Ściąga Claude Code: polecenia, konfiguracja i skróty

Każda flaga CLI, polecenie slash, skrót klawiszowy, klucz konfiguracyjny, zdarzenie hook i zmienna środowiskowa w jednym miejscu. Szczegółowe wyjaśnienia znajdują się w pełnym przewodniku Claude Code. Informacje o pierwszej konfiguracji znajdują się w przewodniku szybkiego startu.

1. Instalacja

Trzy metody instalacji, w kolejności preferencji.

# Native binary (recommended)
curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash

# Homebrew (macOS)
brew install --cask claude-code

# NPM (deprecated — migrate with `claude install`)
npm install -g @anthropic-ai/claude-code

Instalacja konkretnej wersji:

curl -fsSL https://claude.ai/install.sh | bash -s 1.0.58

Weryfikacja instalacji:

claude doctor
claude --version

W wersjach od 2.1.288 do 2.1.290 należy zaktualizować do 2.1.291 lub nowszej: poprawka usuwa regresję z 2.1.288, przez którą ostatnie wiadomości sesji mogły zostać utracone przy wyjściu, oraz regresję z 2.1.290, przez którą sesje w chmurze mogły gubić odpowiedzi na monity o uprawnienia.

Uwierzytelnianie:

claude auth login       # Log in or switch accounts
claude auth status      # Check current auth state
claude auth logout      # Clear stored credentials

2. Flagi CLI

Podpolecenie dodane w v2.1.212: claude auto-mode reset resetuje stan trybu auto z poziomu terminala; flaga --yes pomija monit o potwierdzenie.⁷

Podpolecenia sesji i danych: claude attach <name> i claude logs <name> przyjmują fragment nazwy sesji w tle zamiast jej identyfikatora (v2.1.290+). claude purge [path] usuwa lokalny stan Claude Code projektu (--dry-run pokazuje podgląd); przed v2.1.288 polecenie nazywało się claude project purge, a stara nazwa nadal działa, wyświetlając powiadomienie. Od v2.1.300 claude remote-control nie przyjmuje już --sandbox ani --no-sandbox (nie miały żadnego efektu; należy ustawić sandbox.enabled w ustawieniach). Od v2.1.309 claude ultrareview wymaga zaufania do obszaru roboczego: w terminalu pyta o nie, a w innych przypadkach odmawia; skrypty przekazują --trust-workspace (bez wartości; numer PR lub gałąź bazową należy podać przed nią) albo ustawiają CLAUDE_CODE_DISABLE_ULTRAREVIEW_TRUST_CHECK=1.¹⁴ claude self-hosted-runner --hold-idle-file <path> --max-hold-min <n> utrzymuje bezczynną sesję, dopóki host zmienia wskazany plik, a po n minutach zwalnia ją niezależnie od tego (domyślnie 1440; v2.1.311+).

3. Polecenia slash

Polecenia niestandardowe: Wystarczy utworzyć plik .claude/commands/my-command.md (projektowy) lub ~/.claude/commands/my-command.md (osobisty) i wywołać go poleceniem /my-command. Polecenia obsługują frontmatter YAML z opisem, dozwolonymi narzędziami, nadpisaniem modelu oraz interpolacją argumentów przez $ARGUMENTS lub pozycyjne $1, $2.

---
description: Fix a GitHub issue
allowed-tools: Read, Edit, Bash(git:*)
model: opus
argument-hint: [issue-number]
---

Fix GitHub issue #$ARGUMENTS following our coding standards.

Użycie: /fix-issue 123

4. Skróty klawiaturowe

Sterowanie ogólne

Szybkie prefiksy

Wprowadzanie wielowierszowe

Skróty klawiszowe można dostosować za pomocą /keybindings (zapisywane w ~/.claude/keybindings.json). Od v2.1.284 akcje effortSlider:decreaseEffort, increaseEffort i toggleUltracode pozwalają na nowo przypisać klawisze strzałek i Tab suwaka /effort.

5. Pliki konfiguracyjne

Hierarchia pierwszeństwa (od najwyższego do najniższego)

Pierwsze dopasowanie wygrywa. Ustawień Enterprise nie można obejść.

6. Settings.json — przegląd

Kluczowe ustawienia wraz z typami i przykładami. Można je umieścić w dowolnym pliku ustawień z powyższej hierarchii.

{
  "$schema": "https://json.schemastore.org/claude-code-settings.json",
  "model": "claude-sonnet-4-6",
  "permissions": {
    "allow": ["Read", "Glob", "Grep", "Bash(npm run:*)", "Bash(git:*)", "Edit(src/**)"],
    "deny": ["Read(.env*)", "Bash(rm -rf:*)", "Bash(sudo:*)"],
    "ask": ["WebFetch", "Bash(docker:*)"],
    "defaultMode": "acceptEdits",
    "additionalDirectories": ["../shared-lib"]
  },
  "env": {
    "NODE_ENV": "development"
  },
  "hooks": {},
  "sandbox": {
    "enabled": false,
    "autoAllowBashIfSandboxed": true
  },
  "cleanupPeriodDays": 30,
  "respectGitignore": true,
  "showTurnDuration": true,
  "language": "en",
  "autoMemoryDirectory": ".claude/memory",
  "plansDirectory": ".claude/plans"
}

Składnia reguł uprawnień: Tool(pattern:*) zapewnia dopasowanie po prefiksie. Bash(npm run test:*) zezwala na npm run test, npm run test:unit itd. Wzorce plików używają składni glob: Edit(src/**). Od v2.1.214 jednosegmentowa reguła allow dir/** pasuje wyłącznie do <cwd>/dir — a nie, jak wcześniej, do dowolnego dir/ w całym drzewie; aby dopasować na dowolnej głębokości, należy zapisać Edit(**/src/**). Reguły deny/ask zachowują dopasowanie na dowolnej głębokości, a warunki if: hooków podlegają takiemu samemu ograniczeniu do cwd. Od v2.1.299 reguła allow dla MCP obejmuje tylko serwer, który wskazuje: mcp__a nie obejmuje już serwera o nazwie a__b ani a_; należy zapisać mcp__<server>__* z pełną znormalizowaną nazwą.

Nowe klucze (v2.1.118+):

Pełny schemat ustawień znajduje się w sekcji Szczegółowe omówienie konfiguracji pełnego przewodnika.

7. Skrócony przewodnik po CLAUDE.md

CLAUDE.md to plik instrukcji projektu. Claude odczytuje go na początku każdej sesji.

Gdzie się znajduje:

AGENTS.md (v2.1.277+): w projekcie bez pliku CLAUDE.md Claude Code odczytuje zamiast niego AGENTS.md – to zachowanie można zmienić w sekcji „Project instructions” w /config (jeszcze niedostępne na Bedrock/Vertex/Foundry).

Co warto uwzględnić:

# Project Name

## Stack
- Backend: FastAPI, Python 3.11+
- Frontend: HTMX + Alpine.js + Bootstrap 5

## Commands
- Dev: `uvicorn app.main:app --reload --port 8000`
- Test: `python -m pytest -v`
- Lint: `ruff check .`

## Conventions
- Conventional commits: feat:, fix:, docs:, refactor:
- Never force push to main
- Always activate venv before Python commands

## Key Files
- app/main.py — FastAPI app and routes
- app/models.py — SQLAlchemy models

Plik powinien dać się szybko przejrzeć. Gęsta proza marnuje tokeny kontekstu w każdej sesji. Warto używać punktów, tabel i krótkich bloków kodu. Należy unikać długich akapitów — Claude odczytuje CLAUDE.md na początku każdej sesji, więc każde słowo kosztuje kontekst.

Wskazówki dla zaawansowanych: - Prefiks # w REPL pozwala dodawać wpisy do pamięci automatycznej bez edytowania CLAUDE.md: # Always use TypeScript strict mode - CLAUDE.md w podkatalogach jest wczytywany, gdy Claude odczytuje pliki w danym katalogu - Reguły wspólne dla zespołu trafiają do .claude/rules/*.md, co zapewnia modułową organizację

8. Tryby uprawnień

Tryb Auto (v2.1.85+) to wbudowany tryb startowy interaktywnych sesji w terminalu i VS Code na każdym planie i u każdego dostawcy: wersja v2.1.283 rozszerzyła go na dostawców zewnętrznych i sesje z wyłączoną telemetrią, a v2.1.284 na każdy plan i każdego dostawcę; wcześniej był domyślny tylko na planach Pro, Max i Team (od 14 sierpnia 2026). Od v2.1.285 do v2.1.301 sesje claude -p oraz sesje Python Agent SDK u dostawców zewnętrznych lub z wyłączoną telemetrią również startowały w trybie auto, gdy nie skonfigurowano żadnego trybu uprawnień; v2.1.302 to odwraca: sesja claude -p lub Agent SDK bez ustawionego trybu uprawnień startuje w trybie Manual u dostawców zewnętrznych, z wyłączoną telemetrią oraz na świeżej instalacji, tak jak zawsze działo się tam, gdzie pobierane są flagi funkcji, a --permission-mode auto zachowuje tryb auto.¹³ permissions.defaultMode nadpisuje wbudowane ustawienie domyślne ("default" przypina tryb Manual), a disableAutoMode wyłącza go w całej organizacji. Jest to zalecany zamiennik --dangerously-skip-permissions. Operacje tylko do odczytu i edycje plików są zatwierdzane automatycznie; od v2.1.281, tam gdzie przegląd klasyfikatora odbywa się po stronie serwera, polecenia powłoki tylko do odczytu i uruchamiane w piaskownicy również na niego czekają i są blokowane, gdy je oflaguje. Własne reguły allow/deny rozstrzygane są w pierwszej kolejności. Wszystko inne trafia do klasyfikatora bezpieczeństwa. Domyślnie blokowane automatycznie: curl | bash, wymuszony push na main, wdrożenia produkcyjne, masowe usuwanie zasobów w chmurze, zmiany IAM, wysyłanie danych wrażliwych na zewnątrz.¹

Bezpiecznik: 3 kolejne blokady lub 20 łącznie w jednej sesji powodują powrót do ręcznego pytania o zgodę.

Pytanie trybu auto przed odczytem poza katalogami roboczymi oferuje opcję Yes, but ask again next time (v2.1.284+): zezwala na ten jeden odczyt, a o kolejne nadal pyta.

Niebezpieczne rm w trybach bez nadzoru (v2.1.281): w trybie auto i z --dangerously-skip-permissions pytanie o niebezpieczne rm czeka 2 minuty, a następnie odrzuca polecenie z podpowiedzią, jak je przepisać, dzięki czemu sesja toczy się dalej. Rekurencyjne rm, którego celem jest wyłącznie wynik podstawienia polecenia, na przykład rm -rf "$(pwd)", pyta teraz nawet przy regule allow dla Bash.

# Enable at startup (--enable-auto-mode was removed in v2.1.111)
claude --permission-mode auto

# Cycle during session
Shift+Tab    # Manual (aka default) -> acceptEdits -> auto -> plan

Zmiany w uprawnieniach (v2.1.288-290): pyright nie jest już traktowany jako narzędzie tylko do odczytu i najpierw pyta, podobnie jak więcej form ps (v2.1.290). Pliki ustawień projektu nie mogą już włączać Claude in Chrome; należy użyć --chrome, /chrome lub ustawień użytkownika (v2.1.290). Klasyfikator trybu auto po stronie klienta ignoruje przypięcie ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL wskazujące Sonnet 5.5 lub Opus 5.5 i używa Claude Sonnet 5 (v2.1.288).

Automatyczne zatwierdzanie PowerShell (v2.1.119+): polecenia narzędzia PowerShell są w trybie uprawnień zatwierdzane automatycznie tak samo jak polecenia Bash. Reguły allow w rodzaju PowerShell(Get-*:*) pomijają pytania przy operacjach tylko do odczytu. W przepływach pracy opartych mocno na PowerShell warto używać v2.1.149+; ta wersja naprawia obejścia uprawnień przez wbudowane cd, dopasowywanie reguł allow z prefiksem/symbolem wieloznacznym oraz nieaktualne śledzenie zmiennych katalogu.

9. Zdarzenia hooków

| InstructionsLoaded | Wczytano CLAUDE.md | Nie | | ConfigChange | Plik konfiguracji zmienia się w trakcie sesji | Tak | | DirectoryAdded | /add-dir lub register_repo_root z SDK dodaje katalog roboczy w trakcie sesji (v2.1.219+) | Nie | | WorktreeCreate | Tworzenie worktree | Tak | | WorktreeRemove | Usuwanie worktree | Nie | | PreCompact | Przed kompaktowaniem kontekstu | Nie | | PostCompact | Po kompaktowaniu kontekstu | Nie | | Elicitation | MCP prosi o ustrukturyzowane dane wejściowe | Tak | | ElicitationResult | Użytkownik odpowiada na okno dialogowe MCP | Tak | | StopFailure | Tura kończy się z powodu błędu API | Nie | | PermissionRequest | Wyświetlono okno dialogowe uprawnień | Tak | | PermissionDenied | Tryb auto odrzuca akcję (v2.1.88+) | Nie | | CwdChanged | Zmienia się katalog roboczy (v2.1.83+) | Nie | | FileChanged | Obserwowany plik zmodyfikowano z zewnątrz (v2.1.83+) | Nie | | TaskCreated | Utworzono nowe zadanie (v2.1.84+) | Nie | | TeammateIdle | Członek zespołu agentów jest bezczynny | Tak | | TaskCompleted | Zadanie oznaczono jako ukończone | Tak |

Pełny protokół hooków (wejściowy/wyjściowy JSON, matchery, kody wyjścia) opisano w sekcji Dogłębne omówienie hooków pełnego przewodnika.

10. Konfiguracja hooków

Hooki znajdują się w settings.json lub w dedykowanym pliku hooks.json. Minimalny przykład:

{
  "hooks": {
    "PostToolUse": [
      {
        "matcher": "Edit|Write",
        "hooks": [
          {
            "type": "command",
            "command": "npx prettier --write \"$FILE_PATH\""
          }
        ]
      }
    ],
    "PreToolUse": [
      {
        "matcher": "Bash",
        "hooks": [
          {
            "type": "command",
            "command": ".claude/hooks/validate-bash.sh"
          }
        ]
      }
    ]
  }
}

Składnia matcherów:

Kody wyjścia:

Hooki asynchroniczne działają w tle bez blokowania: wystarczy dodać "async": true do obiektu hooka.² Od v2.1.302 hooki typu prompt i agent uruchamiają jednocześnie najwyżej 12 instancji jednego zdarzenia; pozostałe czekają na swoją kolej.¹³

Pola wyjścia / wejścia hooków:

• duration_ms w danych wejściowych hooków PostToolUse / PostToolUseFailure (v2.1.119+) — czas wykonania narzędzia bez pytań o uprawnienia i hooków PreToolUse.
• hookSpecificOutput.updatedToolOutput (v2.1.121+) — zastępuje wynik dowolnego narzędzia (v2.1.118 wprowadziła to tylko dla MCP; v2.1.121 rozszerza na wszystkie narzędzia).
• hookSpecificOutput.sessionTitle (v2.1.96+) — ustawia tytuł sesji z hooka UserPromptSubmit.
• args: string[] w hookach poleceń (v2.1.139+) — przekazuje ustrukturyzowane argv bez cytowania powłoki.
• Limity hooków skills (v2.1.304+): skills z jednego źródła (repozytorium, własnego folderu lub pluginu) mogą zarejestrować najwyżej 1 024 hooki i 16 384 znaki matcherów na sesję; hook once jednego skilla nie usuwa już identycznego hooka innego skilla.
• continueOnBlock w hookach PostToolUse (v2.1.139+) — przekazuje powód blokady z powrotem do Claude i kontynuuje turę.
• subagent_type w danych wejściowych hooków agentów (v2.1.140+) — wskazuje, który typ agenta jest uruchomiony.
• terminalSequence w wyjściowym JSON hooka (v2.1.141+) — emituje sekwencje sterujące terminala dla powiadomień, tytułów okien i sygnałów dźwiękowych.
• onFailure: "block" w hookach poleceń i HTTP (v2.1.295+) – hook, który nie może wystartować, przekracza limit czasu, kończy się kodem innym niż 0 lub 2, otrzymuje błąd HTTP albo wypisuje nieprawidłowy JSON, blokuje akcję (to samo, co robi kod wyjścia 2 dla danego zdarzenia; odmowa w przypadku PermissionRequest). Domyślnie "continue"; ignorowane w hookach Stop, SubagentStop, TaskCompleted, TeammateIdle oraz asynchronicznych.

11. Szybka konfiguracja MCP

Dodanie serwera MCP jednym poleceniem:

# Remote HTTP server (recommended)
claude mcp add --transport http github https://api.githubcopilot.com/mcp/

# Remote with auth header
claude mcp add --transport http api https://api.example.com/mcp \
  --header "Authorization: Bearer $TOKEN"

# Local stdio server
claude mcp add --transport stdio postgres \
  --env "DATABASE_URL=postgresql://user:pass@localhost/db" \
  -- npx -y @anthropic-ai/mcp-server-postgres

Kontrola zakresu:

claude mcp add --scope project ...   # Team-shared (.mcp.json)
claude mcp add --scope user ...      # Personal (~/.claude.json)

Przykład projektowego pliku .mcp.json:

{
  "mcpServers": {
    "github": {
      "type": "http",
      "url": "https://api.githubcopilot.com/mcp/"
    },
    "database": {
      "type": "stdio",
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "@anthropic-ai/mcp-server-postgres"],
      "env": {
        "DATABASE_URL": "postgresql://user:pass@localhost/db"
      }
    }
  }
}

MCP ma już 100 milionów pobrań miesięcznie i ponad 3 000 zindeksowanych serwerów.³ Typy transportu, pozyskiwanie danych od użytkownika i konfigurację wyszukiwania narzędzi opisano w sekcji MCP w pełnym przewodniku.

alwaysLoad (v2.1.121+): Wyłącza odroczone ładowanie przez Tool Search dla zaufanego serwera. Wszystkie jego narzędzia są ładowane na początku sesji, bez dodatkowego wywołania ToolSearch:

{
  "mcpServers": {
    "github": {
      "type": "http",
      "url": "https://api.githubcopilot.com/mcp/",
      "alwaysLoad": true
    }
  }
}

alwaysLoad: false (v2.1.287+) działa odwrotnie: wszystkie narzędzia tego serwera czekają na wyszukanie.

Automatyczne ponawianie (v2.1.121+): W przypadku serwerów MCP, które zgłoszą błąd podczas uruchamiania, podejmowane są maksymalnie 3 ponowne próby przed oznaczeniem ich jako rozłączonych.

Monity z adresem URL (v2.1.287+): Serwery MCP korzystające z protokołu w wersji 2025-11-25 mogą otwierać monity z adresem URL, na przykład w celu zalogowania. Jeśli po aktualizacji serwer przestanie się łączyć, należy dodać "bareElicitationCapability": true do jego wpisu w konfiguracji MCP.

SDK mcp_authenticate redirectUri (v2.1.121+): Wymagane do ukończenia procesu OAuth przy użyciu niestandardowych schematów URI — w aplikacjach komputerowych i procesach obsługiwanych przez konektory claude.ai.

11.5. Polecenia CLI do obsługi plugins

Mody (v2.1.287+): mod to plugin, którego procedury obsługi JavaScript lub TypeScript działają wewnątrz Claude Code: może wyświetlać panele, dodawać polecenia oraz obserwować lub zmieniać wywołania narzędzi. Mody są domyślnie włączone; --safe-mode wyłącza je na jedną sesję, a "disableAllHooks": true na wszystkie sesje; żadna z tych opcji nie wyłącza wbudowanych modów.⁸

Serwery LSP (v2.1.288+): wpis serwera LSP przyjmuje requestTimeout w milisekundach (domyślnie 60000), więc jeśli serwer nie odpowiada, żądanie kończy się błędem po 60 sekundach zamiast pozostawać w zawieszeniu.

12. Typy subagents

Claude automatycznie deleguje zadania do subagents. Można też wyraźnie poprosić o ich użycie:

> Use the explore agent to find all auth-related files
> Have a subagent analyze the database schema

Własne subagents definiuje się w .claude/agents/ (projektowe) lub ~/.claude/agents/ (osobiste) jako pliki Markdown z metadanymi frontmatter w formacie YAML. Domyślnie jednocześnie działa do 20 subagents; limit można zmienić za pomocą CLAUDE_CODE_MAX_CONCURRENT_SUBAGENTS.⁴ Od v2.1.292 narzędzie Agent przyjmuje parametr effort, więc można poprosić Claude o uruchomienie subagent z określonym poziomem wysiłku, a nazwy agentów są ograniczone do 256 znaków (dłuższa wartość name w pliku skill lub plugin jest ignorowana). Od v2.1.302 subagents typu fork (subagent_type: "fork") są domyślnie włączone w claude -p, SDK narzędzia Agent, aplikacji komputerowej i VS Code, a także w terminalu (CLAUDE_CODE_FORK_SUBAGENT=0 je wyłącza; claude mcp serve nigdy ich nie udostępnia), natomiast aplikacja komputerowa i VS Code zawsze uruchamiają subagents głównej rozmowy w tle.¹³

W obecnych wydaniach claude agents otwiera Agent View: eksperymentalny ekran zarządzania działającymi, zablokowanymi i zakończonymi sesjami Claude Code. claude agents --cwd <path> ogranicza widok do jednego katalogu (v2.1.141+), v2.1.142 dodaje flagi uruchamiania sesji w tle, a v2.1.143 stosuje te flagi spójnie w panelu i sesjach w tle: --add-dir, --settings, --mcp-config, --plugin-dir, --permission-mode, --model, --effort i --dangerously-skip-permissions. v2.1.144 dodaje obsługę /resume dla sesji w tle i oznacza je jako bg; v2.1.145 dodaje claude agents --json, liczniki na karcie sesji oczekujących na dane wejściowe oraz poprawki panelu odpowiedzi w Agent View; v2.1.147 dodaje przypięte sesje w tle, które pozostają aktywne podczas bezczynności i uruchamiają się ponownie w tym samym miejscu w celu zastosowania aktualizacji; v2.1.287 dodaje filtr n:<text> dopasowujący nazwy sesji i zadania; v2.1.288 dodaje Ctrl+F do wyszukiwania sesji po nazwie oraz Alt+Up / Alt+Down do przechodzenia między grupami — oba skróty można zmienić w keybindings.json (agents:find dla Ctrl+F). Agent View należy używać do monitorowania, a nie jako dowodu, że praca przeszła kontrole jakości.⁶

Pola frontmatter własnego agenta:

Przykład własnego agenta (.claude/agents/security-reviewer.md):

---
name: security-reviewer
description: Expert security code reviewer. Use PROACTIVELY after code changes to auth or data handling.
tools: Read, Grep, Glob, Bash
model: opus
permissionMode: plan
---

You are a senior security engineer. Analyze for OWASP Top 10 vulnerabilities,
secrets, hardcoded credentials, and SQL injection. Report findings with severity
levels and remediation steps.

13. Zmienne środowiskowe

Uwierzytelnianie i API

Sieć i proxy

14. Zestawienie kosztów

Ceny za 1 milion tokenów (stan na październik 2026).⁵¹⁰

Typowa sesja zużywa 50K-200K tokenów wejściowych i 10K-50K tokenów wyjściowych. Sesja na Haiku 5.5: około $0.01-$0.05 według stawek dla promptów do 100K tokenów. Sesja na Opus 5.5: $0.40-$1.80.

Domyślny model w Claude Code (według planu): Opus w każdym planie od v2.1.280 (22 września 2026) – Pro i Team Standard przeszły z Sonnet na Opus, tak jak Max, Team Premium i Enterprise – a domyślnym modelem Opus jest Opus 5.5 (claude-opus-5-5), na który wskazuje teraz alias opus. Podział z v2.1.251 (Opus 5 w planach premium, Sonnet 5 w Pro/Team Standard) oraz domyślny „Sonnet 5 wszędzie” z v2.1.197 należą już do historii. Administratorzy mogą ustawić domyślny model dla całej organizacji, widoczny jako „Org default” w /model (v2.1.196+). Claude Platform na AWS, Amazon Bedrock i Agent Platform od Google Cloud również domyślnie używają Opus 5.5; jedynym wyjątkiem jest Microsoft Foundry (domyślnie Sonnet 4.5 i jedyne miejsce, w którym opus rozwiązuje się jako Opus 4.6) – konkretny model można przypiąć przez ANTHROPIC_DEFAULT_OPUS_MODEL / ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL.

Opus 5.5, Sonnet 5.5, Haiku 5.5, Sonnet 5, Opus 5, Opus 4.8, Fable 5 i Fable 5.1 korzystają wyłącznie z adaptacyjnego rozumowania (bez stałych budżetów myślenia), z /effort xhigh do najtrudniejszych zadań programistycznych i agentowych. effort domyślnie wynosi high na wszystkich z nich z wyjątkiem Opus 5.5 i Sonnet 5.5, które domyślnie używają medium, podobnie jak Haiku 5.5 w Claude API – a od v2.1.280 poziom effort zapisany, zanim /effort stał się ustawieniem per model, nie przenosi się już na nowo wydane modele, takie jak Opus 5.5, więc model startuje z własnym ustawieniem domyślnym, dopóki nie wybierze się innego. Myślenia nie da się wyłączyć na Opus 5.5, Sonnet 5.5 ani na modelach Fable (MAX_THINKING_TOKENS=0 nie ma tam żadnego efektu). Zmiany łamiące zgodność w Opus 5 względem Opus 4.8: myślenie jest domyślnie włączone dla żądań pomijających pole thinking, a thinking: {type: "disabled"} z effort xhigh lub max zwraca błąd 400.

Tryb szybki (/fast) dotyczy Opus 5.5 i Opus 5, a także Opus 4.8 do 30 listopada 2026 (wycofany 30 października; po usunięciu żądanie w trybie szybkim na Opus 4.8 zakończy się błędem zamiast działać ze standardową prędkością), przy czym od v2.1.280 domyślny jest Opus 5.5 – $8 / $40 za MTok na Opus 5.5, $10 / $50 na Opus 5 i 4.8 (w każdym przypadku 2× cena bazowa) za maksymalnie 2,5× więcej tokenów wyjściowych na sekundę. Opus 4.7 został usunięty: claude-opus-4-7 + speed: "fast" zwraca teraz błąd zamiast wracać do standardowej prędkości. Wersja zapoznawcza (research preview), wyłącznie w Claude API i subskrypcjach (nie w Bedrock/Vertex/Foundry ani w Claude Platform na AWS); przełączanie prędkości unieważnia pamięć podręczną promptów. Od v2.1.271 tryb szybki działa też w sesjach Claude Code Remote (runnery w chmurze i self-hosted): obowiązuje ustawienie trybu szybkiego z hosta lub /fast wpisane w sesji, tam gdzie organizacja na to pozwala.

Przełączanie modeli w trakcie sesji:

/model opus       # Switch to Opus 5.5 (v2.1.280+)
/model sonnet     # Switch to Sonnet 5.5 on the Anthropic API (v2.1.284+)
/model haiku      # Switch to Haiku 5.5 on the Anthropic API (v2.1.293+)
/model fable      # Switch to Fable 5.1 (tier above Opus, v2.1.257+)
/effort xhigh     # Recommended for the hardest coding/agentic work

Reguła wyboru: Prosta eksploracja trafia do Haiku. Codzienne kodowanie z uwagą na koszty trafia do Sonnet. Trudne rozumowanie, architektura, pętle agentowe i analiza bezpieczeństwa trafiają do Opus. Do złożonych refaktoryzacji warto użyć opusplan (Opus planuje, Sonnet wykonuje).

15. Lokalizacje kluczowych plików

16. Dziennik zmian

17. Źródła

Ta ściągawka to podręczne uzupełnienie pełnego przewodnika po Claude Code CLI. Instrukcje konfiguracji krok po kroku znajdą Państwo w szybkim starcie Claude Code. W przypadku projektów iOS i macOS warto sięgnąć po przewodnik po tworzeniu agentów iOS, wzorce integracji XcodeBuildMCP oraz serię Apple Ecosystem. Ostatnia aktualizacja: 6 października 2026.