Ściągawka z Claude Code: polecenia, konfiguracja i skróty

Każda flaga CLI, polecenie slash, skrót klawiszowy, klucz konfiguracyjny, zdarzenie hook i zmienna środowiskowa w jednym miejscu. Szczegółowe wyjaśnienia znajdują się w pełnym przewodniku Claude Code. Informacje o pierwszej konfiguracji znajdują się w przewodniku szybkiego startu.

1. Instalacja

Trzy metody instalacji, w kolejności od najbardziej zalecanej.

# Native binary (recommended)
curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash

# Homebrew (macOS)
brew install --cask claude-code

# NPM (deprecated — migrate with `claude install`)
npm install -g @anthropic-ai/claude-code

Instalacja konkretnej wersji:

curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash -s 1.0.58

Weryfikacja instalacji:

claude doctor
claude --version

Uwierzytelnianie:

claude auth login       # Log in or switch accounts
claude auth status      # Check current auth state
claude auth logout      # Clear stored credentials

2. Flagi CLI

Podpolecenie dodane w wersji 2.1.212: claude auto-mode reset resetuje stan auto-mode z poziomu terminala; aby pominąć monit o potwierdzenie, należy przekazać --yes.⁷

3. Polecenia z ukośnikiem

Polecenia niestandardowe: Należy utworzyć .claude/commands/my-command.md (dla projektu) lub ~/.claude/commands/my-command.md (osobiste), a następnie wywołać je za pomocą /my-command. Polecenia obsługują frontmatter YAML służący do określania opisu, dozwolonych narzędzi i zastępowania modelu, a także interpolację argumentów za pomocą $ARGUMENTS albo parametrów pozycyjnych $1, $2.

---
description: Fix a GitHub issue
allowed-tools: Read, Edit, Bash(git:*)
model: opus
argument-hint: [issue-number]
---

Fix GitHub issue #$ARGUMENTS following our coding standards.

Użycie: /fix-issue 123

4. Skróty klawiaturowe

Sterowanie ogólne

Szybkie prefiksy

Wprowadzanie tekstu wielowierszowego

Skróty klawiaturowe można dostosować za pomocą /keybindings (są przechowywane w ~/.claude/keybindings.json).

5. Pliki konfiguracyjne

Hierarchia pierwszeństwa (od najwyższego do najniższego)

Obowiązuje pierwsze dopasowanie. Ustawień organizacji nie można ominąć.

6. Dokumentacja Settings.json

Najważniejsze ustawienia wraz z typami i przykładami. Można je umieścić w dowolnym pliku ustawień z powyższej hierarchii.

{
  "$schema": "https://json.schemastore.org/claude-code-settings.json",
  "model": "claude-sonnet-4-6",
  "permissions": {
    "allow": ["Read", "Glob", "Grep", "Bash(npm run:*)", "Bash(git:*)", "Edit(src/**)"],
    "deny": ["Read(.env*)", "Bash(rm -rf:*)", "Bash(sudo:*)"],
    "ask": ["WebFetch", "Bash(docker:*)"],
    "defaultMode": "acceptEdits",
    "additionalDirectories": ["../shared-lib"]
  },
  "env": {
    "NODE_ENV": "development"
  },
  "hooks": {},
  "sandbox": {
    "enabled": false,
    "autoAllowBashIfSandboxed": true
  },
  "cleanupPeriodDays": 30,
  "respectGitignore": true,
  "showTurnDuration": true,
  "language": "en",
  "autoMemoryDirectory": ".claude/memory",
  "plansDirectory": ".claude/plans"
}

Składnia reguł uprawnień: Tool(pattern:*) umożliwia dopasowywanie prefiksów. Bash(npm run test:*) zezwala między innymi na npm run test oraz npm run test:unit. Wzorce plików używają składni glob: Edit(src/**). Od wersji v2.1.214 jednosegmentowa reguła allow dir/** dopasowuje wyłącznie <cwd>/dir — nie dopasowuje już dowolnego dir/ w całym drzewie; aby dopasowywać na dowolnej głębokości, należy użyć Edit(**/src/**). Reguły deny/ask zachowują dopasowywanie na dowolnej głębokości, a warunki if: w hooks podlegają temu samemu ograniczeniu do cwd.

Nowe klucze (v2.1.118+):

Pełny schemat ustawień znajduje się w sekcji Szczegółowe omówienie konfiguracji w pełnej wersji przewodnika.

7. Skrócona dokumentacja CLAUDE.md

CLAUDE.md jest plikiem instrukcji projektu. Claude odczytuje go na początku każdej sesji.

Lokalizacje pliku:

AGENTS.md (v2.1.277+): w projekcie bez pliku CLAUDE.md Claude Code odczytuje zamiast niego AGENTS.md – zachowanie można zmienić w sekcji „Instrukcje projektu” w /config (funkcja nie jest jeszcze dostępna w Bedrock/Vertex/Foundry).

Co należy uwzględnić:

# Project Name

## Stack
- Backend: FastAPI, Python 3.11+
- Frontend: HTMX + Alpine.js + Bootstrap 5

## Commands
- Dev: `uvicorn app.main:app --reload --port 8000`
- Test: `python -m pytest -v`
- Lint: `ruff check .`

## Conventions
- Conventional commits: feat:, fix:, docs:, refactor:
- Never force push to main
- Always activate venv before Python commands

## Key Files
- app/main.py — FastAPI app and routes
- app/models.py — SQLAlchemy models

Treść powinna być łatwa do przejrzenia. Zwarta proza niepotrzebnie zużywa tokeny kontekstu w każdej sesji. Warto używać list punktowanych, tabel i krótkich bloków kodu. Należy unikać długich akapitów — Claude odczytuje CLAUDE.md na początku każdej sesji, dlatego każde słowo zajmuje miejsce w kontekście.

Praktyczne wskazówki: - Prefiks # w REPL pozwala dodawać informacje do automatycznej pamięci bez edytowania CLAUDE.md: # Always use TypeScript strict mode - Plik CLAUDE.md w podkatalogu jest wczytywany, gdy Claude odczytuje pliki z tego katalogu - Reguły współdzielone przez zespół należy umieszczać w .claude/rules/*.md, co pozwala zachować modułową organizację

8. Tryby uprawnień

Tryb automatyczny (v2.1.85+) jest od 14 sierpnia 2026 domyślnym trybem uprawnień dla nowych sesji w planach Pro, Max i Team (samodzielnie ustawiona wartość defaultMode pozostaje aktywna do zaakceptowania jednorazowej prośby o zmianę; disableAutoMode wyłącza ten tryb w całej organizacji). Jest zalecanym zamiennikiem opcji --dangerously-skip-permissions. Operacje tylko do odczytu i edycje plików są zatwierdzane automatycznie; od wersji v2.1.281, w której klasyfikacja odbywa się po stronie serwera, polecenia powłoki działające tylko do odczytu oraz w piaskownicy również czekają na jej wynik i są blokowane, jeśli klasyfikator uzna je za niebezpieczne. Niestandardowe reguły zezwalające i blokujące są rozpatrywane w pierwszej kolejności. Wszystkie pozostałe działania trafiają do klasyfikatora bezpieczeństwa. Domyślnie automatycznie blokowane są: curl | bash, wymuszone wypychanie zmian do głównej gałęzi, wdrożenia produkcyjne, masowe usuwanie zasobów w chmurze, zmiany IAM oraz wysyłanie poufnych danych na zewnątrz.¹

Wyłącznik bezpieczeństwa: 3 kolejne blokady lub łącznie 20 blokad w jednej sesji powoduje powrót do ręcznego wyświetlania pytań.

Niebezpieczne rm w trybach bez nadzoru (v2.1.281): w trybie automatycznym oraz przy użyciu --dangerously-skip-permissions pytanie dotyczące niebezpiecznego polecenia rm czeka 2 minuty, po czym polecenie zostaje odrzucone wraz ze wskazówką dotyczącą jego przepisania, dzięki czemu sesja może być kontynuowana. Rekurencyjne polecenie rm, którego cel pochodzi wyłącznie z wyniku podstawienia polecenia, takie jak rm -rf "$(pwd)", wymaga teraz potwierdzenia nawet w przypadku reguły zezwalającej Bash.

# Enable at startup (--enable-auto-mode was removed in v2.1.111)
claude --permission-mode auto

# Cycle during session
Shift+Tab    # Manual (aka default) -> acceptEdits -> auto -> plan

Automatyczne zatwierdzanie w PowerShell (v2.1.119+): polecenia narzędzi PowerShell są automatycznie zatwierdzane w trybie uprawnień tak samo jak polecenia Bash. Reguły zezwalające, takie jak PowerShell(Get-*:*), pomijają pytania w przypadku operacji tylko do odczytu. W środowiskach intensywnie korzystających z PowerShell należy używać wersji v2.1.149 lub nowszej; poprawia ona problemy z omijaniem uprawnień przez wbudowane polecenie cd, dopasowywaniem reguł zezwalających na podstawie prefiksów i symboli wieloznacznych oraz śledzeniem nieaktualnych zmiennych katalogów.

9. Zdarzenia hooks

| InstructionsLoaded | Gdy wczytywany jest plik CLAUDE.md | Nie | | ConfigChange | Gdy plik konfiguracyjny zmienia się w trakcie sesji | Tak | | DirectoryAdded | Gdy /add-dir lub register_repo_root z SDK dodaje katalog roboczy w trakcie sesji (v2.1.219+) | Nie | | WorktreeCreate | Gdy tworzony jest worktree | Tak | | WorktreeRemove | Gdy usuwany jest worktree | Nie | | PreCompact | Przed kompakcją kontekstu | Nie | | PostCompact | Po kompakcji kontekstu | Nie | | Elicitation | Gdy MCP żąda ustrukturyzowanych danych wejściowych | Tak | | ElicitationResult | Gdy użytkownik odpowiada w oknie dialogowym MCP | Tak | | StopFailure | Gdy tura kończy się z powodu błędu API | Nie | | PermissionRequest | Gdy wyświetlane jest okno dialogowe uprawnień | Tak | | PermissionDenied | Gdy tryb automatyczny odrzuca działanie (v2.1.88+) | Nie | | CwdChanged | Gdy zmienia się katalog roboczy (v2.1.83+) | Nie | | FileChanged | Gdy obserwowany plik zostaje zmodyfikowany zewnętrznie (v2.1.83+) | Nie | | TaskCreated | Gdy tworzone jest nowe zadanie (v2.1.84+) | Nie | | TeammateIdle | Gdy członek zespołu agentów przechodzi w stan bezczynności | Tak | | TaskCompleted | Gdy zadanie zostaje oznaczone jako ukończone | Tak |

Pełny opis protokołu hooks (wejściowy/wyjściowy JSON, matchery, kody wyjścia) znajduje się w sekcji Szczegółowe omówienie hooks w pełnym przewodniku.

10. Konfiguracja hooks

Hooks znajdują się w pliku settings.json lub w osobnym pliku hooks.json. Minimalny przykład:

{
  "hooks": {
    "PostToolUse": [
      {
        "matcher": "Edit|Write",
        "hooks": [
          {
            "type": "command",
            "command": "npx prettier --write \"$FILE_PATH\""
          }
        ]
      }
    ],
    "PreToolUse": [
      {
        "matcher": "Bash",
        "hooks": [
          {
            "type": "command",
            "command": ".claude/hooks/validate-bash.sh"
          }
        ]
      }
    ]
  }
}

Składnia matchera:

Kody wyjścia:

Asynchroniczne hooks działają w tle bez blokowania: należy dodać "async": true do obiektu hook.²

Pola danych wyjściowych/wejściowych hook:

• duration_ms w danych wejściowych hook PostToolUse / PostToolUseFailure (v2.1.119+) — czas wykonywania narzędzia z wyłączeniem monitów o uprawnienia i hooks PreToolUse.
• hookSpecificOutput.updatedToolOutput (v2.1.121+) — zastępuje dane wyjściowe dowolnego narzędzia (w wersji v2.1.118 funkcję tę wprowadzono wyłącznie dla MCP; wersja v2.1.121 rozszerza ją na wszystkie narzędzia).
• hookSpecificOutput.sessionTitle (v2.1.96+) — ustawia tytuł sesji z hook UserPromptSubmit.
• args: string[] w hooks poleceń (v2.1.139+) — przekazuje ustrukturyzowane argv bez cytowania powłoki.
• continueOnBlock w hooks PostToolUse (v2.1.139+) — przekazuje przyczynę blokady z powrotem do Claude i kontynuuje turę.
• subagent_type w danych wejściowych hook agenta (v2.1.140+) — identyfikuje działający typ agenta.
• terminalSequence w wyjściowym JSON hook (v2.1.141+) — emituje sekwencje sterujące terminalem na potrzeby powiadomień, tytułów okien i sygnałów dźwiękowych.

11. Szybka konfiguracja MCP

Dodawanie serwera MCP jednym poleceniem:

# Remote HTTP server (recommended)
claude mcp add --transport http github https://api.githubcopilot.com/mcp/

# Remote with auth header
claude mcp add --transport http api https://api.example.com/mcp \
  --header "Authorization: Bearer $TOKEN"

# Local stdio server
claude mcp add --transport stdio postgres \
  --env "DATABASE_URL=postgresql://user:pass@localhost/db" \
  -- npx -y @anthropic-ai/mcp-server-postgres

Kontrola zakresu:

claude mcp add --scope project ...   # Team-shared (.mcp.json)
claude mcp add --scope user ...      # Personal (~/.claude.json)

Przykładowy plik .mcp.json projektu:

{
  "mcpServers": {
    "github": {
      "type": "http",
      "url": "https://api.githubcopilot.com/mcp/"
    },
    "database": {
      "type": "stdio",
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "@anthropic-ai/mcp-server-postgres"],
      "env": {
        "DATABASE_URL": "postgresql://user:pass@localhost/db"
      }
    }
  }
}

MCP ma obecnie 100 milionów pobrań miesięcznie i ponad 3 000 zindeksowanych serwerów.³ Informacje o typach transportu, elicitation i konfiguracji wyszukiwania narzędzi znajdują się w sekcji MCP pełnego przewodnika.

alwaysLoad (v2.1.121+): Umożliwia wyłączenie zaufanego serwera z odroczonego ładowania przez Tool Search. Wszystkie jego narzędzia są ładowane na początku sesji, bez dodatkowej komunikacji ToolSearch:

{
  "mcpServers": {
    "github": {
      "type": "http",
      "url": "https://api.githubcopilot.com/mcp/",
      "alwaysLoad": true
    }
  }
}

Automatyczne ponawianie (v2.1.121+): Próba uruchomienia serwerów MCP, które zgłoszą błąd podczas startu, jest ponawiana maksymalnie 3 razy, zanim zostaną oznaczone jako odłączone.

redirectUri dla mcp_authenticate w SDK (v2.1.121+): Wymagane do ukończenia OAuth w przypadku niestandardowych schematów URI — w aplikacjach desktopowych i przepływach łączników claude.ai.

11.5. Polecenia CLI dla plugins

12. Typy subagents

Claude automatycznie deleguje zadania do subagents. Można również zażądać ich użycia bezpośrednio:

> Use the explore agent to find all auth-related files
> Have a subagent analyze the database schema

Niestandardowe subagents definiuje się w .claude/agents/ (projektowe) lub ~/.claude/agents/ (osobiste) jako pliki markdown z frontmatter YAML. Równolegle może działać maksymalnie 10 subagents.⁴

claude agents otwiera w bieżących wersjach Agent View: eksperymentalny ekran operacyjny prezentujący działające, zablokowane i ukończone sesje Claude Code. Polecenie claude agents --cwd <path> ogranicza widok do jednego katalogu (v2.1.141+), wersja v2.1.142 dodaje flagi wysyłania zadań do sesji działających w tle, a v2.1.143 stosuje te flagi spójnie do pulpitu i sesji w tle: --add-dir, --settings, --mcp-config, --plugin-dir, --permission-mode, --model, --effort oraz --dangerously-skip-permissions. Wersja v2.1.144 dodaje obsługę /resume dla sesji w tle i oznacza je etykietą bg; v2.1.145 dodaje claude agents --json, liczniki kart oczekujących na dane wejściowe oraz poprawki panelu odpowiedzi w Agent View; v2.1.147 dodaje przypięte sesje w tle, które pozostają aktywne w stanie bezczynności i uruchamiają się ponownie w tym samym miejscu na potrzeby aktualizacji. Agent View służy do monitorowania, a nie jako dowód przejścia przez bramki jakości.⁶

Pola frontmatter niestandardowego agenta:

Przykładowy niestandardowy agent (.claude/agents/security-reviewer.md):

---
name: security-reviewer
description: Expert security code reviewer. Use PROACTIVELY after code changes to auth or data handling.
tools: Read, Grep, Glob, Bash
model: opus
permissionMode: plan
---

You are a senior security engineer. Analyze for OWASP Top 10 vulnerabilities,
secrets, hardcoded credentials, and SQL injection. Report findings with severity
levels and remediation steps.

13. Zmienne środowiskowe

Uwierzytelnianie i API

Konfiguracja modelu

Dostawcy usług chmurowych

Sterowanie zachowaniem

Konfiguracja narzędzi

Sieć i serwer proxy

Pełną listę zawiera sekcja Zmienne środowiskowe w pełnym przewodniku.

14. Zestawienie kosztów

Ceny za 1 milion tokenów (stan na wrzesień 2026 r.).⁵

Typowa sesja zużywa 50K–200K tokenów wejściowych i 10K–50K tokenów wyjściowych. Sesja Haiku: $0,10–$0,45. Sesja Opus 5.5: $0,40–$1,80.

Domyślny model w Claude Code (według planu): od wersji v2.1.280 (22 września 2026) Opus we wszystkich planach — plany Pro i Team Standard przeszły z Sonnet na Opus, podobnie jak Max, Team Premium i Enterprise — a domyślnym modelem Opus jest Opus 5.5 (claude-opus-5-5), na który wskazuje teraz alias opus. Podział wprowadzony w wersji v2.1.251 (Opus 5 w planach premium, Sonnet 5 w planach Pro/Team Standard) oraz domyślne stosowanie Sonnet 5 wszędzie od wersji v2.1.197 należą już do przeszłości. Administratorzy mogą ustawić wartość domyślną dla całej organizacji, wyświetlaną jako „Domyślna organizacji” w /model (od wersji v2.1.196). Claude Platform na AWS, Amazon Bedrock oraz Agent Platform w Google Cloud również domyślnie korzystają z Opus 5.5; Microsoft Foundry jest jedynym wyjątkiem (domyślnie Sonnet 4.5 i jedyne środowisko, w którym opus wskazuje na Opus 4.6) — konkretny model można przypiąć za pomocą ANTHROPIC_DEFAULT_OPUS_MODEL / ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL.

Opus 5.5, Sonnet 5, Opus 5, Opus 4.8, Fable 5 i Fable 5.1 korzystają wyłącznie z rozumowania adaptacyjnego (bez stałych budżetów rozumowania), a /effort xhigh służy do najtrudniejszych zadań związanych z programowaniem i pracą agentową. Domyślna wartość effort dla wszystkich tych modeli to high z wyjątkiem Opus 5.5, dla którego domyślną wartością jest medium — ponadto od wersji v2.1.280 poziom wysiłku zapisany przed wprowadzeniem ustawienia /effort osobno dla każdego modelu nie jest już przenoszony na nowo wydane modele, takie jak Opus 5.5. Model zaczyna więc od własnej wartości domyślnej, dopóki nie zostanie wybrana inna. Rozumowania nie można wyłączyć w Opus 5.5 ani w modelach Fable (MAX_THINKING_TOKENS=0 nie ma w nich zastosowania). Zmiany niezgodne wstecznie w Opus 5 względem Opus 4.8: rozumowanie jest domyślnie włączone dla żądań bez pola thinking, a thinking: {type: "disabled"} z poziomem wysiłku xhigh lub max zwraca błąd 400.

Tryb szybki (/fast) jest dostępny w modelach Opus 5.5, Opus 5 i Opus 4.8, przy czym od wersji v2.1.280 domyślnym modelem jest Opus 5.5 — $8 / $40 za MTok w Opus 5.5 oraz $10 / $50 w Opus 5 i 4.8 (w każdym przypadku 2× cena bazowa) w zamian za nawet 2,5× więcej tokenów wyjściowych na sekundę. Opus 4.7 został usunięty: claude-opus-4-7 + speed: "fast" powoduje teraz błąd, zamiast przełączać się na standardową szybkość. Wersja Research Preview, dostępna wyłącznie w Claude API oraz subskrypcjach (niedostępna w Bedrock/Vertex/Foundry ani w Claude Platform na AWS); zmiana szybkości unieważnia cache promptu. Od wersji v2.1.271 tryb szybki działa również w sesjach Claude Code Remote (w chmurze i na samodzielnie hostowanych runnerach): obowiązuje ustawienie trybu szybkiego hosta lub /fast wpisane w sesji, o ile organizacja na to zezwala.

Przełączanie modeli podczas sesji:

/model opus       # Switch to Opus 5.5 (v2.1.280+)
/model sonnet     # Switch to Sonnet 5
/model haiku      # Switch to Haiku 4.5
/model fable      # Switch to Fable 5.1 (tier above Opus, v2.1.257+)
/effort xhigh     # Recommended for the hardest coding/agentic work

Reguła wyboru: do prostej eksploracji należy używać Haiku. Do ekonomicznego, codziennego programowania — Sonnet. Do złożonego rozumowania, projektowania architektury, pętli agentowych i analizy bezpieczeństwa — Opus. Przy złożonej refaktoryzacji warto użyć opusplan (Opus planuje, Sonnet wykonuje).

15. Najważniejsze lokalizacje plików

16. Dziennik zmian

17. Źródła

Ta ściągawka stanowi podręczne uzupełnienie pełnego przewodnika po Claude Code CLI. Instrukcje konfiguracji krok po kroku zawiera krótki przewodnik po Claude Code. Informacje dotyczące konkretnie projektów na iOS i macOS można znaleźć w przewodniku po tworzeniu agentów na iOS, wzorcach integracji XcodeBuildMCP oraz serii o ekosystemie Apple. Ostatnia aktualizacja: 17 lipca 2026.