetria. Mody zyskują dekoracje promptu virtualText (tekst wyświetlany w polu promptu, który nigdy nie trafia do jego roboczej treści), $.ui.view({ agentId }) do wyświetlania transkrypcji agenta w widoku głównym ($.ui.view({}) przywraca poprzedni widok), właściwość dir komponentu Text dla wierszy pisanych od prawej do lewej oraz hook prompt.change reagujący na zmiany w polu promptu niewynikające z wpisywania tekstu (przywołanie wpisu z historii, wyczyszczenie pola, cofnięcie operacji, wypełnienie przez plugin); agent.spawn może teraz modyfikować prompt i model agenta w przepływie pracy, zamiast jedynie odmawiać jego uruchomienia, a dokumentacja referencyjna modów datuje przyczynę rewritten w next.error.cause na wersję v2.1.300. Zdarzenia OpenTelemetry api_request rozdzielają zapisy do pamięci podręcznej na cache_creation_5m_tokens i cache_creation_1h_tokens, spany śledzenia zawierają atrybuty zgodne z konwencjami semantycznymi GenAI, takie jak gen_ai.provider.name, gen_ai.conversation.id, gen_ai.tool.name i error.type, a prompt zmodyfikowany lub odrzucony przez hook prompt.submit moda nie jest już rejestrowany w zdarzeniu user_prompt jako tekst wpisany przez użytkownika. Lokalne transkrypcje zapisują teraz również prompt systemowy, narzędzia i parametry każdego żądania API, dzięki czemu udostępniona transkrypcja pozwala dokładnie odtworzyć żądanie (zob. Mody i Telemetria).²⁷³²⁷⁴

Zmiany w działaniu i zachowaniu. Duże żądania do api.anthropic.com korzystają z gzip nawet przy wyłączonej telemetrii; CLAUDE_CODE_GZIP_REQUEST_BODIES=0 wyłącza tę kompresję. updatedInput z hooks PreToolUse i PermissionRequest jest walidowane tak samo jak dane wejściowe samego Claude: nieznane klucze są usuwane, a odrzucenie danych wejściowych przez narzędzie blokuje wywołanie. Przy zamykaniu programu polecenia działające w tle są przymusowo kończone, jeśli nadal działają po 1,5 sekundy od żądania zatrzymania. Z claude remote-control usunięto flagi --sandbox i --no-sandbox, które nie miały żadnego efektu; przekazanie którejkolwiek z nich kończy działanie błędem, a do uruchamiania takich sesji w sandboxie służy sandbox.enabled w ustawieniach. Sesje działające z CLAUDE_CODE_PROVIDER_MANAGED_BY_HOST ignorują zapisane w ustawieniach zmienne dotyczące pakietów certyfikatów CA, proxy narzędzi, TLS dla git i konfiguracji git, takie jak SSL_CERT_FILE. W sesjach chmurowych Cowork pole setMode z hooka PermissionRequest jest ignorowane, natomiast pozostała część jego decyzji zatwierdzającej jest stosowana. Karta Code w Claude Desktop stosuje ustawienia zarządzane, gdy forceLoginGatewayUrl wskazuje bramę obsługiwaną przez Anthropic, która obsługuje nazwę hosta danej sesji, a claude gateway zatrzymuje się podczas uruchamiania po napotkaniu nieobsługiwanego klucza polityki desktop:. Opcje /sandbox mają etykietę „Uruchamiaj polecenia w sandboxie”. VS Code zyskuje claudeCode.attachSelection, które pozwala nie dołączać zaznaczeń z edytora do wiadomości. W Slacku Claude Tag może odpowiadać w kanałach Slack Connect, jeśli administrator na to zezwoli.²⁷³

Poprawki, o których warto wiedzieć. Hooks SessionEnd uruchamiają się przy zamykaniu programu, gdy polecenie w tle nadal działa; ENABLE_TOOL_SEARCH=auto nie wyłącza się już w trakcie rozmowy; po logowaniu odrzuconym przez forceLoginOrgUUID token danej organizacji nie pozostaje już zapisany; sesje bez interfejsu i sesje SDK wznowione po kompaktowaniu zachowują pozostawione przez nie wiadomości oraz podsumowanie; rozmowa nie kończy się już błędem 400 w każdej turze, gdy API odrzuci schemat danych wejściowych narzędzia MCP (zamiast tego narzędzie jest wysyłane bez parametrów); hooks agenta respektują własne ustawienie model; sesje --worktree rozpoczynają się od właściwego commita, gdy nazwa tagu lub gałęzi przypomina identyfikator commita, i można je ponownie otwierać w repozytoriach reftable; claude daemon stop --any czeka, przymusowo kończy zawieszoną usługę i zwraca kod 1, jeśli usługa nadal działa; Write i Edit w sesjach chmurowych Cowork nie zgłaszają już powodzenia dla ścieżki na lokalnym komputerze użytkownika; sesje chmurowe nie zawieszają się już na pięć minut w każdej turze, gdy nie można odczytać polityki organizacji; a runnery na własnej infrastrukturze nie zawieszają się już, gdy nikt nie odczytuje ich wyjścia.²⁷³

Co nowego w v2.1.299

Claude Code 2.1.299 ukazało się 14 października 2026 (npm o 00:23 UTC; wydanie w GitHub z 02:49 UTC zawiera te same 190 punktów co kanoniczny CHANGELOG). Wersje 2.1.297 i 2.1.298 nigdy nie zostały opublikowane, więc niczego nie pominięto. W npm etykieta latest wskazywała wersję 2.1.299 do czasu promowania 2.1.300 później tego samego dnia (zob. Co nowego w v2.1.300).²⁷¹²⁷³ Warto zaktualizować wersję 2.1.296: to wydanie usuwa dwie wprowadzone w niej regresje — niedziałające akcje Edit i Ponów w sesjach chmurowych Cowork i claude.ai dla wiadomości zatrzymanej podczas wykonywania jej hooks UserPromptSubmit lub hooks moda prompt.submit oraz dwukrotne wykonywanie zatwierdzonego wywołania narzędzia w sesjach chmurowych lub bez interfejsu, gdy nowa wiadomość nadchodziła w trakcie wznawiania sesji po restarcie.

Kompaktowanie przy bezczynności (v2.1.299). Rozmowa w terminalu licząca co najmniej 200 tys. tokenów, pozostawiona bezczynnie na około 54 minuty, jest teraz kompaktowana przed wygaśnięciem godzinnej pamięci podręcznej promptu, dzięki czemu następna wiadomość nie wymaga ponownego przetworzenia całego kontekstu. CLAUDE_CODE_IDLE_COMPACT_MIN_TOKENS zmienia minimum wynoszące 200 tys. tokenów (wartości poniżej 100 000 są podnoszone do 100 000), a "idleCompaction": false w settings.json wyłącza tę funkcję; dokumentacja ustawień i strona zmiennych środowiskowych wymieniają obie opcje jako dostępne od wersji v2.1.290 lub nowszej. CLAUDE_CODE_DISABLE_FILE_MENTIONS=1 sprawia, że wzmianka @ przekazuje Claude ścieżkę do odczytania za pomocą narzędzi plikowych zamiast zawartości pliku, dzięki czemu przy odczycie uruchamiają się hooks PreToolUse; tej opcji nie można ustawić w ustawieniach projektu ani ustawieniach lokalnych (zob. Dokumentacja zmiennych środowiskowych).²⁷¹²⁷² Wersja v2.1.302 dodaje do /config wiersz Kompaktowanie przy bezczynności, który pozwala wyłączyć tę funkcję lub ponownie ją włączyć, a komunikat wyświetlany po takim kompaktowaniu wyjaśnia, jak to zrobić.²⁷⁵

Uprawnienia i MCP. Reguła zezwalająca, taka jak mcp__a, obejmuje teraz wyłącznie serwer o nazwie a, a nie a__b ani a_; należy używać mcp__<server>__* z pełną znormalizowaną nazwą serwera, a serwer, którego nazwa zawiera __, wpisać w ten sam sposób na liście tools: agenta — taki wpis dodaje teraz wyłącznie narzędzia tego serwera. Reguły odmowy i pytania o zgodę dla serwera, którego znormalizowana nazwa zawiera podwójny podkreślnik, znów działają. Opisy narzędzi i instrukcje serwerów z własnych serwerów MCP firmy Anthropic pod adresem api.anthropic.com trafiają do Claude w całości, zamiast być obcinane do 4 096 znaków. Konektory sesji chmurowych i Remote Control domyślnie negocjują protokół MCP 2026-07-28 w instalacjach, które nie pobierają żadnych flag (MCP_PROTOCOL_NEGOTIATION=legacy wyłącza to zachowanie), żądania do proxy konektorów claude.ai oraz serwerów MCP hostowanych przez Anthropic nie podążają już za przekierowaniami HTTP, MCP OAuth wysyła teraz skonfigurowane wartości headers i headersHelper, pusty .mcp.json nie jest już zgłaszany jako nieprawidłowy, a serwery o nazwach constructor lub prototype nawiązują połączenie. Polecenie działające w sandboxie nie może już zapisywać danych w folderze --plugin-dir ani uzyskiwać dostępu do zabronionej ścieżki przez dowiązanie symboliczne, monity dotyczące rm nie pojawiają się już dla skryptu powłoki -c, który nie uruchamia rm, a polecenie rm konstruowane w czasie wykonywania wewnątrz skryptu, którego Claude Code nie może odczytać, wywołuje monit tylko przy CLAUDE_CODE_STRICT_INLINE_SHELL_RM_PROMPT=1.²⁷¹

Hooks i mody. Hooks UserPromptSubmit uruchamiają się przed rozwinięciem skill lub niestandardowego polecenia ukośnikowego, dzięki czemu hook blokujący prompt zatrzymuje również osadzone w nim polecenia powłoki, a własny hook UserPromptSubmit zapisany w metadanych front matter danej skill uruchamia się po raz pierwszy dla promptu następującego po tym, który ją wywołał. Hook pluginu, któremu nie można przekazać akcji lub który nie może zwrócić odpowiedzi, odrzuca teraz akcję, zamiast przepuszczać ją dalej; jeśli narzędzie już się wykonało, jego wynik zostaje wstrzymany. W modach hook turn.start odbiera również powiadomienia o turach subagents i członków zespołu (e.agentId pozwala ich rozróżnić), skill.prompt otrzymuje metadane front matter danej skill, jej źródło, nazwę pluginu i ścieżkę pliku (dokumentacja referencyjna modów datuje te zmiany na v2.1.299), $.prompt.media pozwala hookowi prompt.submit moda z ustawień zarządzanych odczytać załączony obraz lub dokument, $.session.identity() informuje o sposobie zalogowania sesji, Text przyjmuje size, weight, mono i tabular, a Box — nazwane poziomy odstępów (bold jest przestarzałe i zastępuje je weight), session.append zyskuje tryb queue, a agent.spawn uruchamia się dla wznowionego subagent lub członka zespołu z ustawionym resume. Mody wyłączone zdalnie są usuwane z pamięci między turami, a /plugin i claude plugin validate wskazują hooks pominięte w środowiskach, w których organizacja zarządza Claude Code (zob. Mody).²⁷¹²⁷² Polecenia, interfejsy i działanie. /usage ostrzega przed poziomem wysiłku max, przepływami pracy, stale dołączanym kontekstem i dużymi wynikami narzędzi. W widoku agenta /effort i /fast określają ustawienia początkowe nowych sesji, samo /model, /effort lub /fast otwiera okno wyboru, a panel podglądu pokazuje wiersz trybu bezpiecznego dla sesji uruchomionych z --safe-mode. Tryb planowania wyświetla jednorazową informację, gdy nie będzie pytać przed większością zmian, ponieważ dostępne jest pomijanie kontroli uprawnień. claude plugin eval przyjmuje --disallow-tools oraz pole przypadku testowego disallowed_tools, a przebieg zakończony błędem API otrzymuje wynik 0 i powoduje niezaliczenie zestawu testów. claude self-hosted-runner orchestrator --shutdown-drain-sec daje trwającym operacjom odpytywania i hooks uruchamiającym procesy czas na zakończenie po otrzymaniu SIGTERM. Przy korzystaniu z bramy aplikacji Claude ustawienie CLAUDE_CODE_ATTRIBUTION_HEADER=0 w env polityki code lub cli usuwa blok informacji o pochodzeniu. W sesjach chmurowych Cowork hook PermissionRequest nie może już zatwierdzać poleceń powłoki ani subagents w trybie automatycznym, a działanie Claude in Chrome na zatwierdzonej stronie, oznaczone przez klasyfikator bezpieczeństwa, wymaga potwierdzenia użytkownika zamiast zostać odrzucone. Polecenie wznowienia wyświetlane przy wyjściu wskazuje sesję za pomocą identyfikatora; /btw w sesjach nieinteraktywnych przekracza limit czasu po 11 minutach; sesja lokalna może obserwować 25 opublikowanych artefaktów zamiast dotychczasowych 10; a komunikat o zabezpieczeniach cybernetycznych nie prosi już o zgłoszenie do Cyber Verification Program.²⁷¹

Poprawki, o których warto wiedzieć. Strumienie korzystające z niestandardowego ANTHROPIC_BASE_URL czekają na dane 300 sekund zamiast przerywać po 180; żądania do Anthropic dotyczące flag funkcji, uruchamiania, trybu szybkiego, profilu i ustawień zarządzanych przez serwer nie zawierają już klucza API bramy zewnętrznego dostawcy; /usage i wiersz stanu nie pokazują już zużycia przekraczającego 100%; zaplanowane zadania i pętle nie uruchamiają się ponownie po każdej turze podczas powtarzającej się godziny przy przejściu z czasu letniego na zimowy; zużycie pamięci nie rośnie już bez ograniczeń przy --debug ani wtedy, gdy proces nadrzędny przestaje odczytywać stderr; SendMessage odnajduje subagenta po nazwie po ponownym uruchomieniu; Read obsługuje pliki UTF-16LE ze znacznikiem kolejności bajtów, a Write odmawia cichej konwersji plików Windows-1252, Shift-JIS, GBK lub UTF-16BE na UTF-8; w systemie Windows hooks PreToolUse i PermissionRequest, które nie określają powłoki, blokują wywołanie przy braku Git for Windows, zamiast dopuszczać je mimo błędu.²⁷¹

Nowości w v2.1.293-v2.1.296

Między 7 a 9 października 2026 ukazały się cztery wydania. W npm latest i next wskazują 2.1.296; stable przechodzi z 2.1.285 na 2.1.287.²³⁸ Najważniejszą nowością jest model Claude Haiku 5.5, który pojawia się w v2.1.293 jako model wybierany przez haiku w Anthropic API (zob. Dostępne modele). Jeśli logowanie do bramy aplikacji Claude odbywa się przy użyciu ustawień zarządzanych, należy zaktualizować program do v2.1.296: ta wersja usuwa regresję z v2.1.295, która ignorowała zapisane logowanie do bramy, gdy forceLoginMethod miało wartość gateway, a forceLoginGatewayUrl nie było ustawione.

v2.1.296 (9 października). W /cost, wierszu stanu, --max-budget-usd i zestawieniach kosztów SDK odczyty z pamięci podręcznej Sonnet 5.5 są wyceniane na 0,10 USD za milion tokenów zamiast dotychczasowych 0,20 USD. Domyślny limit opisów narzędzi MCP wysyłanych na początku oraz instrukcji serwera MCP rośnie z 2 048 do 4 096 znaków. Metadane frontmatter subagenta i definicje --agents przyjmują autoCompactWindow, dzięki czemu subagent może automatycznie skompaktować kontekst wcześniej niż główna rozmowa. CLAUDE_CODE_WORKFLOW_SUBAGENT_MODEL uruchamia wszystkich agentów przepływów pracy z jednym modelem, podczas gdy pozostałe subagents zachowują własne, a CLAUDE_CODE_OVERLOADED_RETRY_MAX_DELAY_MS ustawia dłuższe maksymalne opóźnienie między ponowieniami po błędzie 529. Narzędzie Read przyjmuje allow_large, dzięki czemu Claude może jednym wywołaniem odczytać plik tekstowy przekraczający zwykły limit rozmiaru, jeśli w kontekście jest miejsce. Hooks PreToolUse z ustawień zarządzanych, które odmawiają wywołania narzędzia za pomocą "continue": false", oraz zarządzane hooks prompt, które je blokują, kończą teraz także turę. --debug wskazuje nierozpoznane pola frontmatter w plikach niestandardowych agentów i zapisuje dla każdego hooka polecenia jego polecenie, plugin, wynik oraz czas trwania. Brama aplikacji Claude zyskuje klucz code w managed.policies[], z takimi samymi ustawieniami jak cli, stosowanymi również na karcie Code w Claude Desktop. Tura lub polecenie ! rozpoczęte w chwili, gdy ← przenosi sesję do tła, są teraz zatrzymywane, zamiast kończyć się poza widokiem użytkownika. Dokumentacja uwzględnia już dwie z tych zmian: dokumentacja referencyjna hooks przypisuje wiersze --debug dla poszczególnych hooks do v2.1.296, a dokumentacja bramy aplikacji Claude opisuje klucz polityki code; do 14 października autoCompactWindow i CLAUDE_CODE_OVERLOADED_RETRY_MAX_DELAY_MS trafiły do dokumentacji subagents i zmiennych środowiskowych; na dzień 14 października 2026 CLAUDE_CODE_WORKFLOW_SUBAGENT_MODEL pozostaje opisane wyłącznie w informacjach o wydaniu.^238240270272

v2.1.295 (8 października). Hooks poleceń i HTTP przyjmują onFailure: "block": hook, który nie może się uruchomić, przekracza limit czasu lub kończy się nieoczekiwanym kodem, blokuje działanie zamiast je przepuszczać (zob. Protokół wejścia/wyjścia hooks). CLAUDE_CODE_RETRY_WATCHDOG_MAX_WAIT_MS ogranicza czas oczekiwania na ustąpienie błędów 429 i 529 w trybie ponawiania bez nadzoru. Subagents wstępnie wczytują najwyżej 32 skills z pola skills, a opisy narzędzi MCP wczytywane przez wyszukiwanie narzędzi są obcinane przy 16 384 znakach zamiast przy 2 048. forceLoginMethod: "gateway" i forceLoginGatewayUrl działają teraz we własnych ustawieniach użytkownika na komputerze bez ustawień zarządzanych, więc /login otwiera logowanie do tej bramy — konfigurację tę opisuje już dokumentacja bramy; każdy serwer nadrzędny bramy przyjmuje opcjonalną listę models, z * jako symbolem wieloznacznym, a serwery nadrzędne w chmurze respektują timeouts.upstream_ttfb_ms. Terminale implementujące Program Status Protocol (OSC 7501) mogą pokazywać, czy Claude Code pracuje, czeka na użytkownika, czy już zakończył pracę. Żądania w tle kierowane przez bramę aplikacji Claude korzystają z Haiku 4.5 zamiast modelu sesji, jeśli brama go udostępnia. Żądanie do modelu [1m], którego parametr beta context-1m zostanie odrzucony przez bramę, Bedrock, Vertex lub Foundry, jest ponawiane bez tego parametru zamiast kończyć się błędem. Ctrl+C przy bezczynnym znaku zachęty podłączonej sesji działającej w tle nie narusza oczekującego wybudzenia /loop, więc dwukrotne naciśnięcie odłącza sesję, a pętla działa dalej; Esc ją zatrzymuje. Konektory claude.ai domyślnie negocjują protokół MCP 2026-07-28 w instalacjach, które nie pobierają flag. /copy oferuje cytowany tekst, claude -p wypisuje na stderr, na co czeka po ostatniej turze, a modyfikacje zyskują $.ui.notify. Wyszukiwanie w internecie i oceny hooks agent nie trwają już znacznie dłużej przy poziomach wysiłku xhigh i max.²³⁸²⁴⁰

v2.1.294 (8 października). Dwie poprawki dotyczą hooks prompt i agent zapisanych w formie instrukcji: hook taki jak „Blokuj polecenia, które…” nie zezwala już na to, co powinien blokować, a hooks Stop i SubagentStop, takie jak „Kontynuuj, jeśli kompilacja się nie powiedzie”, są oceniane tak, by Claude rzadziej kończył pracę przedwcześnie.²³⁸

v2.1.293 (7 października). Claude Haiku 5.5 (claude-haiku-5-5) jest domyślnym modelem Haiku w Anthropic API: kontekst 1 mln tokenów, 0,10/0,50 USD za milion tokenów, 0,50/2,50 USD dla promptów przekraczających 100 tys. tokenów. Dane subagentStatusLine zyskują pole agentType, dzięki czemu skrypt wiersza stanu może rozróżniać niestandardowe typy subagents; modyfikacje zyskują isDeferred w $.tool.register. Wycofano dwie zmiany: komunikat odmowy w trybie automatycznym z v2.1.281, który informował Claude, że odmowa dotyczy rezultatu, a nie tylko konkretnego polecenia, oraz poprawkę z v2.1.290 dotyczącą utraty wybudzenia /loop po ponownym uruchomieniu kontenera w sesji chmurowej — taka sesja znów pozostaje uśpiona. Ponadto: Claude nie traktuje już po kompaktowaniu swoich ostatnich działań sprzed kompaktowania jako wykonanych; połączenie HTTP MCP nie przechowuje już wszystkich wysłanych żądań aż do zamknięcia; claude purge wyświetla listę elementów, których nie udało się usunąć, i kończy się kodem 1 zamiast zatrzymywać się bez komunikatu; synchronizacja skills z claude.ai sprawdza aktualizacje co 40 minut zamiast co 10, gdy żadna sesja nie jest używana; a podczas uruchamiania w planach Team i Enterprise polityka oraz ustawienia zarządzane są pobierane wcześniej, z ponowieniem zawieszonego żądania po 3 sekundach.²³⁸²⁴⁰

Nowości w v2.1.288-v2.1.292

Między 2 a 6 października 2026 ukazało się pięć wydań. W npm latest i next wskazują 2.1.292; stable pozostaje przy 2.1.285.²³⁴ W przypadku korzystania z 2.1.288, 2.1.289 lub 2.1.290 należy zaktualizować program: v2.1.291 usuwa regresję z 2.1.288, która mogła powodować utratę ostatnich wiadomości sesji przy zamykaniu, oraz regresję z 2.1.290, przez którą sesje chmurowe mogły gubić odpowiedzi na prośby o uprawnienia.²³⁵ v2.1.292 (6 października). Ustawienie CLAUDE_CODE_OVERLOADED_RETRY_BASE_DELAY_MS pozwala wydłużyć bazowy czas oczekiwania przed ponowieniem żądania odrzuconego z powodu przeciążenia (529); dokumentacja zmiennych środowiskowych podaje teraz wartość domyślną, 500 ms, oraz dopuszczalny zakres, od 500 do 32000. Narzędzie Agent przyjmuje parametr effort, dzięki czemu Claude może uruchomić subagenta z żądanym poziomem wysiłku; dokumentacja subagents opisuje teraz ten parametr przekazywany przy każdym wywołaniu, który zastępuje pole w metadanych frontmatter i pozostaje aktywny po wznowieniu subagenta, przy czym CLAUDE_CODE_EFFORT_LEVEL ma pierwszeństwo przed oboma ustawieniami. claude plugin install --marketplace <source> dodaje marketplace i instaluje z niego plugin jednym poleceniem powłoki. Lokalne serwery MCP (stdio) domyślnie negocjują teraz protokół 2026-07-28 we wszystkich instalacjach, także w Bedrock, Vertex i Foundry; można z tego zrezygnować przez MCP_PROTOCOL_NEGOTIATION=legacy. Dokumentacja MCP informuje teraz, że serwery stdio domyślnie otrzymują żądanie użycia tej wersji protokołu. Nazwy agentów mają limit 256 znaków: dłuższa nazwa jest odrzucana, dłuższa wartość name w pliku skill lub plugin jest ignorowana, a dokumentacja subagents podaje teraz limit pola name; plik subagenta z dłuższą nazwą jest pomijany, a błąd trafia do dziennika debugowania. Poprawka bezpieczeństwa zapobiega pomijaniu monitu przy odczycie plików ze ścieżek sieciowych (UNC) przez zatwierdzenia hooks PreToolUse i tryb automatyczny. Mody zyskują prompt.autocomplete, buforowanie promptów w $.model.complete oraz agentów przepływu pracy w agent.spawn, a claude plugin test kończy się teraz niepowodzeniem, gdy odpowiedź atrapy jest odmową. Na dzień 6 października 2026 pozostałe zmiany były opisane wyłącznie w informacjach o wydaniu.^236237240

v2.1.290 (5 października). Limit interaktywnych wywołań WebSearch odnawia się w tempie 100 wywołań na godzinę (CLAUDE_CODE_WEB_SEARCH_REFILLS_PER_HOUR; 0 wyłącza odnawianie), zamiast wyczerpywać się po 200 wywołaniach. claude attach i claude logs akceptują fragment nazwy sesji. /claude-api managed-agents-onboard <url> przekształca stronę opisującą wzorzec Managed Agents w pliki ant apply, a /claude-api managed-agents-onboard <quickstart-name> tworzy szablon szybkiego startu Console, taki jak deep-researcher, przy użyciu CLI ant. Zaostrzono kilka ustawień domyślnych: ustawienia projektu nie mogą już włączać Claude w Chrome, pliki .claude/settings.json i .claude/settings.local.json w repozytorium nie mogą już ustawiać CLAUDE_CODE_DISABLE_ATTACHMENTS, pyright i więcej wariantów ps wymagają zgody przed uruchomieniem, a plik ustawień zarządzanych wskazujący poza folder tych ustawień powoduje wyświetlenie ostrzeżenia. WebFetch informuje teraz, jaka część strony przekraczająca 100 000 znaków nie została odczytana, i przyjmuje parametr offset, aby kontynuować odczyt; wcześniej ten tekst był pomijany bez powiadomienia. CLAUDE_CODE_DISABLE_NONESSENTIAL_TRAFFIC pomija również wstępne nawiązywanie połączeń podczas uruchamiania, a CLAUDE_CODE_USER_DIALOG_TIMEOUT_MS=5m nie jest już interpretowane jako 5 ms: wartości z przyrostkiem jednostki powodują użycie ustawienia dialogExpiry.²³⁵²³⁷

v2.1.290, zespoły i bramy. Strona zatwierdzania logowania bramy aplikacji Claude zyskuje przycisk Odmów, a minimalna obsługiwana wersja PostgreSQL spada z 14 do 11. Na runnerach utrzymywanych we własnej infrastrukturze claude --environment <id> tworzy sesję przez bieżące API Sessions. claude --teleport i /teleport odrzucają stash, który usunąłby pliki z folderu zastępującego śledzony plik o tej samej nazwie, a przekaźnik --channels ignoruje powtórzony identyfikator odpowiedzi, zamiast zatwierdzać inny monit. W Slack !fast przełącza wątek w tryb szybki, a !fast off przywraca poprzedni tryb. VS Code domyślnie wyświetla znaczniki czasu wiadomości (można je wyłączyć ustawieniem Claude Code: Pokaż znaczniki czasu wiadomości).²³⁵

v2.1.289 (3 października). Mody zyskują agent.spawn dla członków zespołu, jeden identyfikator agenta wspólny dla zdarzeń hooks w plugins oraz stany bezczynności i oczekiwania w $.agent.list(); claude plugin validate nie pomija już pluginu, którego folder zawiera również manifest marketplace; usunięto też dwie luki w regułach odmowy Bash przy automatycznym zezwalaniu w piaskownicy.²³⁵²³⁷

v2.1.288 (2 października). claude project purge to teraz claude purge; poprzednia nazwa nadal działa i wyświetla stosowną informację. Limit czasu poleceń w tle obowiązuje tylko w sesjach bez nadzoru (-p, Agent SDK, CI, chmura). /code-review --max-findings <n>|all zmienia limit wykrytych problemów do momentu użycia --max-findings default. /autocompact zapisuje swoje okno osobno dla każdego modelu. CLAUDE_CODE_DISABLE_STRUCTURED_OUTPUTS wyłącza ustrukturyzowane odpowiedzi dla Mantle lub bram, które je odrzucają. Reguły przypisane do ścieżek i zagnieżdżone pliki CLAUDE.md są wczytywane przy użyciu Write i Edit, a nie tylko Read. Serwery językowe przekraczają limit czasu po 60 sekundach (requestTimeout ustawiane osobno dla każdego serwera), zamiast zawieszać się bez końca. W trybie automatycznym rozmowa zbyt długa dla klasyfikatora po stronie klienta jest kompaktowana, zamiast powodować wyświetlanie monitu przy każdym wywołaniu narzędzia; klasyfikator po stronie klienta ignoruje też przypięcie ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL wskazujące Claude Sonnet 5.5 lub Opus 5.5 i używa zamiast tego Claude Sonnet 5. Mody zyskują $.ui.selection(), sesje w chmurze bez CLI GitHub otrzymują wbudowane gh api, a naciśnięcie strzałki w górę w pustym polu promptu przywraca szkic usunięty przez Ctrl+C.²³⁴²³⁷

Nowe polecenia w v2.1.105–v2.1.114¹⁴⁶¹⁵⁰

Podsumowanie sesji (v2.1.108+)

Nowa funkcja na poziomie sesji, która przypomina kontekst po powrocie do wstrzymanej sesji. Jest domyślnie włączona; można ją wyłączyć przez /config lub CLAUDE_CODE_ENABLE_AWAY_SUMMARY=0. Model może również wywoływać wbudowane polecenia z ukośnikiem (/init, /review, /security-review) za pomocą narzędzia Skill — rozszerza to wzorzec subagent/skill.¹⁴⁶

Powiadomienia push (v2.1.110+)

Gdy w konfiguracji Remote Control włączono opcję „Wysyłaj powiadomienia push, gdy Claude zdecyduje”, Claude może teraz według własnego uznania wysyłać powiadomienia push na urządzenia mobilne za pomocą nowego narzędzia do powiadomień push. Funkcja współpracuje z istniejącym interfejsem Remote Control na urządzeniach mobilnych i w przeglądarce.¹⁴⁶ /context, /exit i /reload-plugins działają teraz również z poziomu klientów Remote Control.

Narzędzie Windows PowerShell (v2.1.111+, stopniowe wdrażanie)

W Claude Code stopniowo udostępniane jest natywne narzędzie Windows PowerShell. W systemach Linux/macOS można je włączyć przez CLAUDE_CODE_USE_POWERSHELL_TOOL=1 (wymaga pwsh w PATH). W systemie Windows ta sama zmienna służy do włączania i wyłączania narzędzia podczas wdrażania.¹⁴⁶

Automatyczne zatwierdzanie w trybie uprawnień (v2.1.119+). Polecenia narzędzia PowerShell mogą teraz być automatycznie zatwierdzane w trybie uprawnień tak samo jak polecenia Bash. Reguły zezwalające, takie jak PowerShell(Get-*:*), oraz istniejąca składnia wzorców pozwalają teraz pomijać monit dla operacji tylko do odczytu, zapewniając taką samą wygodę obsługi, z jakiej zespoły korzystają już w systemach Linux/macOS.¹⁵²

Ograniczenie uprawnień: Bash tylko do odczytu (v2.1.111+)

Wzorce poleceń Bash służących wyłącznie do odczytu, z argumentami zawierającymi symbole wieloznaczne (np. ls *.ts, cat src/*.md), oraz polecenia zaczynające się od cd <project-dir> && nie wywołują już prośby o uprawnienia.¹⁴⁶ W połączeniu z /less-permission-prompts oznacza to znacznie mniej przerw w codziennej pracy.

Śledzenie rozproszone (v2.1.110+)

SDK oraz sesje bez interfejsu odczytują teraz ze środowiska TRACEPARENT i TRACESTATE, co pozwala włączyć uruchomienia Claude Code do śladów rozproszonych. W połączeniu z OTEL_LOG_RAW_API_BODIES=1 (v2.1.111+) umożliwia to rejestrowanie pełnych treści żądań i odpowiedzi API jako zdarzeń w dziennikach OpenTelemetry na potrzeby debugowania.¹⁴⁶

Dystrybucja natywnego pliku binarnego (v2.1.113+)¹⁵⁰

Wersja v2.1.113 zmienia sposób uruchamiania CLI: claude uruchamia teraz natywny plik binarny Claude Code za pośrednictwem opcjonalnej zależności właściwej dla danej platformy, zamiast uruchamiać dołączony JavaScript. Polecenia instalacji i aktualizacji pozostają bez zmian, a zespoły nie muszą modyfikować skryptów wdrożeniowych.

Skróty edytora promptów (v2.1.113+)¹⁵⁰

Edytor promptów zyskuje nawigację w stylu readline podczas wprowadzania tekstu wielowierszowego oraz przewijanie obszaru widoku w trybie pełnoekranowym:

Limit czasu bezczynności subagents (v2.1.113+)¹⁵⁰

Jeśli subagents przestaną odpowiadać w trakcie przesyłania strumienia, po 10 minutach kończą teraz działanie z czytelnym komunikatem o błędzie, zamiast pozostawać w zawieszeniu bez żadnego sygnału. Warto połączyć tę funkcję z CLAUDE_STREAM_IDLE_TIMEOUT_MS (v2.1.84+), aby wykrywać więcej przypadków zawieszonych procesów podczas strumieniowej komunikacji przez API.

Poprawka stabilności w v2.1.114¹⁵⁰

Wersja v2.1.114 (18 kwietnia 2026) zawiera jedną poprawkę: okno dialogowe uprawnień mogło ulec awarii, gdy członek zespołu agentów prosił o uprawnienie do użycia narzędzia. W przypadku korzystania z Agent Teams należy zaktualizować oprogramowanie.

Oznaczanie treści: znaki wodne w tekście i metadane C2PA w plikach (sierpień 2026)

Anthropic ogłosiło wprowadzenie oznaczeń czytelnych maszynowo dla treści generowanych przez Claude, w związku z art. 50 unijnego aktu w sprawie sztucznej inteligencji (obowiązującym od 2 sierpnia 2026 w odniesieniu do nowo wprowadzanych systemów AI). System ma dwa elementy: niewidoczny statystyczny znak wodny w generowanym tekście oraz podpisane metadane pochodzenia — zgodne z otwartym standardem C2PA — w generowanych plikach, takich jak .svg, .png i .jpg.²⁵²²⁰⁴ Nagłówki zacierają istotny szczegół: oba elementy są wdrażane według tego samego harmonogramu dla modeli. Jak podaje strona pomocy, „modele Claude wprowadzone 2 sierpnia 2026 lub później będą obsługiwać oznaczenia czytelne maszynowo od dnia premiery” — modele wprowadzone przed tą datą, czyli cała ówczesna oferta (Fable 5, Opus 5, Sonnet 5, Haiku 4.5), podlegają okresowi przejściowemu przewidzianemu w prawie UE, a Anthropic „pracuje nad dodaniem obsługi oznaczeń również do tych modeli”.²⁰⁴

Ta lista pochodzi z sierpnia. Fable 5.1 (1 września), Opus 5.5 (22 września) i Sonnet 5.5 (28 września) pojawiły się po dacie granicznej, więc zgodnie z tą zasadą powinny obsługiwać oznaczenia od premiery; informacje o premierze Fable 5.1 wymieniają pochodzenie treści wśród nowości, natomiast strona modelu i przewodnik migracji Opus 5.5 oraz strona modelu i opis nowości Sonnet 5.5 nie wspominają o oznaczeniach.^241222230 Treści generowane przez modele sprzed sierpnia nie zawierają oznaczeń — ani tekst, ani pliki; treści z nowszych modeli będą je zawierać we wszystkich miejscach dostępu — Claude Platform (API), claude.ai, Claude Code, Claude Cowork, Claude Tag oraz bramkach chmurowych — ponieważ oznaczanie odbywa się na poziomie modelu. Warto wyraźnie wskazać wynikający z tego wniosek, bo w jednym z szeroko rozpowszechnianych wątków przedstawiono go odwrotnie: zmiany stylu lub zachowania zauważone w którymkolwiek z modeli sprzed sierpnia nie mogą wynikać ze znakowania wodnego, ponieważ oznaczanie nie jest w nich aktywne.

Jak to działa: jest to wariant SynthID-Text firmy Google DeepMind. Znak wodny zmienia „źródło losowości wykorzystywanej przy wyborze słów”, gdy Claude wybiera między semantycznie równoważnymi opcjami — bez dodawania znaków i bez późniejszego przetwarzania, a według wewnętrznych testów Anthropic „znakowanie wodne nie wpływa na treść, poziom kreatywności ani czytelność”.²⁵²

Co będzie istotne dla użytkowników Claude Code: znak wodny w kodzie występuje tylko w nielicznych miejscach. Działający kod pozostawia niewiele miejsca na dowolność, więc oznaczenie skupia się tam, gdzie istnieje swoboda wyboru — w komentarzach i nazewnictwie — co Anthropic określa jako „znikomy wpływ na faktycznie wygenerowany kod”.²⁵² Trwałość oznaczeń ma charakter probabilistyczny i różni się w zależności od elementu systemu: w przypadku tekstu drobne zmiany „prawdopodobnie nie usuną całkowicie znaku wodnego”, całkowite przepisanie go usunie, a tłumaczenie wykonane przez Claude otrzyma własne, nowe oznaczenie; w przypadku metadanych plików konwersja formatu, ponowny zapis i zrzuty ekranu mogą usunąć podpis C2PA.²⁰⁴ Planowane jest API do wykrywania oznaczeń; pozytywny wynik wskazuje, że „Claude prawdopodobnie uczestniczyło na pewnym etapie w tworzeniu treści”, i wyraźnie nie pozwala odróżnić „Claude napisało ten tekst” od „Claude gruntownie zredagowało ten tekst” — a zgodnie ze stroną pomocy również brak oznaczenia niczego nie dowodzi. Nie wspomniano o możliwości rezygnacji z oznaczeń w żadnym planie dla klientów.²⁵²²⁰⁴

Ile kosztuje Claude Code?

Zrozumienie i kontrolowanie kosztów ma kluczowe znaczenie dla zrównoważonego korzystania z Claude Code. Warto również zapoznać się z sekcją Wybór modelu, aby poznać możliwości modeli, oraz z sekcją Ramy decyzyjne, aby dobrać odpowiedni model do danego zadania.

Wyświetlanie kosztów

> /cost

Dane wyjściowe:

Total cost:            $0.55
Total duration (API):  6m 19.7s
Total duration (wall): 6h 33m 10.2s
Total code changes:    247 lines added, 89 lines removed

Użytkownicy subskrypcji widzą w /cost zestawienie według modeli i trafień w pamięci podręcznej, które dokładnie pokazuje, jakie modele zużyły tokeny i jaka część danych została dostarczona z pamięci podręcznej (v2.1.92+).¹³⁷

Stawki umowne zamiast ceny katalogowej (modelPricing, zarządzane, v2.1.243+): organizacje, które wynegocjowały stawki dla poszczególnych modeli lub mnożnik rabatowy, mogą wdrożyć je jako zarządzane ustawienie modelPricing. Wówczas /cost, wiersz stanu oraz dane telemetryczne dotyczące kosztów używają tych stawek zamiast ceny katalogowej, dzięki czemu kwoty widoczne dla programistów odpowiadają faktycznym wydatkom organizacji.²⁵⁰ Od wersji v2.1.271 mnożnik może również przekraczać 1 — maksymalnie do 10 — w organizacjach, które naliczają zespołom wewnętrznym stawki z marżą.²¹⁶

Wiersz pamięci podręcznej promptów dla sesji (v2.1.251+): /cost dodaje dla sesji wiersz pamięci podręcznej promptów — współczynnik trafień, chybienia, ponownie zapisane tokeny oraz informację, czy pamięć podręczna jest rozgrzana, czy zimna — wraz z odpowiadającym mu obiektem prompt_cache dla skryptów wiersza stanu. Obiekt pojawia się po pierwszej odpowiedzi API w głównej konwersacji, nie uwzględnia żądań subagentów i jest obliczany na podstawie liczby tokenów pamięci podręcznej w odpowiedziach API, dzięki czemu działa u każdego dostawcy. /usage pokazuje te same statystyki w wierszu Prompt cache (main).²⁰⁶²⁰⁹ Od wersji v2.1.260 wiersz /cost i obiekt prompt_cache w wierszu stanu wskazują również prawdopodobną przyczynę chybień pamięci podręcznej — na przykład zmianę definicji narzędzi lub promptu systemowego albo bezczynność sesji przekraczającą TTL pamięci podręcznej.²¹²

Ruch agentów nie zaburza już ich własnego prefiksu pamięci podręcznej (v2.1.265): dwie poprawki usuwają wycieki pamięci podręcznej promptów w delegowanej pracy. Wznowienie subagenta uruchomionego na pierwszym planie nie zmienia już jego listy narzędzi ani prefiksu promptu systemowego, a członkowie zespołu agentów i wznowione subagenty nie przenoszą już kontekstu hooka SubagentStart ani wstępnie załadowanych skills poza prefiks promptu w kolejnych turach. Oba błędy uniemożliwiały ponowne użycie pamięci podręcznej promptów — prefiks się zmieniał, więc wszystko po nim było ponownie wysyłane jako niebuforowane dane wejściowe — właśnie w długich sesjach agentowych, w których ekonomia pamięci podręcznej ma największe znaczenie (jest to ten sam rodzaj błędu, który v2.1.260 naprawiła w turach wywołań narzędzi Fable 5.1).²¹⁵

Pakiet stabilizujący pamięć podręczną w v2.1.267: jedno wydanie, około dziesięciu poprawek i ten sam rodzaj błędu — coś przepisywało prefiks promptu w trakcie konwersacji, przez co wszystko po nim było ponownie wysyłane jako niebuforowane dane wejściowe. Wznowione sesje nie przepisują już list narzędzi, nie renderują ponownie opisów narzędzi ani nie przepisują wcześniejszych komunikatów narzędzi MCP przed ponownym połączeniem ich konektorów; przełączanie modeli za pomocą /model nie wysyła już ponownie każdej definicji narzędzia (tekst dotyczący autorstwa commitów i PR-ów jest teraz przekazywany jako notatka w konwersacji, aktualizowana przy zmianie modelu); subagenty i sesje uruchomione z --system-prompt lub --append-system-prompt zapisują prompt systemowy oraz definicje narzędzi tylko raz; natomiast narzędzia MCP i plugins dołączane w trakcie sesji trafiają do sesji bez ToolSearch jako definicje odroczone, zamiast powodować przepisanie listy narzędzi. Pakiet rozszerza poprawki z wersji v2.1.260 i v2.1.265 na wznawianie, przełączanie modeli i ponowne łączenie z MCP.²¹⁶

v2.1.273 zachowuje ciągłość wątku: /login, /upgrade i /extra-usage odrzucały wcześniejsze rozumowanie z konwersacji, co wymuszało pełne przepisanie pamięci podręcznej promptów przy następnym żądaniu.²¹⁷

v2.1.277 usuwa trzy kolejne wycieki prefiksu: w sesjach kontynuowanych po /clear (ponowne uruchomienie, --continue, --resume) brakowało części pierwszej wiadomości, gdy hook SessionStart zwracał dane wyjściowe, co powodowało całkowite chybienie pamięci podręcznej promptów; wznowione subagenty i członkowie zespołu ponownie renderowali załadowane przez siebie definicje narzędzi MCP, co zaburzało pamięć podręczną promptów danego agenta; ponadto załączniki zapisane wcześniej w konwersacji były ponownie renderowane po wznowieniu lub ponownym uruchomieniu, co usuwało rozszerzone rozumowanie i powodowało chybienie pamięci podręcznej promptów. To ten sam rodzaj błędu co w pakietach v2.1.265–267 — coś przepisywało prefiks, a wszystko po nim było ponownie wysyłane bez użycia pamięci podręcznej — teraz poprawiony również w przypadku danych wyjściowych SessionStart, definicji MCP wznowionych agentów oraz zapisanych załączników.²¹⁹

v2.1.280 dodaje dwie kolejne poprawki: zmiana modelu dokonana z poziomu aplikacji hosta (Claude Desktop, VS Code, SDK) podczas pracy Claude nie powoduje już chybienia pamięci podręcznej promptów przy następnym prompcie, a wznowiony subagent odgałęzienia ponownie wysyła listę narzędzi używaną pierwotnie, zamiast tworzyć ją od nowa, co wcześniej zaburzało pamięć podręczną promptów tego agenta.²²⁰

v2.1.281 dodaje trzy kolejne poprawki: sesja wznowiona po ponownym uruchomieniu w czasie oczekiwania na potwierdzenie uprawnień nie wysyła już innej historii niż wcześniej, co od tego momentu zaburzało pamięć podręczną promptów; serwer MCP, który rozłączy się w trakcie konwersacji lub nadal łączy się po wznowieniu, nie powoduje już utraty pamięci podręcznej, gdy wyszukiwanie narzędzi jest wyłączone (na przykład za serwerem proxy lub bramą); wznowione sesje nie wysyłają też ponownie wcześniejszych tur w zmienionej postaci, co mogło sprawić, że API pomijał wcześniejsze rozumowanie z konwersacji.²²⁴

Plany subskrypcyjne

Limity szybkości (sierpień 2025): Anthropic wprowadził tygodniowe limity szybkości dla płatnych subskrybentów. Subskrybenci planu Max mogą wykupić dodatkowe użycie ponad limit szybkości według standardowych stawek API.¹⁴

Podwojenie limitów szybkości (6 maja 2026): podczas wydarzenia Code with Claude SF firma Anthropic podwoiła pięciogodzinne limity szybkości Claude Code w planach Pro, Max, Team oraz Enterprise rozliczanych według stanowisk, zniosła obniżenie limitów w godzinach szczytu na kontach Pro i Max oraz „znacznie” podniosła limity szybkości API dla modeli Claude Opus. Zabezpieczeniem tej przepustowości jest umowa dotycząca SpaceX Colossus 1: „ponad 300 megawatów nowej mocy (przeszło 220 000 układów NVIDIA GPU) w ciągu miesiąca”.¹⁵⁷

Tygodniowe limity od 14 września 2026 (ogłoszone 29 sierpnia): tymczasowe zwiększenie tygodniowego limitu o 50%, obowiązujące od majowej podwyżki, kończy się 14 września. Zastąpi je stałe zwiększenie o 25% względem poziomu sprzed majowej podwyżki w planach Pro, Max, Team oraz Enterprise rozliczanych według stanowisk. Według wyliczeń samej firmy Anthropic: „W porównaniu z obecnym poziomem oznacza to obniżenie tygodniowych limitów Claude Code o 17%”. Jeśli obecny tygodniowy limit wynosi 150 jednostek, 14 września spadnie do 125. Ogłoszenie nie dotyczy limitów pięciogodzinnych; majowe podwojenie pozostaje w mocy. Jeżeli uruchamiane są długie sesje bez nadzoru, warto już teraz przygotować się na niższy limit: najważniejsze mechanizmy kontroli to przełącznik automatycznej kontynuacji po zresetowaniu limitu (v2.1.234) oraz /usage.²¹³

Ceny tokenów API (październik 2026)^1144222239

Dla użytkowników rozliczanych za API ceny za milion tokenów wynoszą:

Cena kontekstu 1M (kwiecień 2026): Opus 4.7, Opus 4.6, Sonnet 4.6 i Mythos Preview oferują kontekst 1M w standardowych stawkach za MTok — bez dopłaty za długi kontekst.¹⁴⁸ To niedawne ujednolicenie; starsze informacje o dwukrotnie wyższej cenie danych wejściowych i półtorakrotnie wyższej cenie danych wyjściowych w Opus 4.6 lub Sonnet 4.6 po przekroczeniu 200K tokenów wejściowych nie są już aktualne. Opus 4.5 i wcześniejsze modele starszej generacji zachowują pierwotne struktury cenowe.

Cena rezydencji danych: określenie przetwarzania wyłącznie w Stanach Zjednoczonych za pomocą inference_geo dodaje mnożnik 1,1× do wszystkich cen tokenów, w tym odczytów i zapisów w pamięci podręcznej (modele Opus 4.6+).¹⁴⁸

Pamięć podręczna promptów znacznie obniża koszty powtarzających się danych wejściowych: zapis w pamięci podręcznej kosztuje 1,25× ceny bazowej (pamięć podręczna na 5 minut) lub 2× (pamięć podręczna na 1 godzinę), ale odczyt kosztuje tylko 0,1×, co daje 90% oszczędności. W dwóch przypadkach stawki są jeszcze niższe: odczyty Claude Opus 5.5 kosztują 0,05× ($0.20/MTok, czyli 95% oszczędności), a odczyty Claude Fable 5.1 i Mythos 5.1 — 0,025× ($0.25/MTok w przypadku Fable 5.1, czyli 97,5% oszczędności).²⁴¹²²² W systemach RAG i asystentach programistycznych korzystających z powtarzalnego kontekstu pamięć podręczna może obniżyć koszty o 88–95%.

Wsadowe API oferuje 50% rabatu i realizację w ciągu 24 godzin w przypadku zadań, które nie są pilne, takich jak nocne zestawy testów.

Zasady dotyczące wielu kont⁵²

Czy można mieć wiele kont Claude? Tak, w uzasadnionych przypadkach. Anthropic wyraźnie zezwala na wiele kont, jeśli służą różnym celom.

Co jest dozwolone:

Ograniczenia techniczne: - Tym samym numerem telefonu można zweryfikować maksymalnie 3 konta - Wiele płatnych subskrypcji z tego samego adresu IP lub tej samej sieci jest wyraźnie obsługiwanych - Konta są całkowicie oddzielne; nie można przenosić między nimi czatów ani projektów

Co jest zabronione (zgodnie z Zasadami użytkowania): - Tworzenie kont w celu obejścia blokady po zablokowaniu - Koordynowanie złośliwej działalności między kontami w celu uniknięcia wykrycia - Używanie wielu kont w celu obchodzenia limitów szybkości lub limitów bezpłatnej warstwy

Przykład z praktyki: w styczniu 2026 zaawansowany użytkownik Jeffrey Emanuel (@doodlestein) miał 22 konta Max, które zostały automatycznie oznaczone i tymczasowo zablokowane. Pracownik Anthropic, Thariq (@trq212), rozwiązał problem w ciągu 4 godzin po potwierdzeniu zgodnego z zasadami sposobu korzystania. Jeśli Claude Code jest intensywnie używany zarówno do projektów służbowych, jak i osobistych na wielu kontach, usługa została zaprojektowana właśnie z myślą o takim zastosowaniu — nie należy jednak próbować manipulować systemem.

W razie wątpliwości: warto skontaktować się z pomocą techniczną Anthropic, aby uzyskać pisemne potwierdzenie dotyczące konkretnej konfiguracji.

Czynniki wpływające na koszty

Przykładowe koszty w praktyce

Koszty według cen katalogowych ($0.10/$0.50 za Haiku 5.5 dla promptów do 100K tokenów, $2/$10 za Sonnet 5.5, $4/$20 za Opus 5.5 na MTok), przed uwzględnieniem rabatów wynikających z pamięci podręcznej promptów.

Wskazówka dotycząca oszczędności: używanie Haiku przez subagenty do eksploracji, a Sonnet do implementacji, zazwyczaj obniża koszty o 40–50% w porównaniu z używaniem Sonnet do wszystkich zadań.

Zarządzanie kosztami zespołu

Zalecane TPM/RPM zależnie od wielkości zespołu:

Ukryte opłaty za narzędzia

Poza cenami za tokeny niektóre narzędzia wiążą się z dodatkowymi opłatami:⁹

Opłaty te kumulują się w pętlach agentów. Cykl debugowania obejmujący 100 iteracji z Bash kosztuje około 24 500 dodatkowych tokenów wejściowych wynikających wyłącznie z narzutu.

Strategie obniżania kosztów

1. Używać Haiku dla subagentów: większość eksploracji nie wymaga Sonnet
2. Włączyć pamięć podręczną promptów: jest domyślnie włączona, ale warto sprawdzić, czy nie została wyłączona
3. Ustawić maksymalną liczbę tur: claude --max-turns 5 zapobiega niekontrolowanemu wydłużaniu konwersacji
4. Ustawić limit kwotowy: claude --max-budget-usd 5 bezwarunkowo zatrzymuje sesję po osiągnięciu limitu wydatków. Od wersji v2.1.217 limit obejmuje również subagenty działające w tle — po jego osiągnięciu uruchamianie nowych subagentów jest blokowane, a działające w tle agenty są zatrzymywane (wcześniej limit budżetu nie obejmował agentów działających w tle)¹⁹⁴
5. Używać trybu planowania do eksploracji: brak wykonywania oznacza brak przypadkowych, kosztownych operacji
6. Proaktywnie kompaktować kontekst: mniejszy kontekst = mniej tokenów
7. Ograniczyć dane wyjściowe: export CLAUDE_CODE_MAX_OUTPUT_TOKENS=2000
8. Używać wsadowego API do niepilnych zadań: 50% rabatu na tokeny wejściowe i wyjściowe
9. Profilować wydatki projektu na API Claude: /claude-api cost-optimize (v2.1.247+) profiluje wydatki istniejącego projektu na API Claude i kolejno analizuje mechanizmy optymalizacji kosztów (pamięć podręczną, gospodarowanie tokenami, przetwarzanie wsadowe, poziom wysiłku i wybór modelu), wprowadzając po jednej mierzalnej zmianie — dotyczy to aplikacji tworzonych za pomocą API, a nie samej sesji Claude Code²⁴⁵

Monitorowanie użycia

• Konsola Claude: platform.claude.com (wymaga roli Admin lub Billing)
• Limity obszaru roboczego: można ustawić limity wydatków dla poszczególnych obszarów roboczych
• Bedrock/Vertex: używać natywnych narzędzi chmurowych do monitorowania kosztów
• LiteLLM: szczegółowe śledzenie poszczególnych użytkowników u zewnętrznych dostawców

Zużycie tokenów w tle

Niektóre operacje zużywają tokeny w tle: - Podsumowywanie konwersacji na potrzeby /resume - Polecenia /cost i /status - Automatyczna kompakcja

Zwykle poniżej $0.04 na sesję.

Analityczne API Claude Code (Team/Enterprise)⁴⁶

Admin API umożliwia programowy dostęp do analityki użycia Claude Code i wskaźników produktywności organizacji.

Endpoint: GET /v1/organizations/usage_report/claude_code

Wymagania: - Klucz Admin API (sk-ant-admin...) - Plan Team lub Enterprise - Rola Admin, Billing lub Developer

Dostępne wskaźniki:

Przykładowe żądanie:

curl "https://api.anthropic.com/v1/organizations/usage_report/claude_code?starting_at=2026-01-15" \
  -H "x-api-key: sk-ant-admin..." \
  -H "anthropic-version: 2023-06-01"

Zastosowania: - Analiza produktywności programistów (sesje, commity, PR-y) - Wskaźniki użycia narzędzi (współczynniki akceptacji/odrzucenia dla Edit, Write itp.) - Śledzenie i rozliczanie kosztów między zespołami - Uzasadnienie ROI dla narzędzi programistycznych opartych na AI

Uwaga: dane pojawiają się w ciągu 1 godziny od zakończenia aktywności. Aby zapewnić spójność, odpowiedzi obejmują wyłącznie dane starsze niż 1 godzina.

Ramy decyzyjne

Sama znajomość dostępnych funkcji nie wystarczy. Trzeba jeszcze wiedzieć, kiedy użyć każdej z nich. Te drzewa decyzyjne pomagają przełożyć wiedzę na działanie.

Którego modelu użyć?

START → Is the task simple? (file search, quick question, formatting)
         │
         ├── YES → Use Haiku
         │         Cost: ~$0.03/task
         │         Speed: Fastest
         │
         └── NO → Does it require deep reasoning?
                  (architecture, complex debugging, security analysis)
                  │
                  ├── YES → Use Opus 5.5 (medium effort default; /effort high or xhigh for harder)
                  │         Cost: ~$1.60/task
                  │         Quality: Highest (1M context at standard price, adaptive reasoning)
                  │
                  └── NO → Use Sonnet
                           Cost: ~$0.50/task
                           Balance: Best overall when cost matters

Praktyczna zasada: od wersji v2.1.280 model domyślny nie zależy już od planu — każda sesja rozpoczyna się z modelem Opus 5.5, z wyjątkiem Microsoft Foundry — dlatego zamiast dotychczasowego „przejścia na Opus” należy teraz postępować odwrotnie: /model sonnet obniża koszt tokenów o połowę, gdy zadanie nie wymaga zaawansowanego rozumowania.^{181197207220221} W przypadku subagents warto przejść na Haiku. Przy Opus należy pozostać, jeśli odpowiedź po zmianie na słabszy model wydaje się powierzchowna. W agent teams (v2.1.32+) Opus może koordynować wiele agentów pracujących równolegle nad różnymi podzadaniami.⁷⁹

Polecenie, skill, subagent czy agent team?

Do you want explicit control over when it runs?
│
├── YES → Use Slash Command
│         Example: /deploy, /test, /security-review
│         You invoke it. You control timing.
│
└── NO → Should the expertise apply automatically based on context?
         │
         ├── YES → Use Skill
         │         Example: Security patterns, domain rules, code standards
         │         Claude recognizes context and applies expertise.
         │
         └── NO → Does the work need isolated context?
                  │
                  ├── YES → Is there one subtask or many parallel subtasks?
                  │         │
                  │         ├── ONE → Use Subagent (Task tool)
                  │         │         Example: Deep exploration, parallel analysis
                  │         │         Prevents context bloat in main conversation.
                  │         │
                  │         └── MANY → Use Agent Team (v2.1.32+)
                  │                   Example: 5 agents reviewing different modules simultaneously
                  │                   Opus coordinates; each agent works independently.
                  │
                  └── NO → Just prompt directly
                           Not everything needs abstraction.

Hook czy prompt?

Must the action ALWAYS happen, regardless of Claude's judgment?
│
├── YES → Use Hook (deterministic)
│         Examples:
│         - Format code after every edit
│         - Log all bash commands
│         - Block access to .env files
│         Claude cannot skip, forget, or decide otherwise.
│
└── NO → Use Prompt (probabilistic)
         Examples:
         - "Consider adding tests"
         - "Think about edge cases"
         - "Review for security if relevant"
         Claude decides based on context.

Kiedy korzystać z rozszerzonego rozumowania?

Is this a genuinely hard problem?
│
├── Architectural decision with many tradeoffs → YES, use thinking
├── Complex debugging with unclear root cause → YES, use thinking
├── Security analysis requiring careful reasoning → YES, use thinking
├── Understanding unfamiliar codebase → YES, use thinking
│
├── Routine bug fix → NO, skip thinking
├── Simple refactoring → NO, skip thinking
├── Code formatting → NO, skip thinking
└── Quick questions → NO, skip thinking

Funkcję można przełączać podczas sesji za pomocą Alt+T. Większy budżet rozumowania wiąże się z wyższymi kosztami; najlepiej zacząć od minimum i zwiększyć go dopiero wtedy, gdy odpowiedzi wydają się zbyt pospieszne.

Adaptacyjne rozumowanie w Opus 4.6: Opus 4.6 automatycznie dostosowuje głębokość rozumowania do złożoności problemu. W przypadku większości zadań jawne sterowanie budżetem rozumowania nie jest konieczne — Opus zwiększa go przy trudnych problemach, a przy prostych zachowuje szybkość. Ręczne przełączanie rozumowania jest najbardziej przydatne w przypadku Sonnet, gdy potrzebna jest bardziej dogłębna analiza.

Którego środowiska wykonawczego użyć?

Where should this work happen?
│
├── Requires YOUR local files and tools
│   │
│   ├── Interactive, iterative work → Main REPL session
│   ├── One-shot scripted task → claude -p "prompt" (print mode)
│   ├── CI/CD automation → claude -p --json (non-interactive + structured output)
│   └── Parallel isolated tasks → Subagents via Task tool
│
├── Requires SOMEONE ELSE'S environment
│   │
│   └── Remote codebase or server → Background agent (cloud)
│
└── Doesn't require any environment
    │
    ├── Research or analysis → Subagent with Explore type
    └── Web content extraction → WebFetch / WebSearch tools

Agent teams, subagents czy sesje równoległe?

Do you need multiple agents working on related subtasks?
│
├── YES → Are the subtasks independent (no shared state)?
│         │
│         ├── YES → Can they share the same codebase?
│         │         │
│         │         ├── YES → Use Agent Team (v2.1.32+)
│         │         │         Opus coordinates. Agents share repo access.
│         │         │         Example: "Review auth, API, and DB modules in parallel"
│         │         │
│         │         └── NO → Use Parallel Sessions (separate terminals)
│         │                  Each has its own working directory.
│         │                  Example: "Fix repo-A and repo-B simultaneously"
│         │
│         └── NO → Use Sequential Subagents
│                  Results from one feed into the next.
│                  Example: "Explore → Plan → Implement"
│
└── NO → Use Single Subagent or Main REPL